به گزارش اقتصادسرآمد، اما این‌بار، طعمه، ملتی است که تاریخ هزاران ساله‌اش، ورق‌هایی سخت‌تر از این را به خود دیده است. ملتی که بر تارک عالم، نام «ایران» را با خون دل و هوشمندی نیاکانش نگه داشته است. آمریکا و اسرائیل، در جنگی تمام‌عیارِ اقتصادی، رسانه‌ای و روانی، و همچنین تهدید نظامیِ آشکار، سعی در به زانو درآوردن این مردم دارند. آن‌ها گمان می‌کنند با فشار، تحریم و تهدید، می‌توانند کشتی عظیم تاریخ ایران را از مسیرش منحرف کنند. اما غافل از اینکه این کشتی، هزاران سال طوفان به خود دیده و سکاندار آن، نه یک شخص که روحیه «مقاومت» است.
برای درک عمق ایستادگی مردم ایران، باید به گذشته‌ای سفر کرد که این سرزمین همواره بر محور «نه گفتن» به زورگویان چرخیده است. از روزگار هخامنشیان که در برابر یونانیان متحد، از خاک خود دفاع کردند تا دوران اشکانیان و ساسانیان که رم سربلند را به تحسین وام داشتند؛ و پس از اسلام، از مقاومت در برابر خلافت‌های جور گرفته تا ایستادگی در برابر حملات مغول و تیمور. ایرانیان آموخته‌اند که هر مهاجمی، دیر یا زود، یا در کویر تاریخ گم شده یا به ستون‌های تخت جمشید که بر چهره روزگار می‌خندد، خیره می‌ماند.
جنگ اخیر، هرچند با موشک و پهپاد و لفاظی شروع شد، اما ماهیتی متفاوت پیدا کرد. این بار، دشمن با ابزار «ناامیدی» تلاش کرد تا مردم ما را تسلیم کند. اما تجربه چهل و هفت سال اخیر، از پیروزی انقلاب اسلامی تا دفاع مقدس و پس از آن، نشان داده که ملت ایران در سخت‌ترین محاصره‌ها هم روحیه خود را نباخته است. همان ملتی که در هشت سال جنگ تحمیلی، با کمترین امکانات در برابر ابرقدرت‌های شرق و غرب ایستاد، امروز نیز در برابر تهدیدات ترامپ و نتانیاهو، با «همت» و «غیرت» خود، خط مقدم مقاومت را تشکیل می‌دهد.
لفظی که ترامپ به کار می‌برد، تصویر دقیقی از ماهیت سیاست خارجی آمریکاست: دزدان دریایی. دزدان دریایی ارزشی برای قانون قائل نیستند، به حقوق دیگران احترام نمی‌گذارند و تنها به فکر غارت و سود سریع هستند. اما تاریخ نشان داده که دزدان دریایی، در نهایت یا به دار آویخته می‌شوند یا در قعر دریاها گم. کاروان تمدن، اما به راه خود ادامه می‌دهد.
ایران امروز، با همه مشکلات و کاستی‌ها، کشوری نیست که با چند توییت تهدیدآمیز یا یک رزمایش نظامی، مسیر خود را تغییر دهد. دانشگاه‌ها، کارخانه‌ها، شرکت‌های دانش‌بنیان، پایگاه‌های نظامی پیشرفته و مهم‌تر از همه، «اراده مردم» در کوچه و بازار و مسجد و دانشگاه، ثابت کرده که این سرزمین زنده است. نه تحریم، ترامپ را به نتیجه می‌رساند و نه تهدید، اسرائیل را به امنیت می‌رساند.
مردم ایران با یادآوری تاریخ خود می‌دانند که کاخ سفید، در دهه‌های مختلف، بارها بر طبل جنگ کوبیده؛ از کودتای ۲۸ مرداد گرفته تا حمله به طبس و تحریم‌های فلج‌کننده، اما هر بار با شکست یا عقب‌نشینی مواجه شده است. تفاوت امروز در شفافیت کامل ماهیت آمریکاست: دیگر کسی در ایران تردید ندارد که هدف، حذف هویت مستقل ایران و غارت منابع آن است. این شفافیت، خود بزرگ‌ترین سرمایه برای بسیج مردمی است.
ویژگی‌ای که ایران را از بسیاری از ملت‌های منطقه متمایز می‌کند، «خستگی‌ناپذیری» است. در سی سال گذشته، بسیاری از کشورهای منطقه در برابر اولین موج فشارها تغییر رژیم دادند یا به سمت سازش رفتند. اما ایران، با وجود خسارت‌های سنگین اقتصادی و اجتماعی، نه تنها فرو نریخته، بلکه در عرصه‌هایی مثل فناوری فضایی، هسته‌ای، پزشکی و نظامی به درجات والایی رسیده است.
ترامپ و تیمش باید بدانند که لفاظی‌های دزدانه آنان، در افکار عمومی ایران یک نتیجه دارد: «تثبیت دشمنی» و «تقویت روحیه ضداستکباری». هر تهدیدی، مصمم‌تر از پیش، مردم را به صحنه می‌آورد. مادران شهیدان دفاع مقدس، جانبازان شیمیایی، محرومان محاصره اقتصادی، اما همچنان پای انقلاب و میهن خود ایستاده‌اند.
این روحیه مقاومت، نه از سر لجاجت که از سر «عقلانیت تاریخی» است. ایرانیان به خوبی می‌دانند که تسلیم، نه تنها مشکلات را حل نمی‌کند، بلکه موجودیت آن‌ها را زیر سوال می‌برد. به همین دلیل، هرچقدر فشار خارجی بیشتر شود، انسجام داخلی مستحکم‌تر می‌گردد. نمونه عینی آن، افزایش حضور مردم در مناسبت‌های ملی و مذهبی در اوج تحریم‌ها یا ثبت رکوردهای جدید در تولیدات علمی با وجود محدودیت‌هاست.
این روزها، اسرائیل نیز به موازات آمریکا، لفاظی‌های جنگی را بالا برده است. اما هر تحلیلگری می‌داند که محور مقاومت، در منطقه، توانایی تغییر معادلات را دارد. جمهوری اسلامی ایران نشان داده که در برابر هرگونه تجاوز مستقیم، پاسخی کوبنده، گسترده و غیرقابل پیش‌بینی خواهد داشت. عقب‌نشینی آمریکا از برخی تهدیدات قبلی یا عدم اقدام نظامی مستقیم علیه ایران، نشان‌دهنده درک صحیح واشنگتن از هزینه‌های فاجعه‌بار چنین جنگی است.
کاری که ترامپ انجام می‌دهد، نمایش قدرت برای رای‌آوری داخلی و حفظ چهره در برابر لابی اسرائیل است. اما مردم ایران فریب این نمایش‌ها را نمی‌خورند. آن‌ها که در دوران کرونا تحریم دارو را دیدند، در تحریم غذا و نان و دارو ایستادگی کردند، امروز نیز همچون کوه در برابر تندبادهای لفاظی، استوار خواهند ماند.