گروه تحلیل- عارف مظفر - رجز خوانی‌های همه جانبه رئیس‌جمهور آمریکا علیه ایران و رهبری از سویی و کوشش‌های همه جانبه رسانه‌های معاند جمهوری اسلامی ایران از سوی دیگر، شرایط را برای یک رویارویی سخت اما موقت در منطقه آماده کرده است و در این میان؛ تجربه 47 ساله خصومت آمریکا علیه مردم ایران نشان داده است که هیچ کدام از روسای جمهور آمریکا تاکنون موفق به تغییر حکومت در ایران نشده‌اند و اندیشکده‌های سیاسی، نظامی و عملیاتی آنان نیز، توهمات گفتمانی آمریکا به ویژه ترامپ را برخاسته از وسوسه‌های رژیم صهیونیستی دانسته که کمتر راه به جایی برده است. در این میان رجزخوانی رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا را می‌توان در سه سطح کارکرد داخلی، پیام خارجی و ریسک‌های امنیتی مورد بررسی قرار داد. 
به گزارش اقتصادسرآمد، عارف مظفر دانشجوی علوم سیاسی در نوشتاری به اقتصادسرآمد آورده است: امروزه؛ سخنرانی‌های رهبر جمهوری اسلامی را همه موافقان و مخالفان ایران با توجه به سابقه صداقت، اقتدار شکوفا و اعتماد به دانش نظامی و علم به ظرفیت تقابل، جدی گرفته و اشارات وی را با دقت تمام مورد تجزیه و تحلیل قرار می‌دهند و کمتر سیاستمداری نکات مورد توجه آیت الله خامنه‌ای را خوراک افکار عمومی و کارکرد داخلی دانسته، هرچند که در بیان وی، افزایش انسجام داخلی و تقویت روحیه ملی و مدیریت افکار عمومی در شرایط تنش مورد توجه است، اما نمایش اقتدار و بازدارندگی در تقابل با ترامپ از سوی رهبر ایران، همواره توانسته است به اقناع دولتمردان منطقه و آمریکا برای پرهیز از جنگ مورد توجه قرار گیرد.  
بی‌گمان؛ رجزخوانی ترامپ در کوتاه‌مدت با توفیق همراه بوده و وی توانسته با ادبیات تند، هیجانی و عام پسند، اغتشاشات داخلی ایران را دامن زده و حضور ناوگان سرتا پا مسلح وی در منطقه  منجر به جهش تنش در جهت قریب الوقوعی جنگ بین دو کشور شود؛ اما دولتمردان آمریکا به این نتیجه رسیده اند که در بلندمدت رجز خوانی‌های این تاجر وابسته به صهیونیسم با واقعیت‌های میدانی هم‌خوان نیست و کم‌کم به کاهش اعتماد عمومی از وی در سطح منطقه و دنیا منجر خواهد شد. 
پوشیده نیست؛ مصاحبه‌های ترامپ با ادبیات تند دو کارکرد متضاد را در سطح روابط بین‌الملل دنبال کرده و حاوی پیام خارجی بر مبنای جنگی تمام عیار و تشدید تنش بوده است. بر این اساس؛ اگر رجزخوانی ترامپ با توان واقعی نظامی و اراده سیاسی معتبر همراه باشد، می‌تواند پیامی مستقیم با هزینه اقدام نظامی به تهران منتقل کند و از سویی دیگر در مرحلهء عمل این لحن تند بدون اینکه کانال‌های دیپلماتیک مکمل آن باشد، می‌تواند همچون جنگ 12 روزه با اشتباهات محاسباتی، سوء برداشت‌های کشورهای منطقه و کاهش حیثیت بین‌المللی این ابرقدرت و واکنش‌های متقابل شدید ایران را به دنبال داشته باشد که باز پرچم سفید را در مقابل توان نظامی ناپیدای ایران بالا ببرد. 
امروزه قدرت رسانه، شبکه‌های اجتماعی که دارای توان جنگ روایت‌ها بوده به عنوان سلاحی قدرتمند توانسته جهانیان را به خود معطوف دارد از سوی ایران با فیلترینگ مواجه شده و در این میان؛ آمریکا، رسانه‌های فارسی زبان مخالف ایران عالی در عصر شبکه‌های اجتماعی، رجزخوانی کرده و جمهوری اسلامی ایران را مورد خطاب یک سویه قرار داده و از این طریق خود را در موضع قدرت نشان داده و توان رویارویی جمهوری اسلامی ایران متزلزل عنوان کرده و افکار عمومی شامل؛ مردم ایران، منطقه و جهان را تحت تأثیر قرار داده‌اند و در این فضا، لحن تند به‌جای آن‌که مصروف عملیاتی داشته باشید، مصرف رسانه‌ای دارد و در این اثنا، سخنرانی رهبر جمهوری اسلامی ایران در مقابل مردم و تأکید بر توان نظامی در لایه های پنهان بار دیگر رسانه‌ها و شبکه‌های موافق و مخالف را به تکاپوی قدرت از تریبون جلب کرده است. 
تجربه‌های گذشته و رجز خوانی ترامپ در زمان ترور ژنرال سلیمانی که با ادبیات تند و هدف قرار دادن 53 نقطه در صورت حمله ایران به منافع آمریکا را مطرح شد، بر کسی پوشیده نیست و شاهد بودیم که ایران به رقم تهدیدات ترامپ «عین الاسد» را مورد هدف قرار داد و عقب‌نشینی آمریکا در مقابل این حمله منطقه را از ورود به جنگی تمام عیار پرهیز داد. سخن آخر این‌که، رجزخوانی‌های رئیس جمهور آمریکا گاه با یک سخنرانی کلیدی و هدفمند از سوی رهبر ایران مواجه است که با راهبرد بازدارندگی همراه است که باعث می‌شود، خاصیت گفتمان ترامپ که بیشتر مصرف داخلی و منطقه‌ای دارد از سوی خردمندان جهانی مورد توجه قرار گیرد و مناقشات مورد نظر دو کشور که می‌تواند ریسک سوء محاسبه به دنبال داشته باشد را کنترل نموده و محاسبات راهبردی از طریق کانال‌های پشت‌پرده دیپلماتیک را تقویت نموده و ارزیابی با توجه به هزینه و فایده مقابله دو طرف، تعیین‌کننده مذاکرات بدون جنگ در منطقه باشد. 
دانشجوی علوم سیاسی