به گزارش اقتصادسرآمد، نسرین وزیری- مشاور رسانه‌ای وزیر راه و شهرسازی، خبرنگارانی که روایتگر ایران و زندگی مردمش هستند و از دل روزهای دشوار، تصویری واقعی از ایران به جهان نشان دادند.

 با بیش از ۲۰ سال سابقه فعالیت رسانه‌ای و خبرنگاری، یک حسرت به دلم مانده و آن پرکردن جای خالی روزنامه‌نگاری توسعه در ایران است. ایرانِ پساجنگ بیش از همیشه به «روزنامه‌نگاری توسعه» نیاز دارد؛ روزنامه‌نگاری‌ای که نه چشم بر مشکلات و محدودیت‌ها می‌بندد و نه در بازنمایی بحران‌ها متوقف می‌شود، بلکه با نگاهی مسئله‌محور، آینده‌نگر و مبتنی بر منافع عمومی، مسیر حرکت کشور را روایت می‌کند. در این نگاه، خبرنگار صرفاً گزارشگر رویدادها نیست؛ او ناظر، پرسشگر و واسطه‌ای برای افزایش فهم عمومی از مسائل پیچیده کشور و گفت‌وگوی سازنده میان جامعه، کارشناسان و تصمیم‌گیران است.

انتظار از روزنامه‌نگاری توسعه در این دوره، گزارش‌هایی است که همزمان «واقعیت، مسئله، راه‌حل و مسیر پیشرفت» را به افکار عمومی نشان دهد؛ گزارش‌هایی دقیق و مستند درباره آثار جنگ، بازسازی زیرساخت‌ها، اقتصاد و معیشت، اشتغال، سرمایه‌گذاری، محیط‌زیست، آموزش، سلامت و کیفیت زندگی مردم؛ گزارش‌هایی که محدودیت منابع، موانع اجرایی، تحریم‌ها،کاستی‌های مدیریتی و هزینه‌های تصمیم‌ها را صادقانه و بدون پنهان‌کاری بیان کنند، اما در کنار آن، ظرفیت‌ها،تجربه‌های موفق، راهکارهای کارشناسی، اقدامات انجام‌شده و میزان پیشرفت را نیز به تصویر بکشند.

در حوزه خبری مرتبط با وزارت راه و شهرسازی به عنوان زیربنایی ترین وزارتخانه دولت؛ به جد نیازمند گزارشگری از منظر توسعه هستیم. گزارشگر توسعه در این حوزه؛ نگاهی روندی و فرایندی به موضوعات دارد. چه در سیاستگذاری مسکن و چه در ساخت پل‌ها و جاده‌ها و توسعه زیربناهای حمل و نقلی؛ به موضوعات فقط نگاه خبری سطحی ندارد دلایل تصمیمات کلان را می‌کاود؛ به مطالعه تطبیقی با موضوعات مشابه پیشین (چه در داخل و چه در خارج از کشور) می پردازد؛ مسائل و مشکلات احتمالی پیش رو را پیش‌بینی می‌کند؛ از محدودیت‌های منابع گرفته تا مشکلات ساختاری را در طول اجرای این تصمیمات برمی‌شمارد؛ از منظر کارشناسان راه‌حل‌ها را بررسی می‌کند و زمینه ارتقای آگاهی عمومی و مشارکت مردمی برای حل مسائل را فراهم می‌کند. گزارشگر توسعه؛ دنبال مچ‌گیری نیست بلکه «راه حل محور» است و یاریگر مجریان در اصلاح روندهاست. اساسا روزنامه‌نگاری توسعه یعنی مردم بدانند چه مشکلاتی وجود دارد، چرا حل برخی از آنها زمان‌بر است، چه اقداماتی برای حل آنها در حال انجام است، کجاها موفق بوده‌ایم و کجاها نیازمند اصلاح هستیم. 

رسانه در چنین شرایطی باید به جای تولید اضطراب یا امید کاذب، «آگاهی همراه با امکان» ایجاد کند؛ امیدی مبتنی بر واقعیت، و مطالبه‌گری مبتنی بر حقایق که هم دشواری‌های مسیر را صادقانه می‌بیند و هم تلاش خادمان ملت برای ساختن آینده را به رسمیت می‌شناسد و ارج می نهد. 

«روزنامه‌نگاری توسعه» به عنوان  «نظارت‌گری در مسیرپیشرفت»؛ فعالیتی حرفه‌ای است که با ترکیب گزارش‌گری نقادانه، تحلیل داده‌محور و روایت‌گری انسانی، به بررسی فرایندهای توسعه (اقتصادی،اجتماعی، زیست‌محیطی و زیرساختی) می‌پردازد. روزنامه‌نگاران توسعه؛ نه «تبلیغ‌کننده دستاوردها» هستند و نه «تخریب‌گر تلاش‌های انجام شده»، بلکه پلی شفاف میان سیاست‌گذاران، مجریان و مردم هستند که به اهداف توسعه پایدار متعهد است. 

در روزنامه نگاری توسعه؛ هدف «ارتقای آگاهی افکار عمومی بر اساس حقایق و واقعیات» است تا بتوانند عملکرد خادمانشان در دولت‌ها را به‌درستی ارزیابی کنند. روزنامه نگاری توسعه، به مردم امید واهی بر اساس شعارهای انتخاباتی نمی دهد و آرزو فروشی نمی کند.

روز خبرنگار بر روایتگران مسئول، دقیق و توسعه‌گرا مبارک