به گزارش اقتصادسرآمد، در سال‌های اخیر با مشارکت شرکت‌های دانش‌بنیان و بهره‌گیری از توان متخصصان داخلی، بخشی از نیازهای فنی تجهیزات حیاتی بندری و دریایی در بندرامام خمینی(ره) در داخل کشور تأمین شده و وابستگی به شرکت‌های خارجی کاهش یافته است. این رویکرد، علاوه بر صرفه‌جویی اقتصادی، موجب ارتقای امنیت اطلاعات، افزایش سرعت واکنش در زمان بروز نقص فنی و تقویت پایداری عملیاتی تجهیزات شده است.
بومی‌سازی سامانه‌های نگهداشت
یکی از نمونه‌های شاخص این مسیر، طراحی و ساخت سامانه مدیریت ناوگان کشتی استراتژیک لایروب است؛ شناوری که با سرمایه‌گذاری سازمان بنادر و دریانوردی و با کاربری مهم در مأموریت‌های لایروبی، نقش مؤثری در حفظ ایمنی آبراه‌های استراتژیک منطقه ویژه اقتصادی بندرامام خمینی(ره) دارد.
در شرایطی که نرم‌افزار نگهداشت این شناور پیش‌تر در انحصار یک شرکت خارجی قرار داشت، متخصصان داخلی با بازطراحی آن مطابق استانداردهای بین‌المللی، امکان ثبت اطلاعات فنی، برنامه‌ریزی تعمیرات و پایش مستمر وضعیت ماشین‌آلات را فراهم کردند.
در جریان این اقدام، اطلاعات فنی بیش از یک‌هزار و ۶۰۰ دستگاه مستقر بر روی کشتی ثبت شد، برای بیش از یک‌هزار و ۴۰۰ آیتم نگهداری و تعمیرات برنامه‌ریزی صورت گرفت و ۲۰۰ جلد کتاب فنی و مستندات مربوط به تجهیزات نیز بازیابی شد.
این دستاورد نشان می‌دهد که فعالیت دانش‌بنیان در حوزه نگهداری، تنها به تولید نرم‌افزار یا قطعه محدود نیست، بلکه به ایجاد یک نظام هوشمند و پایدار برای صیانت از سرمایه‌های ملی منجر می‌شود.
ساخت داخل برای تداوم عملیات
در کنار این پروژه نرم‌افزاری، مجموعه‌ای از قطعات و تجهیزات کلیدی نیز با اتکا به توان داخلی طراحی و ساخته شده‌اند؛ از جمله قطعات جرثقیل‌های موبایل ساحلی و انواع قطعات مکنده غلات.
این پروژه‌ها نشان می‌دهد که دانش‌بنیان‌ها به‌صورت مستقیم در استمرار عملیات تخلیه و بارگیری، افزایش قابلیت اطمینان تجهیزات و جلوگیری از توقف‌های ناخواسته نقش‌آفرین هستند.
تجربه منطقه ویژه اقتصادی بندرامام خمینی(ره)بیانگر آن است که حرکت به سمت دانش‌بنیان‌سازی در تعمیر و نگهداری تجهیزات استراتژیک، یک انتخاب مقطعی نیست، بلکه ضرورتی راهبردی برای افزایش تاب‌آوری زیرساخت‌های بندری، کاهش هزینه‌ها، ارتقای بهره‌وری و تقویت خوداتکایی صنعتی کشور به شمار می‌رود.