به گزارش اقتصادسرآمد، یکی از راه کارهای مهم و اصلی، ایجاد یک بانک دریایی برای عموم ایرانیان است که بتوان با سرمایه های خرد و کوچک مردم-مانند همه بانک های دنیا- مقدار زیادی پول فراهم کرد و سپس با سرمایه گذاری با آن پول در توسعه اقتصاد دریایی، هم سود به کشور برسد، هم به مردم و هم به خود بانک و به مرور این بانک بزرگ و بزرگتر شود تا جایی که همه نیازهای مالی توسعه دریایی ایران را برآورده کند. 

بانک بدون مردم
یک بانک نمی تواند بدون وجود مردم شکل بگیرد. بانک بدون مردم، همان بانک بدون پول است. بانک بدون مردم، همین صندوق های دولتی است که همواره به خودشان هم مقروض هستند. این است که نمی توان تصور بانک بدون مردم را در ذهن جای داد. 
به بیان دیگر برای داشتن یک بانک خوب و پویا که ثروت آفرین است، باید رویکردی مستقیم به سمت مردم داشت.

بانک دولتی
بانک می تواند به وسیله دولت شکل بگیرد و تاسیس شود، اما صرفا با وجود دولت نمی تواند ثابت بماند، ادامه حیات بدهد و رشد کند. غیرممکن است که یک بانک به معنای واقعی دولتی باقی بماند؛ زیرا این سرمایه های مردمی است که خون اصلی رگ های یک بانک است. 
بنابراین، برای تاسیس یک بانک دریایی بهتر است که از دولت انتظاری نداشته باشیم. در همین حد که با راه اندازی آن موافقت کند و سرمایه اولیه را به رسم امانت قرار دهد و بعد از راه اندازی، سرمایه خود را مطالبه کند. در همین مقدار خیلی هم انتظار زیادی است. 

بانک مردمی
بانک مردمی در دو وجه ظاهر می شود اما ماهیت یکسان دارد. یکی زمانی که بانک به طور کامل دولتی محسوب می شود و دیگر آن که بانک به وسیله بخش خصوصی تاسیس شود. در هر دو صورت، با سرمایه های مردمی پیش خواهند رفت. 
یک جا دولت سرمایه اولیه را می آورد و در جای دیگر چند سرمایه دار بزرگ و سپس کار به دست مردم می افتد. 
این است که باید گفت ماهیت بانک ها در سراسر دنیا، مردمی است و بانک ها در اصل متعلق به مردم هستند و اگر بانکی باشد که مردم در آن پول های خود را به امانت نگذارند، هرگز نمی تواند در قامت یک بانک عمل کند.
با چنین نگرشی است که برای حل مسائل مالی توسعه دریایی ایران باید به سمت مردم گرایش پیدا کرد و یکی از راه کارهای گرایش به مردم، تاسیس یک بانک دریایی است تا مجموع دارایی و فعالیت این بانک به دریا و توسعه دریایی اختصاص یابد.
نیاز به یادآوری نیست که با چندرغاز بودجه دولت نمی توان به توسعه دریایی ایران رسید. اگر نگاه به جیب دولت است، پس توسعه دریایی ایران یک شعار توخالی و یک توهم بزرگ و یک هذیان آزاردهنده است. 

گرایش بانک ها به دریا
یک راه کار دیگر به نظر می رسد. اگر امکان تاسیس یک بانک مستقل دریایی وجود ندارد- که وجود دارد- بانک ها یا برخی از بانک ها مجاب کنید که برخی شعبه ها یا یک حساب اختصاصی برای دریا باز کنند. هر چند برد و موفقیت این روش، کمتر از یک بانک مستقل است، اما از هیچ بهتر است. 
در باره بانک ها می توانند «حساب ویژه دریایی» داشته باشند تا خانواده بزرگ دریا و علاقه مندان دریایی از سراسر کشور سپرده خود را به آن حساب واریز کنند. 
بانک می تواند مشوق هایی قرار دهد تا گرایش به پس انداز در آن حساب قوی تر شود. مثلا برای صاحبان این حساب ها برای خرید های خاص دریایی- مانند قایق تفریحی، خرید خانه در سواحل، خرید زمین در سواحل و...- اعتبار بدهد. همچنین می تواند رنگ کارت بانکی خود را با شکل و شمایلی از دریا طراحی کند و به مشتریان دریایی خود هویت دریایی ببخشد.

نقش بانک در فرهنگ سازی دریایی
این رابطه را هم نباید از نظر دور داشت که ایجاد یک باانک مستقل دریایی می تواند به فکر و ذهن مردم گرایش دریایی دهد. می تواند مردم را به سمت و سوی اقتصاد دریامحور راهنمایی کند. می تواند مردم را متوجه جلوه های جدیدی از زندگی و رفاه و اقتصاد  و کسب و کار در دریا و ساحل کند. به این ترتیب، بانک دو سویه به نفع دریا عمل خواهد کرد. هم سرمایه های کوچک مردم را جمع آوری می کند تا به توسعه دریایی ایران کمک کند و هم ذهن و فکر اقتصادی مردم را به سمت کسب و کار و زندگی در سواحل ترغیب و هدایت می کند. 
با این همه خوبی، چرا بانک دریایی ایران ایجاد نمی شود؟ جز غفلت و خواب مسئولان چه دلیل دیگری می توان اقامه کرد.