عضو هیئت مدیره انجمن مهندسی سواحل و سازه های دریایی به بیان نتیجه تغییرات خطوط ارضی سواحل پرداخت و گفت: نقش دخالت انسانی در ساخت سازه های ساحلی همانند بنادر و دیواره های حفاظتی و حتی بندرگاه های کوچک تفریحی میتواند باعث تغییرات عمیق بر روی خطوط ساحلی شود، بر این اساس مدیریت کلان نوار ساحلی با سامانه رصد سالانه می تواند به نگهداری بهتر سواحل کمک کند.
به گزارش اقتصادسرآمد، همایون خوشروان با عنوان نمونه به سواحل بابلسر اشاره کرد و با تقسیم بندی آن به سه منطقه جغرافیایی به ایسنا  گفت: بخش مرکزی شامل رودخانه بابلرود است که در دهانه ورودی آن به دریا اسکله هایی ساخته شده است و اسکله صیادی بابلسر در آن قرار گرفته است.خوشروان اظهار کرد: بخش شرقی که به رودخانه شازده مشرف می شود و تاسیسات خوابگاه دانشگاه مازندران قرار گرفته است و بخش غربی هم که پلاژهای خیابان پاسداران بابلسر هست.وی افزود: به دلیل دخل و تصرف های انسانی تغییرات مورفودینامیکی مشخصی در این ساحل رخ داده است و شرایط مورفودینامیکی دریا و رودخانه با حجم رسوباتی که وارد دریا می شود باعث شده این تغییرات به شکل خاصی خود را نشان دهد.عضو هیئت مدیره انجمن مهندسی سواحل  و سازه های دریایی تصریح کرد: در سالهای گذشته یعنی از سال ۵۷ تا ۷۴ به این واقعیت برخورد کردیم که سطح تراز دریای خزر ۲.۵ متر افزایش یافت و این موضوع منجر به پیشروی آب دریای خزر در سواحل شرقی بندر بابلسر شد و آنجا عوارض تخریبی را به جای گذاشت که در آن زمان دولت مجبور شد برای رفع این مشکل دیواره های ساحلی بسازد.وی ادامه داد: بعد از اینکه سطح تراز دریای خزر کاهش یافت خط ساحلی دریا جابه‌جا شد و رسوبات ماسه ای در کنار این دیواره ها نهشت پیدا کرد و در نهایت با ساحلی که خاکریز آن باریک است و شیب ملایمی دارد مواجه شدیم.این پژوهشگر با اشاره به اینکه در بخش غربی اسکله بندر بابلسر عکس این فرآیند اتفاق افتاده است، متذکر شد: زمانی که سطح تراز دریای خزر بالا آمد این بخش هم تحت تاثیر قرار گرفت اما باید گفت این تاثیر به اندازه بخش شرقی نبوده است، یعنی میزان آسیب پذیری کمتر از بخش شرقی بوده است و دوم اینکه حجم زیادی از رسوبات در بخش غربی بندر بابلسر رسوب گذاری شده است و در واقع یک ساحل پایدار است.