«۱۱ خرداد ماه» روز جهانی آبسنگ های مرجانی
​​​​​​​رئیس گروه اکولوژی دریا معاونت محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به اینکه امروز ۱۱ خرداد ماه به عنوان روز جهانی آبسنگ های مرجانی نام گذاری شده است بر ضرورت حفاظت بیش از پیش مرجان های خلیج فارس به دلیل اهمیت بالای آنها در اکوسیستم منطقه تاکید کرد.
 مهدی بلوکی در گفت و گو با خبرنگار اقتصاد سرآمد با اشاره به اینکه امروز ۱۱ خرداد ماه به عنوان روز جهانی آبسنگ های مرجانی نام گذاری شده است بر ضرورت حفاظت بیش از پیش مرجان های خلیج فارس به دلیل اهمیت بالای آنها در اکوسیستم منطقه تاکید کرد.
رئیس گروه اکولوژی دریا معاونت محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست، ادامه داد: علاوه بر وجود سواحل مرجانی در برخی نقاط ساحلی کشور از جمله نای بند و خلیج چابهار، بسیاری از جزایر خلیج فارس از جمله کیش، قشم، هنگام، سیری، هندورابی، لاوران، شیدور، خارگ و خارگو مرجانی محسوب می شوند.
وی خاطرنشان ساخت: باید توجه داشت مرجان های خلیج فارس در مقایسه با مرجان های سایر نقاط دنیا به دلیل تحمل دمای بالا، استرس بیشتری را تحمل می کنند به گونه ای که سال ۲۰۱۷ شاهد سفیدشدگی گسترده در مرجان های خلیج فارس بودیم.
وی با اشاره به حفاظت و احیا و پایش های گسترده به صورت سالانه از وضعیت مرجان های خلیج فارس توسط سازمان حفاظت محیط زیست، بیان داشت: این اقدامات نقش قابل توجهی در حفاظت از این اکوسیستم مهم دریایی کشورمان داشته است.
به گفته این مقام مسئول در سازمان حفاظت محیط زیست، پایش های انجام شده در سال گذشته نشان می دهد وضعیت آبسنگ های مرجانی در خلیج چابهار و نیز خلیج فارس از وضعیت نسبتا مطلوبی برخوردار هستند و بسیاری از آبسنگ هایی که در گذشته دچار سفیدشدگی شده بودند، هم اکنون دوباره احیا شده اند.
رئیس گروه اکولوژی دریا معاونت محیط زیست دریایی سازمان حفاظت محیط زیست بر ضرورت آگاهی و اطلاع رسانی به جوامع محلی مبنی بر حفاظت از آبسنگ های مرجانی نیز تاکید کرد و گفت: آگاهی عمومی در زمینه اهمیت حفاظت از زیستگاه‌های دریایی باعث می‌شود که حساسیت مردم به ویژه ساحل نشینان خلیج فارس در این خصوص افزایش یابد و در نهایت منجر به حفاظت بهتر از محیط زیست دریا شود.
لازم به ذکر است، مرجان‌ها در آب‌های ایرانی خلیج‌فارس، تا اندازه زیادی محدود به جزیره‌ها هستند. بیش‌ترین مناطق مرجانی ایران در خلیج‌فارس در اطراف جزایر خارگ و خارگو در شمال و اطراف جزایرجنوبی بین لاوان تا هرمز و جزایر هندورابی، کیش، فارور، بنی‌فارور، سیری، لارک، هنگام، تنب کوچک و بزرگ، ابوموسی و قشم واقع شده‌اند. آبسنگ‌های مرجانی ایران عمدتاً از نوع حاشیه‌ای بوده و از شمال‌غرب به جنوب‌شرق خلیج‌فارس، در اطراف ۱۶ جزیره و دو منطقه ساحلی، یعنی خلیج نایبند و خلیج چابهار رشد کرده‌اند.
در خلیج‌فارس نرخ تخریب و خسارت وارده به آبسنگ‌های مرجانی به دلیل فعالیت‌های انسانی گسترده و کنترل نشده، بسیار شدیدتر از نرخ متوسط جهانی است. طبق گزارش‌های سازمان ملل متحد در چند دهه اخیر بیش از ۷۰ ‏درصد سواحل مرجانی کشور‌های حوزه خلیج‌فارس و دریای عمان از جمله ایران نابود شده است که عمدۀ دلایل آن آلودگی‌های نفتی و پیشروی ساخت و ساز‌های ساحلی در داخل دریا بوده ‏است. در این میان استخراج، بهره‌برداری و حمل‌و‌نقل نفت بیش‌ترین نقش را در تخریب سواحل مرجانی دارد.