اقتصاد سرآمد- گروه فرهنگ دریا - محمود ابولی، دهیار روستای دیرستان - دیرستان که استاد زبیری روایتگر فرهنگ بومی و اصیل آن است، روستایی در آغوش جزیره قشم، همان‌جاست که زمین و دریا دست به دست هم می‌دهند تا آرام‌ترین تصویر از زندگی را بسازند. جمعیتش شاید حدود دو هزار و پانصد نفر باشد، اما قلبش بسیار بزرگ‌تر از این‌هاست؛ قلبی که با مهربانی مردمش می‌تپد و با هر نسیمی که از سمت خلیج می‌وزد تازه می‌شود.
دیرستان را «قلب سبز آبی قشم» می‌نامند؛ لقبی که بی‌دلیل نیست. این روستا سرسبزترین نقطه جزیره است؛ جایی که نخل‌ها مثل نگهبانان همیشه‌سبز، در امتداد آسمان قد کشیده‌اند. دیرستان بیشترین تعداد نخل در سطح قشم را در خود جای داده و همین نخلستان‌های بی‌انتها، رنگ سبزِ زندگی را در دل جزیره پخش کرده‌اند.اما قصه سبزی دیرستان فقط به نخل‌هایش ختم نمی‌شود. زمین‌هایش نفس می‌کشند و سخاوتمندانه محصول می‌دهند. زراعت در این روستا از گذشته تا امروز قوی بوده و درختان انبه، انگور، انجیر، گارامزنگی، گووا، توت و بسیاری میوه‌های دیگر، مثل گنج‌های پنهان در دل باغ‌ها رشد می‌کنند. بوی میوه‌های رسیده در تابستان و سایه خنک درختان، آرامش کوچه‌های روستا را دوچندان می‌کند.
زندگی در دیرستان هنوز بوی دریا دارد؛ بوی صبح‌هایی که قایق‌ها رهسپار آب می‌شوند و عصرهایی که با غروب به ساحل برمی‌گردند. اینجا کودکان در کوچه‌های دل‌انگیز  و زیبایش می‌دوند، پیرمردان قصه باد و بادبان را زمزمه می‌کنند، و هر رهگذری با مهربانی مردم، سهمی از آرامش می‌برد.
دیرستان فقط یک روستا نیست، رویا و آرامشی‌ست که در دل جزیره جا خوش کرده. اگر روزی پا به قشم گذاشتی، قلب سبز آبی‌اش را از یاد نبر؛ جایی که زیبایی، سادگی و زندگی به شیرین‌ترین شکل کنار هم نشسته‌اند.