مهدیه شهرابی فراهانی
هنگامی که سفرها در جوامع افزایش می یابند، گاه مخاطراتی را به همراه خواهند داشت که در ابتدای امر از دید همگان به ویژه متولیان صنعت گردشگری دور می ماند. افزایش سفر در جامعه امروزی، نگاه های مختلفی را به خود جلب می کند، اغلب نگاه های توسعه ای با محوریت اقتصادی هستند و کمتر پیش می آید جوامع در یک نگاه کلی به عنوان «فرهنگ» نگریسته شوند، عدم توجه به این موضوع ما را با جامعه میزبانی روبرو می کند که اغلب در معرض خطرهای بسیاری قرار می گیرند، از جمله عدم احترام.به راستی این امر از کجا شکل می گیرد؟ اگرچه در مطالعات گردشگری صحبت های بسیاری پیرامون موضوع فرهنگ، تعامل فرهنگی، احترام به جامعه میزبان، رعایت اخلاق و قوانین از سوی گردشگران مطرح شده است، حال در این میان صحبت از احترام است، احترام به فرهنگ جامعه محلی و اموراتی که برای جامعه محلی مقدس است. اما آیا به معنای دقیق کلمه شاهد چنین رفتاری هستیم؟باید در نظر داشت که احترام جوانب مختلفی را در بر می گیرد، از احترام به قوانین، فرهنگ و اعتقادات جامعه محلی تا احترام به طبیعت، و به طور کلی رفتارهای احترام آمیز در مواجهه با جامعه میزبان و همینطور در برخورد با گردشگران. در این میان هویت فرهنگی جامعه میزبان، تعلق فرهنگی یک امر است و مواجهه با طیف گردشگرانی که فقط به سفر فکر می کنند، موضوعی است دیگر.بحث احترام به فرهنگ از سوی گردشگران و همچنین جامعه میزبان، موضوعی جهانی و بحث برانگیز است به طوری که فقط به کشور ایران محدود نمی شود، درکشورهای توسعه یافته نیز همچنان در این زمینه نگرانی های بسیاری مطرح است و چالش های زیادی نیز به وجود می آید. به عنوان نمونه جوامع احترام بسیاری برای برخی مناطق قائل هستند و دوست ندارند گردشگران از آن ها بازدید کنند یا به عبارتی می خواهند گردشگران به آن احترام بگذارند.
ادامه در صفحه 2