نماینده تهران با تاکید بر اینکه دولت و مجلس باید به جای حذف ترجیحی، بودجه غیرضروری دستگا‌های کم‌کارکرد را حذف کنند، گفت: اگر قدرت برخورد با مافیای اقتصادی را نداریم مردم را تحت فشار قرار ندهید و انتقام مافیا را از مردم نگیرید.به گزارش اقتصادسرآمد، احمد نادری نماینده تهران در مجلس شورای اسلامی در نطق میان دستور نشست علنی خانه ملت، طی سخنانی با بیان اینکه در طول سال های سیاه دولت روحانی فجایع زیادی بر کشور رفت که شرح آن در این مختصر نمی گنجد، به تسنیم گفت: آنچه جالب و عجیب است این است که برخی از این سیاست ها توسط بازماندگان تکنوکرات و نئولیبرال همان دولت هم اکنون در دولت آقای رئیسی تئوریزه و اجرایی می شود. وی افزود: کسانی در سازمان برنامه و بودجه کشور نشسته اند که سال گذشته در همین مجلس سینه چاک وجود ارز ترجیحی بودند و اکنون با گذاشتن پوست خربزه زیر پای دولت انقلابی طرفدار دو آتیشه حذف ارز ترجیحی هستند.نادری گفت:‌ یکی از اصلی ترین دلایلی که برای حذف این ارز ذکر می شود، موضوع حذف دلالی و فساد است اما واقعیت این است که فساد اقتصادی توسط مافیایی صورت می گیرد که یک سر آن زیرمجموعه کاسبان تحریم قرار داشته و سر دیگر آن در بدنه برخی دستگاه های دولتی است که حیات خود را در همین قبیل مفاسد جستجو می کنند.نائب رئیس کمیسیون آموزش مجلس عنوان کرد: همه می دانند علیرغم ریخت و پاش های غیرمعمول و فسادهای مافیای اقتصادی کشور در عرصه ارز 4200 تومانی، اگر تا کنون اقلامی از کالاهای اساسی هنوز به دست مردم می رسد و سفره های مردم تا حدودی رنگ این اقلام را می بینند به دلیل وجود این ارز در بودجه سال های اخیر بوده است.این نماینده مردم در مجلس همچنین اظهار داشت: این هنر نیست که با تبلیغات یک طرفه برای حذف این ارز زمینه سازی شده و بودجه 1401 با ارز 4200 تومانی خداحافظی کرده و جای آن را وعده های به ظاهر زیبای یارانه یا کارت اعتباری بگیرد که مشخص نیست چه تبعاتی داشته و چه اتفاقاتی را بر معیشت مردم رقم می زند.وی افزود: این روش با شعار مردمی بودن دولت سیزدهم سازگاری ندارد و مردم با حذف 4200 تومانی در سال آینده دچار مشکلات عدیده اقتصادی و معیشتی خواهند شد. هشدار می دهم نئولیبرال ها می خواهند محرومان را علیه سید محرومان بشورانند. آنها که با سرمایه داران متحد شده اند هیچ گاه نسخه ای که ذره ای خدشه به رفاه مرفهان بی درد وارد کند، روی میز نگذاشته و نسخه های آنها همواره برای انتقال ثروت از جیب نحیف توده های محروم به سرمایه داران است. چرا کسی به این سوال پاسخ نمی دهد که چه نسبتی میان تئوریسین های نئولیبرال و شبکه بانکی است که آنها تأمین مالی شان می کنند.