احمد جلال پور

  تصور کنید ایرانیان همانطور که رشیدپور به ظریف گفت بخواهند مثل دیگر مردمان دنیا راحت زندگی کنند. نفت و گاز و دیگر اقلام به همه جای دنیا صادر کنند و مردم در رفاه و بی دغدغه باشند . چه می شود!!.؟ مثل مالزی ، کره ، تایوان و قطر و..!! ؟ 
 دیگر نه با لبنان نه با یمن نه سوریه نه اسرائیل نه عربستان و دیگر جاها کار داشته باشند و در آنجا هزینه نکنند. یک کشور بی دردسر. بنابراین کشوری هم طبیعتا با ایران کاری ندارد تا آن را تحریم کند یا مثل عربستان و اسرائیل بخواهد در آنجا اختلال ایجاد کند.
 خب!!؟ شرکت های بزرگ ژاپنی و اروپایی با سرمایه گذاری و دادن تکنولوژی به ایران مشکلی نخواهند داشت و ایران می تواند (با توجه به وجود انرژی ارزان و نیروی کار) به قطب تولید نفت و گاز و انرژی الکتریکی و برق خورشیدی تبدیل شود و انرژِی الکتریکی منطقه و همچنین گاز اروپا و نفت ژاپن را تامین کند و با اینکار رفاه ایرانیان افزایش و اشتغال تضمین و روابط با همسایگان بهبود می یابد. مردم با اخلاق تر و با ایمان تر خواهند شد. دین و دنیای مردم تامین خواهد شد!!
  مشکل کجاست!!؟ چرا اینطور نشد!!؟ چرا به قول ظریف ما انتخاب کردیم طور دیگری زندگی کنیم!!؟ زندگی در درد و رنج و فلاکت و دغدغه!!؟ اصولا این «ما »کیست که برای ایرانیان تصمیم گرفته!!؟
ادامه در صفحه2