به گزارش اقتصادسرامد، پروژه FRW در نفت سپاهان را باید از همین زاویه تحلیل کرد. این پروژه صرفاً یک اقدام فنی یا نوسازی محدود در واحدهای تولیدی نیست؛ بلکه نمونه‌ای از تغییر رویکرد مدیریتی در صنعت روانکار کشور به شمار می‌رود.
دستاوردهایی مانند کاهش هفت میلیون مترمکعبی مصرف گاز، کاهش مصرف برق و بخار، بهبود کیفیت روغن پایه و حرکت به سمت استانداردهای زیست‌محیطی بالاتر نشان می‌دهد افزایش سودآوری الزاماً از مسیر مصرف بیشتر انرژی عبور نمی‌کند.

واقعیت آن است که در اقتصاد امروز، هر مترمکعب گاز صرفه‌جویی‌شده می‌تواند به ظرفیت جدید تولید، کاهش هزینه‌های عملیاتی و افزایش قدرت رقابت صادراتی تبدیل شود.

از این منظر، پروژه FRW را می‌توان یکی از نمونه‌های موفق پیوند میان بهره‌وری، فناوری و توسعه صنعتی دانست؛ الگویی که اگر در سایر بخش‌های صنعت نیز دنبال شود، می‌تواند نقش مهمی در کاهش شدت مصرف انرژی و افزایش رقابت‌پذیری اقتصاد ایران ایفا کند.

نفت سپاهان با اجرای این پروژه نشان داده است که آینده صنعت روانکار در تولید هوشمند، مصرف بهینه انرژی و خلق ارزش بیشتر از منابع موجود تعریف می‌شود؛ مسیری که صنایع پیشرو جهان سال‌هاست آن را آغاز کرده‌اند.