محمود نجفی عرب- دهم آذرماه به مناسبت شهادت آیت‌الله سیدحسن مدرس به‌عنوان روز مجلس نام‌گذاری شده است. بیش از یک قرن قبل، از دل انقلاب مشروطیت، نهاد مجلس در ساحت سیاست ایران سربلند کرد؛ نهادی ایستاده بر تکاپو و تلاش مردانی ملی‌گرا، وطن‌دوست و در جست‌وجوی پیشرفت ایران عزیز. مجلس اول مشروطیت حاصل حضور، فعالیت و مجاهدت گروه‌های مختلف بود ولی به شهادت تاریخ، جامعه تجار و صنعت‌گران بیشترین نقش در تأسیس این نهاد را داشتند.فرمان مشروطیت در حیاط خانه حاج محمدحسن امین‌الضرب قرائت شد که مدتی قبل از تأسیس مجلس مشروطه، با پیگیری‌های بسیار مجوز تأسیس مجلس وکلای تجار را گرفته بود. جامعه اقتصادی ایران طی سال‌ها و به‌طور خاص در اولین دوره فعالیت پارلمان، برای پویایی این نهال نوپا، سنگ تمام گذاشتند و حتی نقل است که تمام هزینه‌های اداره مجلس اول را حاج محمدحسین امین‌الضرب (فرزند محمدحسن) پرداخت کرد. او مدتی بعد صنعت برق و راه‌آهن را نیز به ایران آورد.مرحوم مدرس که روز شهادتش به نام روز مجلس، مزین شده نیز در شکوفایی این درخت تنومند نقش بسیاری داشته است و جالب اینکه اسناد تاریخی نشان می‌دهد که او نیز در هنگام تأسیس مجلس اول مشروطیت، مدت‌ها مهمان خانه حاج محمدحسن امین‌الضرب بوده‌ و هر دو آنان با نهایت صداقت و تلاش، قدم‌های بلندی برای آبادانی این سرزمین برداشته‌اند.جامعه اقتصادی ایران از همان زمان تاکنون، دل درگرو توسعه این سرزمین بسته است. از همین روی هر قدمی که به پیشرفت این خاک منتهی شود، برای جامعه اقتصادی ایران پیمودنی و هموار است. مجلس، نمادی از تکاپو برای طی این مسیر است.خوشبختانه روند تاریخی همکاری جامعه اقتصادی و مجلس شورای اسلامی، همانند بیش از یک قرن قبل همچنان ادامه دارد. به‌طوری‌که اتاق بازرگانی تهران به‌عنوان پارلمان بخش خصوصی پایتخت، در تعاملی دائمی و سازنده با نمایندگان مجلس قرار  دارد و حتی امکانی را فراهم ساخته که آنان با حضور در اتاق بازرگانی، امکان گفت‌وگو با ذی‌نفعان خود در حوزه اقتصادی را نیز پیدا کنند. فراتر از این‌ها، اتاق بازرگانی تهران بر خود فرض می‌داند که از هر اقدامی در مسیر تعامل سازنده با مجلس شورای اسلامی، ارائه مشورت به این نهاد و همکاری هرچه بیشتر با پارلمان کشور، استقبال کند.امید ما این است که در همکاری میان جامعه اقتصادی و نمایندگان مجلس، مسیر قانون‌گذاری به سمتی پیش رود که توسعه ایران عزیز را در پی داشته باشد. به امید آن روز.