به گزارش اقتصادسرآمد، سهم بازار جهانی TSMC از ۶۰ درصد فراتر رفته است و این شرکت تراشه‌های نیمه‌هادی پیچیده‌ای تولید می‌کند که اپل، انویدیا و AMD در محصولات خود از آن‌ها استفاده می‌کنند. تمرکز این قابلیت‌ها باعث شده که تحلیلگران تایوان را به عنوان یک «سپر سیلیکونی» بشناسند، زیرا جایگاه آن در شبکه‌های تأمین جهانی به عنوان یک مکانیسم محافظتی عمل می‌کند که از درگیری‌ها جلوگیری کرده است، زیرا هرگونه اختلالی اثرات مخربی ایجاد می‌کند. سیستم محافظتی همچنان آسیب‌پذیر است زیرا هرگونه محاصره، تهاجم یا فاجعه طبیعی عملیات تولید را متوقف می‌کند و این امر باعث ایجاد واکنش زنجیره‌ای از اختلالات بازار در سراسر جهان می‌شود. صنعت نیمه‌هادی تایوان به عنوان یک قدرت اقتصادی اساسی برای تایوان عمل می‌کند، با این وجود خطرات بالقوه‌ای را برای این کشور ایجاد می‌کند. برای نمونه، بیماری کرونانشان داد که پایگاه تولیدی تایوان از صنایع مختلف پشتیبانی می‌کند زیرا اختلالات زنجیره تأمین آن بر سه بخش عمده، از جمله خودرو، دفاع و تولیدکنندگان لوازم الکترونیکی مصرفی، تأثیر گذاشته است. سیستم اقتصادی جهانی تشخیص می‌دهد که تایوان باید پایدار بماند زیرا این ثبات به بخش‌های تجاری متعدد امکان می‌دهد تا عملیات خود را گسترش دهند. خرید TSMC توسط چین آن‌ها را قادر می‌سازد تا یک مرکز فناوری حیاتی را کنترل کنند، اما ایالات متحده، همراه با شرکای خود باید از صنعت نیمه‌هادی تایوان محافظت کند زیرا از امنیت اقتصادی و قابلیت‌های دفاعی نظامی آن‌ها پشتیبانی می‌کند. 

راهکارهایی برای غلبه بر موانع
دوره پیش‌رو موانع عمده متعددی را به همراه خواهد داشت. نخست، شکنندگی زنجیره‌های تأمین همچنان حل نشده است. دولت تایوان باید در طول چندین سال بودجه‌ای را برای توسعه قابلیت‌های تولید داخلی اختصاص دهد، زیرا کشورهای مختلف منابعی را به ساخت کارخانه‌های تولیدی در داخل سرزمین خود اختصاص داده‌اند. جدایی فناوری بین چین و ایالات متحده همچنان با سرعت بیشتری در حال افزایش است، زیرا هر دو کشور برای استقلال از یکدیگر تلاش می‌کنند، اما ساخت تأسیسات تولید نیمه‌هادی تکراری هم پرهزینه و هم به زمان زیادی نیاز دارد. پیشرفت فناوری در سراسر جهان با تأخیر مواجه خواهد شد، زیرا تایوان با اختلالاتی مواجه است که مانع از ایجاد هوش مصنوعی و توسعه سیستم‌های دفاعی پیشرفته توسط آن می‌شود. این منطقه با دو تهدید عمده برای ثبات روبرو است، زیرا تلاش‌های دیپلماتیک باید برای جلوگیری از محاسبات اشتباه تنگه تایوان که هم امنیت منطقه‌ای و هم سیستم‌های اقتصادی جهانی را به خطر می‌اندازد، ادامه یابد. روابط بین‌الملل اکنون از طریق برنامه‌های دیپلماتیک مختلفی که طی چند سال گذشته پدیدار شده‌اند، همکاری‌های اقتصادی و فناوری را در بر می‌گیرد. ایالات متحده و تایوان توافق‌نامه‌های تجاری امضا کرده‌اند که عوارض گمرکی را کاهش می‌دهد، همچنین تایوان از طریق طرح ساخت کارخانه TSMC در ایالات متحده، بودجه‌ای را به توسعه نیمه‌هادی‌ها و هوش مصنوعی اختصاص می‌دهد. سه کشور ژاپن، تایوان و ایالات متحده یک «مثلث آهنین نیمه‌هادی» ایجاد کرده‌اند که سیاست‌های صنعتی آن‌ها را با تلاش‌های مشترک تحقیق و توسعه آن‌ها متحد می‌کند. اتحادیه اروپا گفتگوی صنعت نیمه‌هادی اتحادیه اروپا و تایوان را برای گرد هم آوردن مشاغل، سازمان‌های تحقیقاتی و نمایندگان دیپلماتیک برای تقویت ثبات زنجیره تأمین تأسیس کرد. ابتکارات دیپلماتیک ثابت می‌کند که تلاش‌های دیپلماتیک نقش مهمی در ایجاد ثبات فناوری دارند. 
این راه‌حل‌ها نیازمند راهکارهای دیپلماتیک برای ایجاد ثبات اقتصادی و فناوری هستند. ایالات متحده، ژاپن و اروپا باید تأسیسات تولیدی خود را گسترش دهند زیرا این امر اولویت اصلی آن‌هاست. این برنامه‌ها رقبای جدیدی را در بازار ایجاد خواهند کرد که بلافاصله تسلط فعلی تایوان بر بازار را شکست نخواهند داد، اما میزان مواجهه سیستم با خطرات را کاهش می‌دهند. همکاری با تایوان باید تقویت شود زیرا TSMC تا به برنامه‌های همکاری بین‌المللی بپیوندد و صنعت نیمه‌هادی خود را به یک منبع جهانی تبدیل کند. این استراتژی هزینه‌ها را افزایش می‌دهد که بی‌ثباتی برای هر طرف درگیر ایجاد می‌کند. دولت باید روابط دیپلماتیک را حفظ کند زیرا این تلاش‌های دیپلماتیک تنش‌ها را کاهش می‌دهد و از تبدیل رقابت اقتصادی به درگیری‌های نظامی جلوگیری می‌کند. 
توسعه اکوسیستم‌های نوآوری که فراتر از تایوان امتداد می‌یابند، همچنین به عنوان یک پاسخ احتمالی است. ارتقای همکاری‌های تحقیق و توسعه، همراه با جذب گسترده استعدادها و بودجه فناوری مدرن، وابستگی به یک مکان مرکزی را کاهش می‌دهد. تنوع زنجیره تأمین را می‌توان با استفاده از تأمین‌کنندگان متعدد و سیستم‌های لجستیکی بهتر که به محافظت در برابر اختلالات کمک می‌کنند، به دست آورد. اجرای این اقدامات نیاز به هزینه‌های مالی قابل توجهی دارد، اماعدم اقدام به دلیل اختلال در تایوان منجر به رکود فناوری در سراسر جهان خواهد شد. ابتکارات مختلف برای ایجاد پیوند اساسی خود به تلاش‌های دیپلماتیک نیاز دارند. تمایل سیاسی برای همکاری ضروری می‌شود زیرا رقابت ژئوپلیتیکی بین کشورها، همه راهبردهای اجرا شده را تهدید به نابودی می‌کند. 

اهمیت دیپلماسی
مسئله تایوان نیازمند تحلیل جدیدی است که به جای برخورد با آن به عنوان یک مسئله ژئوپلیتیکی استاندارد، جنبه‌های اقتصادی و فناوری آن را بررسی کند. همه کشورهایی که اقتصاد پیشرفته‌ای دارند و به نیمه‌رساناها وابسته هستند، برای حفظ ثبات خود به تایوان نیاز دارند. منافع مشترک بین این کشورها باید آن‌ها را به سمت ایجاد چارچوب‌های بین‌المللی متعددی سوق دهد که ثبات شبکه تأمین و توسعه اتحادهای فناوری آن‌ها را افزایش دهد. سیستم اقتصادی جهانی با دو مشکل اساسی روبرو است؛ زیرا TSMC تسلط بر بازار را حفظ کرده که هم خطرات امنیت ملی و هم فرصت‌هایی برای مشارکت جهانی ایجاد می‌کند. حفاظت از اقدام جمعی نیاز به تلاش‌های دیپلماتیک برای ایجاد محیط‌های پایدار دارد که نتایج موفقیت‌آمیز پایداری را به همراه داشته باشند. 
صنعت نیمه‌هادی تایوان، این کشور را به عنوان یک شریک اقتصادی ضروری برای عملیات تجاری جهانی و پیشرفت فناوری آینده تثبیت کرده است. زنجیره تأمین به دلیل خطرات اختلال و درگیری‌های ژئوپلیتیکی با دو تهدید عمده روبرو است، اما سازمان‌ها می‌توانند از طریق تنوع‌بخشی به زنجیره تأمین، همکاری بین‌المللی و تلاش‌های دیپلماتیک، این خطرات را کاهش دهند. ثبات تایوان نیازمند حمایت است زیرا سیستم‌های اقتصادی مدرن را قادر به تداوم عملکرد کرده و از پیشرفت تحولات فناوری آینده پشتیبانی می‌کند. مسئله تایوان از حاکمیت کشور فراتر می‌رود زیرا آینده قابلیت‌های نوآورانه جهانی را تعیین می‌کند.