رئیس مرکز اقیانوس‌شناسی خلیج فارس در بوشهر گفت: دهه علوم اقیانوسی سازمان ملل متحد به فرصتی راهبردی برای بازتعریف سیاست‌های دریایی و تقویت جایگاه علمی و زیست‌محیطی ایران در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی تبدیل شده است.
«پژوهش یکپارچه زیست‌کره دریایی (IMBeR)»، یک پروژه تحقیقاتی جهانی در مقیاس بزرگ است که به پایداری اقیانوس‌ها در برابر تغییرات جهانی اختصاص دارد و تحت حمایت کمیته علمی تحقیقات اقیانوسی (SCOR) و شبکه تحقیقاتی جهانی با عنوان زمین آینده (Future Earth) است.
به گزارش اقتصادسرآمد،  مریم قائمی به ایرنا افزود: در حالی که سازمان ملل دهه ۲۰۳۰–۲۰۲۱ را به‌عنوان «دهه علوم اقیانوسی برای توسعه پایدار» نام‌گذاری کرده، ایران نیز همگام با این چارچوب جهانی، گام‌هایی جدی برای توسعه دانش اقیانوسی و مدیریت یکپارچه دریایی برداشته است.
وی بیان کرد: این دهه با هدف حفاظت از اقیانوس‌ها و تحقق هدف چهاردهم توسعه پایدار (SDG14) طراحی شده و ایران با دارا بودن موقعیتی ژئواستراتژیک در خلیج فارس، دریای عمان و خزر، فرصت ویژه‌ای برای اثرگذاری در سطح منطقه دارد. نایب‌رئیس کمیته منطقه‌ای اقیانوس هند و نماینده رسمی ایران در پروژه بین‌المللی IMBeR با اشاره به اقدام‌های ایران در قالب دهه علوم اقیانوسی اظهار کرد: پژوهشگاه ملی اقیانوس‌شناسی و علوم جوی ایران، به‌عنوان نماینده رسمی کشور در کمیسیون بین‌دولتی اقیانوس‌شناسی یونسکو (IOC)، برنامه‌های متعددی از جمله پایش اقیانوس‌شناسی خلیج فارس و دریای عمان (PGGOOMP)، پایش نواحی ساحلی ایران (ICMP) و مطالعه سواحل مکران را اجرا کرده است.وی افزود: این برنامه‌ها با بهره‌گیری از کشتی تحقیقاتی، آزمایشگاه‌های تخصصی، و تجهیزات نوین، به تولید داده‌های حیاتی در حوزه آلودگی‌های دریایی، ساختار اکوسیستم‌های آبی و اثرات اقلیمی در سواحل جنوبی کشور منجر شده‌اند و جایگاه ایران را در علوم اقیانوسی منطقه‌ای تثبیت کردند.نماینده ایران در پروژه بین‌المللی IMBeR با اشاره به نقش ایران در ساختار منطقه‌ای IOCINDIO گفت: ایران در پروژه‌های مشترک با کشورهای همسایه در حوزه‌های اقیانوس‌شناسی-اقلیمی، تنوع زیستی، آلودگی و مدیریت سواحل مشارکت فعال دارد، تصویب برنامه کاری IOCINDIO برای سال‌های ۲۰۲۶–۲۰۲۷ نیز حاکی از جایگاه برجسته ایران در دیپلماسی علمی دریایی است.قائمی با بیان اینکه ایران در زمینه زیرساخت‌های اقیانوسی پیشرفت‌های قابل‌توجهی دارد، تصریح کرد: در کنار موفقیت‌ها، چالش‌هایی نظیر تأمین مالی پایدار، تقویت سامانه‌های هشدار اولیه، گسترش مدل‌سازی‌های عددی و ارتقای تعامل میان پژوهشگران و سیاست‌گذاران همچنان وجود دارد.وی افزود: برای عبور از این چالش‌ها، راهکارهایی چون تشکیل کمیته ملی دهه علوم اقیانوسی، توسعه بسته‌های سیاست‌محور، افزایش نشست‌های مشترک علمی–اجرایی و ارتقای سواد اقیانوسی عمومی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است.