احمد رضا لاهیجان زاده در گفت و گو با خبرنگار اقتصاد سرآمد با اشاره به تداوم پسروی آب دریای خزر، گفت: مطالعات نشان داده است که از سال 1995 میلادی تا 2020 میلادی، میانگین کاهش تراز آب دریای خزر طی 25 سال، با 57 سانتی کاهش همراه بوده است.
معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست، افزود: مطالعات اخیر نشان داده است که روند پسروی آب دریای خزر از سال 2020 میلادی به بعد تشدید شده است به نحوی که سالانه 20 سانتی متر شاهد کاهش تراز آب دریای خزر بوده ایم.
وی، اذعان داشت: اگر روند پسروی آب دریای خزر تا سال 2050 میلادی با همین روند فعلی ادامه یابد، محیط زیست دریای خزر با نگرانی جدی همراه خواهد شد؛ البته بیشترین اثر گذاری پسروی آب دریای خزر در قسمت شمالی آن خواهد بود و بیشتر کشورهای روسیه، ترکمنستان و آذربایجان با مشکلات جدی روبه می شوند.
به گفته لاهیجان زاده، روند کاهشی سطح تراز دریای خزر در سال 1405 بسیار مشهود بود و امسال نیز شاهد کاهش تراز 20 سانتی متری آن هستیم؛ بیشترین اثرگذاری پسروی آب دریای خزر در بخش جنوبی روی بنادر بوده است.
وی با تاکید بر اینکه کاهش تراز آب دریای خزر به ورودی آب رودخانه ولگا بسیار وابسته است، گفت: زمانی که ورودی آب این رودخانه به دریا بسته شود و نیز با افزایش دما شاهد تبخیر آب نیز باشیم، بدون شک سطح تراز آب دریای خزر کاهشی بیشتر از 20 سانتی متر خواهد اشت.
معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست، تصریح کرد: بنابراین باید برای مشخص شدن دقیق میزان پسروی آب دریای خزر در سال 1405، منتظر گذر 12 ماه باشیم تا رقم دقیقی از تراز آب دریای خزر به دست آید.
این مقام مسئول در سازمان حفاظت محیط زیست، عنوان کرد: اثرات منفی کاهش تراز آب دریای خزر علاوه بر اثرگذاری در مباحث زیست محیطی و کاهش کیفی و  کمی آب دریای خزر، از لحاظ اقتصادی نیز کشورهای حاشیه دریای خزر را با مشکلات عدیده روبه رو خواهد کرد؛ به طور مثال هم اکنون برداشت آب برای فعالیت نیروگاه نکا با مشکلات زیادی روبه رو شده است.
معاون محیط زیست دریایی و تالاب های سازمان حفاظت محیط زیست، همچنین از تهدید تنوع زیستی و ذخایر ارزشمند شیلاتی به دنبال کاهش سطح آب دریای خزر، خبر داد و گفت: همکاری های بین المللی کشورهای حاشیه دریای خزر برای گذار از این بحران شروع شده است.
لاهیجان زاده با اشاره به اثرات زیست محیطی ناشی از پسروی آب دریای خزر در ایران، عنوان کرد: خشک‌شدن تدریجی بستر دریا، کانون‌های جدید گرد و غبار را ایجاد می‌کند که سلامت عمومی و حاصلخیزی اراضی کشاورزی را به مخاطره خواهد انداخت، همچنین تالاب‌های بین‌المللی و ارزشمندی مانند انزلی و میانکاله نیز به طور جدی و بیش از پیش در معرض نابودی قرار خواهند گرفت.