به گزارش اقتصادسرآمد، عارف مظفر، دانشجوی رشته علوم سیاسی در نوشتاری به «سرآمد» آورده است: ایران تاکنون با بستن تنگه هرمز در این موضوع موفق بوده و مهم این است و برای بازگرداندن این دو متخاصم به یک پایان اقناعی بین‌المللی، فشار به بازار سوخت و سبد غذایی مردم آمریکا و رژیم اشغالگر قدس ضرورتی است که با بستن گلوگاه انرژی در منطقه قابل اجرا است. 
اکنون پرسش این است که چگونه ایران و محور مقاومت می‌توانند پیروزی خود را در کوتاه مدت بر متجاوزین تحمیل کنند.
بسته شدن تنگه هرمز نه تنها صدای اروپایی‌ها، خاور دور، بلکه آمریکایی‌ها را نیز در آورده است و تشدید فشار مبنی بر عدم تأمین سوخت، کود شیمیایی و به دنبال آن تورم گسترده در بازار کشاورزی و انرژی جامعه جهانی و مردم این کشورها را به اعتراض با متجاوزین و همراهی با ایران در سازمان‌های بین‌المللی وا داشته است و کشورهای اروپایی نیز برای عبور کشتی‌هایشان از تنگه هرمز، چاره‌ای جز پذیرش شرایط منطقی ایران و عدم استقبال از دستورات ترامپ نداشته اند.
بر این اساس معتقدم؛ اگر تنگه هرمز و باب‌المندب هم‌زمان بسته شوند، هم از نظر حمل‌ونقل دریایی، انرژی، اقتصاد جهانی و هم از نظر زنجیره تأمین پیامدهای دشواری برای جامعهء جهانی از نظر لجستیکی، غذایی و اقتصاد انرژی قابل مشاهده خواهد بود.
لذا بر این باورم؛ پیامدهای فنی و اقتصادی بسته‌شدن هم‌زمان تنگه هرمز و باب‌المندب در وهله اول؛ موجب ایستایی مسیر دریایی جنوب آسیا به اروپا خواهد شد و آنگونه که مشخص است، مسیر کشورهای حوزهء خلیج فارس و همچنین هند و پاکستان به اروپا که همواره از خلیج فارس به سوی  تنگهء هرمز و از آنجا به دریای عمان و سپس به دریای عرب و پس از آن به باب‌المندب و در همین مسیر به کانال سوئز و در پایان به اروپا می‌رسند، با بسته‌شدن این دو تنگه، رفت و آمد کاملا قطع و حذف خواهد شد و کشتی‌ها به ناچار مجبور خواهند شد که به دور آفریقا (دماغه امیدنیک) بچرخند که علاوه بر هزینه‌های صدها هزار دلاری، این مسیر بیش از ده روز به طول خواهد انجامید.
پرواضح است؛ طولانی شدن مسیر، فشاری سنگین بر خطوط کشتیرانی و زنجیره تأمین موجب اختلالات احتمالی چه از نظر کمبود کانتینر و افزایش شدید کرایه حمل و همچنین تشدید بحران را در پی خواهد شد و تأخیر گسترده در تحویل کالا به اروپا و شمال آفریقا نیز موجب افزایش قیمت کالاهای مصرفی، مواد خام و حتی مواد غذایی خواهد شد.
بر این اساس؛ اختلال شدید در حمل‌ونقل نفت و گازی که از این دو گذرگاه برای انتقال انرژی حیاتی می‌گذرند باعث می‌شود که حدود ۳۰ درصد تجارت دریایی جهانی نفت را با اختلال مواجه کند و  صادرات LNG قطر و برخی کشورهای خلیج فارس نیز کاملا متوقف می‌شود و متعاقب آن؛ قیمت جهانی انرژی جهش بسیار شدیدی خواهد داشت که این مهم  فشار بر اقتصاد کشورهای وابسته به واردات انرژی همچون اروپا، ژاپن، کره جنوبی، چین و هند که بسیار آسیب‌پذیرند را به دنبال خواهد داشت. چرا که علاوه بر بالا رفتن هزینه انرژی، کاهش تولیدات صنعتی و افزایش ریسک رکود جهانی را در بر خواهد شد.
ایفای نقش همزمان ایران و یمن در بستن این دو گلوگاه باعث اختلال در بازار حمل‌ونقل جهانی خواهد شد و اثرات احتمالی آن منجر به تغییر مسیر کشتی‌ها و حامل های سوخت و با توجه به قفل شدن مسیرها، شوک شدیدی نیز به بازار بیمه کشتیرانی و تأثیر مستقیمی در زندگی مردم این کشورها ایجاد خواهد کرد. 
هرچند که برخی کشورها، هنوز امیدی به خطوط لوله شرق به غرب عربستان (پترولاین) و همچنین خط لوله ابوظبی- فجیره و همچنین مسیرهای زمینی عراق و ترکیه دارند، اما قدرت مانور این خطوط برای انتقال انرژی به غرب به دلیل ظرفیت محدود هرگز نمی تواند ایفای نقش قابل قبولی برای جایگزین کامل در قبال این دو تنگه داشته باشند و بن بست کامل در انتقال سوخت از طریق دو تنگهء هرمز و باب المندب باعث تهییج جهانی و همراهی کشورهای جهان با ایران و تقابل گسترده با محور شرارت در منطقه و این دو کشور متخاصم خواهند
 داشت.