به گزارش اقتصادسرآمد، این سه گروه به نظر می رسد در جامعه کوچک اما مهم و اثرگذار انجمن مهندسی دریایی ایران قابل تشخیص و طبقه بندی است که بررسی موضع هر کدام، می تواند حال و هوای عمومی انجمن مهندسی دریایی ایران را توصیف کند.

گروه مشتاق و پیش تاز
همه اعضای انجمن مهندسی دریایی ایران، از جمله بزرگان و نخبگان دریایی ایران هستند. به اصطلاح خودمانی، در انجمن آدم کم وجود ندارد و همه بدون استثنا از بزرگان علم و فن دریایی ایران هستند. این را نباید هرگز از گوشه ذهن تحلیل گر خود کنار بگذاریم. وقتی از انجمن مهندسی ایران سخن می گوییم، از یک صنف که فقط متکی بر تجربه است، حرف نمی زنیم بلکه از کسانی سخن به میان می آید که علاوه بر تجارب ارزنده، صاحب علم و دانش کلاسیک و رسمی در علوم دریایی هستند. ثبت و ریشه این انجمن به وزارت علوم و فناوری می رسد که اثبات علمی بودن این انجمن است. 
به هر روی، این افراد خاص و شاخص، اما از نظر روحیه اجتماعی و توان مدیریت در یک سطح نیستند. عده ای از این جامعه کوچک اما موثر، روحیه اجتماعی بالا، مشارکت جو و با توان ذاتی مدیریت هستند که مایلند رهبری یک کار و فعالیت را به عهده بگیرند. 
اینان گروه پیش رو این انجمن هستند و آماده مشارکت و همراهی خانواده علمی خود و تلاش برای موفقیت آن هستند. از این رو در انتخابات چه به عنوان نامزد و چه به عنوان رای دهنده مشارکت جدی دارند. 

گروه معارض
از میان مشتاقان مشارکت در سرنوشت این انجمن، دو گروه صف آرایی کرده اند. گروهی الف که با گروه ب مخالف است. در گروه مشتاق فعالیت در برابر هم قرار گرفته اند که با نگاه به اصالت تضاد اندیشه، و با باور این نکته که تضارب اندیشه ها می تواند سازنده و محرکت باشد، این دو گروه معارض را باید حسن مطلب دانست. زیرا، تضاد نگاه و اندیشه در میان اندیشمندان هر جامعه ای موجب خیر و برکت است. از جنس «اختلاف فی امتی رحمه» است. 
در جایی که اندیشه حکومت می کند، اولا حتما تضاد اندیشه ها وجود دارد. امکان ندارد که یک جامعه مبتنی بر اندیشه باشد، اما یکسانی و یک نواختی در آن حاکم باشد. بین استاد و شاگرد هم تضاد و اختلاف خواهد بود. افلاطون اندیشه استاد خود سقراط را کامل نپذیرفت و ارسطو هم اندیشه استاد خود افلاطون را نه تنها نپذیرفت بلکه به کلی دگرگون کرد. ماهیت اندیشه و خلاقیت فکری همین است. 
و دوم، تضاد و تضارب اندیشه هاست که خلاقیت، حرکت و نوآوری را به وجود می آید. دو اندیشه در مقابل هم که قرار می گیرند، انرژی ساطع می کنند. بنابراین، اصل وجودی تضاد اندیشه مثبت و معنادار است. 
اما زمانی که مساله از تضاد و تضارب اندیشه به تخریب رفتاری و گفتاری برسد، قصه مخرب خواهد شد. این زمانی است که اندیشمند از جایگاه رفیع اندیشه و منزلت اجتماعی خود دور شده و در حد یک انسان ضعیف نزول کند و سپس به جای طرح و دفاع و حمله با اندیشه، به مسائل حاشیه ای، دروغ و شایعه و تخریب اخلاقی روی می آورد که البته این مد نظر ما نیست. 
به هر روی، وجود تضاد در انجمن مهندسی دریایی ایران که باعث صف آرایی هایی شده است، گروه را به دسته های متعددی تبدیل کرده است که می تواند هم نماد تضارب اندیشه باشد و هم نمایشی از شکوه دموکراسی. هر چه هست، اینان وجود دارند باافکار و برنامه های مختلف و همه هم مفید و موثر هستند.

گروه بی تفاوت
گروه دیگری در این بین هستند که به اسم عضو انجمن اما در عمل، بی تفاوت هستند. معلوم نیست چرا در انجمن ثبت نام کرده اند و اسم آنها جزو لیست اعضای انجمن است، و چرا فعالیت نمی کنند و حداقل در حد یک رای، در برنامه های انجمن مشارکت نمی کنند؟ 
این افراد را باید یک نوع بیمار اجتماعی دانست. بیماری که نمی داند دردش چیست. نمی داند چرا هست و چرا نیست. نمی داند که چه باید بکند. 
نمونه این افراد البته در تمامی گروه ها و انجمن ها و جوامع وجود داشته، وجود دارند و وجود خواهند داشت و تا کنون، مدیریت رفتار سازمانی در دانش مدیریت درمانی برای آن پیدا نکرده است.
می دانیم که بدتر شکل برای موجودیت یک انسان در جامعه، «وجود بی تفاوت» است. بی تفاوتی بدترین حالتی است که ممکن است برای یک موجود اجتماعی تصور کرد. کسانی که موافق یک راه هستند، بسیار شرافت دارند. و کسانی که مخالف آن راه هستند هم بسیار شرافت دارند، زیرا هر دو بر اساس تشخیص و درک خود برای یک هدف تلاش می کنند. همین تلاش برای هدف است که برای یک انسان اجتماعی شرافت خلق می کند. 
اما انسان بی تفاوت، در حقیقت یک مرده متحرک است. به قول سعدی «وجود حاضر غایب» است. هم هست، هم نیست. هست چون نفس می کشد و در انجمن هم ثبت نام کرده است، نیست چون حرکت معناداری ندارد. شبیه نبات است. فقط می خورد و قد می کشد و دیگر هیچ!

آینده انجمن مهندسی دریایی ایران
مشابه ادوار گذشته، انتخابات خوب یا بد، ضعیف یا قوی برگزار خواهد شد و انجمن مهندسی ایران مسیر خود را با همان اعضای قبلی، با تغییرات جزیی در آن یا تغییرات گسترده طی خواهد کرد. 
واقعیت این است که برای پیش راندن انجمن مهندسی، چند نفر یل اندیشمند و پای کار کافی است. باقی مسیر با همراهی تعدادی از اعضا و حمایت بخش های دولتی و خصوصی طی خواهد شد. 
اما آن چه برای یک متفکر اجتماعی مهم باید باشد این است که انجمن مهندسی دریایی ایران هم اکنون جزئی از سرنوشت توسعه دریایی ایران و حتا جزیی از توسعه همه جانبه کل ایران است. با این نگرش، نمی توان و نباید نسبت به سرنوشت این انجمن بی تفاوت بود. 
توجه اعضا به اهمیت این انجمن و کنارگذاشتن برخی توقعات زیاد یا درد دل های مرسوم یا نقدهای به جا، با هدف تقویت انجمن و تحقق اهداف عالی ان، می تواند به عنوان یک مسئولیت اجتماعی باعث قوت و قدرت انجمن هم در انتخابات پیش رو و هم در آینده روشن این انجمن باشد. 
خوشبختانه اعضای انجمن مهندسی دریایی ایران، فرد به فرد، فرهیخته، آگاه و اهل دانش هستند و خود به خوبی ارزش و اهمیت خود و انجمن خود را می دانند. از این رو انتظار می رود با کش و قوسی که انجمن در سال های گذشته داشت، و امروز که به مرز نسبی ثبات و کاهش بحران های درونی رسیده است، همه کمک کنند تا یک پهلوان علمی برای این کشور، باز هم کمر راست کند و برای خدمت به توسعه دریایی ایران، باز هم آستین همت بالا بزند.