به گزارش اقتصادسرآمد، امید متین- دورانی که اسمعیل، شاعر قرن پنجم درباره آن شعر سرود و از مرگ یک نفر حکایت‌های عجیب کرد و متعجب بود که «یک نفر وفات یافته است» گذشته است. جمعیت میلیاردی انسان ها در روزگار کنونی، وفات را به امری طبیعی و عادی تبدیل کرده است. وفات ها از سنین کهنسالی به عنوان یک امر معهود و طبیعی حتا به سنین پایین و مرگ طبیعی به مرگ حادثه ها تبدیل شده است و هر روز تعداد زیادی از انسان‌ها در سراسر جهان بر اثر حادثه هایی از دنیا می روند که خود عامل آن هستند و این حادثه ها نه سن می شناسند و نه جنسیت. به هر حال، مرگ در روزگار کنونی گویی عادی شده است و کمتر کسی را متاثر می کند. 
اما برخی وفات ها، جلوه هایی بزرگ تر از فوت یا حادثه به خود می گیرند و تبدیل به یک جریان فرهنگی و معرفتی می شوند. مانند وفات پدرزن رییس و همکار و دوست ما که به عنوان مدیر مسئول و صاحب امتیاز روزنامه دریایی اقتصاد سرآمد، بیش از یک دهه عمر با ثمر خود را صرف ترویج دریا و توسعه دریایی ایران کرده است. 
دیروز دوشنبه، با خبر تاثرانگیز فوت پدرزن جناب آقای اسماعیلی نژاد، مدیر مسئول روزنامه دریایی اقتصاد سرآمد متاثر شدیم. در نگاه اول، فوت یک انسان، به طور کلی غم انگیز است و روح انسان را غم بار می کند. اما آن چه در این وفات فراتر از یک فوت و تسلیت های مرسوم بود و دلیل نگارش این یادداشت شد، موج توجه، همدردی و تسلیت خانواده بزرگ دریایی ایران بود که به روش های گوناگون به دفتر روزنامه رسید. این موج تسلیت به مدیر مسئول روزنامه دریایی اقتصاد سرآمد، برای ما در تحریریه روزنامه معنایی فراتر از یک تسلیت معمول و مرسوم داشت و نشانی دقیق و بزرگی از «معرفت دریایی اهالی دریا» داشت که ما را بر آن داشت تا در این یادداشت، نگاهی به این معرفت دریایی داشته باشیم.
توجه به رسانه دریایی خود
وفات آن انسان شریف که با خوشنامی و خدمت به جامعه خود زیست و به رسم روزگار از دنیای فانی رخت بربست، موجب نگاه خاص، ویژه و معنادار جمع بزرگی از اهالی دریا به مدیر مسئول روزنامه اقتصاد سرآمد شد، زیرا آن انسان باربسته به آن سوی جهان، پدر زن او بود. 
برای ما در تحریریه این سوال مطرح شد که این همه توجه و همدردی و موج تسلیت چرا با این حجم به دفتر روزنامه رسید؟ اهالی دریا که شخص و شخصیت وفات یافته را نمی شناسند و رابطه دوستی و انس و الفت خصوصی هم با آقای اسماعیلی نژاد ندارند، پس این حجم از تسلیت چرا؟
وقتی به کنه قضیه نگاه می کنیم، دو وجه زیبا ملاحظه می کنیم. یکی آن که اهالی دریا، به روزنامه خود توجه دارند و جریان ها و حوادثی که به طور مستقیم و غیرمستقیم به آن ربط پیدا می کند را رصد کرده و مورد عنایت و توجه قرار می دهند. این است که حادثه فوت یکی ازبستگان مدیر مسئول روزنامه هم برای آن ها مهم می شود. اهمیت از اینجا حاصل می شود که آن ها شاهد خدمت روزنامه ای به جامعه دریایی بوده اند که مدیر مسئول و صاحب امتیاز آن به عنوان رکن اصلی انتشار روزنامه، سوگوار شده است. این رابطه بسیار معنا دارد. تشخیص ارتباط بین روزنامه دریایی، سوگواری یکی از اعضای این روزنامه و جامعه دریایی کشور. گویا حس یگانگی بزرگی وجود دارد و اهالی دریا به تمامی اجزای خانواده بزرگ خود توجه دارند و روزنامه اقتصاد سرآمد هم یکی از اعضای این خانواده بزرگ است و این است که اسماعیلی نژاد به عنوان یک عضو خانواده در چنین حادثه ای مورد لطف قرار می گیرد. 
و نکته دیگر به وجه معرفتی اهالی دریا بر می گردد. فرهنگ دریایی، روح انسان ها را دریایی می کند. وجود انسان را مواج و بلندنظر می کند. احساس انسان ها را لطیف و زلال می سازد که فوران آن عظمتی به زیبایی یک رنگین کمان معرفت و بزرگی می آفریند. این توجه و این موج تسلیت، از این روح زیبایی دریایی بر می خیزد. معرفت دریایی، معرفتی است بر پایه حق شناسی، حلاوت و خون گرمی. از این معرفت، همفکری و همکاری و همدردی و همراهی زاییده می شود. عناصر گران بهایی که می تواند مبنای تحقق یک خانواده بزرگ و واقعی در سراسر کشور باشد. 
از این روست که تسلیت برای فوت یک عزیز، فراتر از تسلیت های مرسوم و معمول می رود و نشان از وجود یک فرهنگ غنی و یک معرفت عمیق دریایی است. این نکات زیبا برای ما تجلی بخش امید و عاطفه بود و دوست داشتیم آن چه در این حادثه یافتیم با اهالی خونگرم دریایی به اشتراک بگذاریم و به نوبه خود قدردان این نگاه مهربانانه باشیم.
انتشار روزنامه بدون وقفه
اهالی دریا می دانند که روزنامه دریایی اقتصاد سرآمد طی بیش از یک دهه فعالیت برای دریا، حتا یک ساعت در انتشار تاخیر نداشته است. از حوادث بزرگی مانند جنگ تحمیلی ۱۲ روزه که همکاران بی وقفه کار کردند و با هدایت و مدیریت متعهدانه اسماعیلی نژاد، خللی در کار پیش نیامد تا وفات تلخی که پیش آمد و مدیر ما را به سختی متاثر کرد؛ اما تعهد او اجازه نداد که روزنامه حتا یک ساعت به تاخیر بیفتد. او که الان در استان لرستان و برای مراسم سوگواری و خاکسپاری است، روزنامه او برای ادامه خدمت به جامعه دریایی همچنان سکان قلم و کاغذ را به دست گرفته و به پیش می راند. از او خواستیم به دلیل وفات پیش آمده، چندروزی تعطیل کند که گفت: «روزنامه رسانه اهالی دریاست. من حقی برای تعطیلی آن ندارم. روزنامه متعلق به خانواده بزرگ دریاست و باید همواره برای آن ها و با توجه به آن ها حرکت کند و هیچ چیز نباید مانع از کار یا وقفه در انتشار باشد.» و ما هم در تحریریه ضمن سپاس از اهالی دریا برای توجه و همدردی با مدیر متعهد و شریف ما و هم در تبعیت از دستور این مدیر شرافتمند، با هدایت از راه دور، دست از قلم بر نداشتیم تا حرمت خانواده بزرگ دریا را به جا آورده باشیم. 
 تحریریه روزنامه اقتصاد سرآمد