همین چند روز پیش بود که میدل‌ایست‌آی گزارش داد رئیس‌جمهور آمریکا در زمینه سیاست خارجی همچون گوسفند مسیر و روش «دونالد ترامپ» را دنبال می‌کند.این بیان هرچند غیر اخلاقی وبگاه انگلیسی تا حد زیادی بر واقعیات منطبق است. به‌طور نمونه بایدن در حالی که در موضوع برجام از بازگشت سریع به این توافق در هنگامه انتخابات دم می‌زد، اکنون در این مسیر سنگ‌اندازی می‌کند یا با اینکه وی با توجه به رسوایی قتل جمال خاشقچی از کاهش روابط با سعودی حمایت می‌کرد حال قرار است برای تحکیم روابط راهی ریاض شود! در ماجرای کره‌شمالی و نحوه تعامل برای حل برنامه هسته‌ای این کشور هم به نظر، بایدن دقیقاً جا پای سلف خود می‌گذارد. روابط دولت ترامپ با «کیم جونگ اون» فراز و نشیب بسیاری داشت. دونالد در ابتدا رویکردی خصمانه در قبال رئیس کیم داشت. در آمریکا اسم راهبردی را که رئیس‌جمهور از آن بهره گرفت مرد دیوانه «madman» گذاشته‌اند. در این راهبرد باید رئیس‌جمهور آمریکا از خود رفتارهای دیوانه‌وار و غیرقابل پیش‌بینی نشان دهد تا رقبا و کشورهای خارجی این کشور درگیر ترس و واهمه شوند. بر این اساس، دونالد ترامپ سال ۲۰۱۷ با بیان اظهاراتی تند و جنگ‌طلبانه به کره شمالی هشدار داد ادامه تحرکات، پیونگ‌یانگ را با «آتش و خشمی که جهان مانند آن را هرگز ندیده» روبه‌رو خواهد کرد. پس از این دوره تنش، ترامپ و کیم دست‌کم ۲۷ نامه رد و بدل کردند. در ادامه با آنچه رسانه‌ها از آن به «دیپلماسی عاشقانه» تعبیر کردند طرفین در ژوئن ۲۰۱۸ در سنگاپور دیدار کرده و توافق‌نامه‌ای را در مورد خلع تسلیحات هسته‌ای به امضا رساندند. حال به نظر می‌رسد واشنگتن و پیونگ‌یانگ از میراث ترامپ دور شده و تنش‌ها را افزایش داده‌اند. بر این اساس چهارم خرداد ماه بود که آمریکا و کره‌جنوبی از شلیک دو موشک در واکنش به آزمایش موشکی پیونگ‌یانگ خبر دادند. دو کشور روز گذشته نیز در پاسخ به آزمایش موشکی جدید کره‌شمالی، رزمایش هوایی با ۲۰ جنگنده را برگزار کردند. کاخ‌سفید و متحدانش پیشتر و در صحنه تقابل با کیم جونگ اون معمولاً سیاست مدارا را در پیش می‌گرفتند اما رویکرد جدید از چرخش و راهبرد تقابلی حکایت دارد. با وجود این، آمریکایی که این روزها در تقابل مستقیم در برابر روسیه و همچنین درگیری فزاینده با چین قرار دارد، قطعاً خواهان افزایش تنش با مرد موشکی نیست. به نظر بایدن در حال تکرار سیاست ترامپ است، همان راهبرد مرد دیوانه؛ یعنی ابتدا با تهدید و قلندرنمایی تلاش دارد پیونگ‌یانگ را ترسانده و سپس سر میز مذاکره بنشاند و خواسته‌های خود را تحمیل کند اما اینکه تا چه میزان موفق به انجام این کار شود پرسشی مهم است .