به گزارش اقتصادسرآمد، این رشد میان مسیرها یکسان نبود. بخش بزرگی از آن به کالاهای فناوری با ارزش بالا، محموله‌های فوری و چند کریدور مشخص مربوط می‌شد.
 
تجارت جهانی در ژوئن ۵.۲ درصد رشد کرد، اما شاخص سفارش‌های جدید صادراتی برای چهارمین ماه متوالی زیر مرز ۵۰ باقی ماند و به ۴۹.۴ رسید. این وضعیت معمولاً از کاهش سفارش‌های صادراتی کارخانه‌ها خبر می‌دهد. بنابراین نمی‌توان رشد ۸.۵ درصدی حمل هوایی را به افزایش عمومی تولید و تجارت نسبت داد.
 
کدام مسیرها بازار را بالا بردند؟
مسیر آسیا به آمریکای شمالی با رشد سالانه ۱۴.۷ درصدی، بیشترین افزایش را میان کریدورهای اصلی داشت. مسیر اروپا به آسیا ۷.۱ درصد و حمل درون‌آسیا ۷.۲ درصد رشد کرد.
 
حجم حمل میان اروپا و خاورمیانه ۴۱.۱ درصد کاهش یافت. مسیر خاورمیانه به آسیا نیز ۴.۱ درصد کوچک‌تر شد. هر دو مسیر برای چهار ماه متوالی در محدوده منفی قرار داشتند.
 
آمار منطقه‌ای شرکت‌های هواپیمایی خاورمیانه از رشد ۵.۶ درصدی تقاضا خبر می‌دهد، اما IATA اعلام کرده است که مقایسه با ژوئن ۲۰۲۵ تحت تأثیر پایه ضعیف سال گذشته قرار دارد. این عدد به‌تنهایی عادی‌شدن ظرفیت و عملیات منطقه را تأیید نمی‌کند.
 
داده‌های هفتگی WorldACD تفاوت منطقه‌ای را دقیق‌تر نشان می‌دهد. در هفته ۲۹، تناژ جهانی حمل هوایی ۳ درصد بیشتر از سال قبل بود. ظرفیت جهانی نیز ۳ درصد بالاتر از سطح پیش از شروع بحران منطقه‌ای قرار داشت.
 
ظرفیت ورودی و خروجی خاورمیانه و جنوب آسیا همچنان ۱۳ درصد کمتر از سطح پیش از بحران بود. این کاهش در بازارهای خلیج فارس به حدود ۲۲ درصد می‌رسید.
 
سوخت ارزان‌تر شده، اما هزینه حمل همچنان بالاست
قیمت سوخت جت در ژوئن نسبت به ماه قبل ۲۰ درصد کاهش یافت، اما همچنان ۴۵.۸ درصد بیشتر از ژوئن ۲۰۲۵ بود. کاهش ماهانه قیمت سوخت می‌تواند بخشی از فشار هزینه را کم کند، ولی لزوماً به حذف فوری اضافه‌بهای سوخت یا کاهش یکسان نرخ‌ها در همه مسیرها منجر نمی‌شود.
 
در هفته ۲۹، متوسط نرخ ترکیبی جهانی به ۳ دلار برای هر کیلوگرم رسید که ۲۳ درصد بیشتر از سال قبل بود. نرخ لحظه‌ای (Spot Rate) نیز به ۳.۴۶ دلار رسید و ۳۰ درصد بالاتر از دوره مشابه سال قبل باقی ماند.
 
بازار خاورمیانه محدودیت میانگین‌های جهانی را نشان می‌دهد. ظرفیت کل جهان افزایش یافته است، اما کاهش ظرفیت پروازهای خلیج فارس همچنان بر زمان رزرو، نرخ و دسترسی به فضای بار اثر می‌گذارد.
 
پیامد عملی برای بازار
رشد جهانی حمل هوایی به معنای دسترسی آسان‌تر به ظرفیت در همه مسیرها نیست. در کریدور آسیا به آمریکای شمالی، رشد تقاضا می‌تواند فضای حمل را محدود نگه دارد. در مسیرهای مرتبط با خاورمیانه، کاهش ظرفیت و احتمال تغییر برنامه پرواز همچنان ریسک‌های اصلی هستند.
 
برای محموله‌های فوری، نرخ و ظرفیت باید به‌صورت هفتگی استعلام شوند. نرخ قرارداد ماه قبل ممکن است وضعیت فعلی مسیر را نشان ندهد.
 
در مسیرهای دارای محدودیت، استفاده از چند فرودگاه مبدأ یا مقصد، رزرو زودتر و مقایسه سرویس مستقیم با مسیرهای ترانزیتی می‌تواند ریسک را کاهش دهد. تصمیم نهایی باید براساس مسیر، نوع کالا و زمان قابل‌قبول تحویل گرفته شود، نه عدد رشد جهانی.