به گزارش اقتصادسرآمد، دکترعادل پیغامی، مدیرعامل سابق سازمان منطقه آزاد قشم در نوشتاری به «سرآمد» آورده است: بالغ بر بیست سال است که عمده بار تامین آب جزیره که حدود ۸۰ هزار نفر ساکنان شهر قشم و شش روستای شرق جزیره و اکثر گردشگران (حدود ۴ میلیون نفر در سال) می‌باشد، بر عهده سازمان منطقه آزاد قشم بوده و هست. تا سال ۱۴۰۲ ظرفیت شیرین کردن آب در این محدوده طی ۲۰ سال به مقدار ۱۷ هزارمتر مکعب در روز رسیده بود، که آب شهر را تا حدودی و آب روستاها را با تناوب *هر ده روز یک روز*! تامین می کرد‌. در ایام نوروز و اوج حضور گردشگر البته مشکل حادتر می‌شد لذا قاطبه منازل از منبع آب و پمپ استفاده می‌کردند!

با همتی که خاص دوره شهید رییسی بود و تلاش جهادی بی‌نظیر متخصصان و کارگران شرکت آب و برق قشم، ظرف یازده ماه، ۱۲ هزار متر مکعب به این ظرفیت افزوده شد و شد ۲۹ هزار مترمکعب در روز ! و بدین ترتیب آب شهر حتی در ایام نوروز و شلوغی دیگر قطع و یا کم فشار نشد و برای روستاهای تحت پوشش هم شد ۲۴ ساعته همه روزه ! (با تامین روزانه هر نفر ۱۶۰ لیتر، آب ۲۴ ساعته برای همه روزهای هفته تامین شد) 
اما الباقی شهرها و روستاهای مرکزی، جنوبی و غربی جزیره قشم، یعنی ۵ شهر و بیش از پنجاه روستا با جمعیتی بالغ بر ۱۱۰ هزار نفر، سال‌هاست در شرایط فوق تصور و عجیب هستند!
نیمی از این‌جمعیت «هر سه ماه یک‌بار، یک روز» آب آشامیدنی از لوله‌های آبفا دریافت می‌کنند. یعنی در طول سال فقط چهار روز!!! روستاهایی حتی هستند که  هر ۴ ماه یک روز آب وصل می‌شود. (مقایسه کنید با قطعی آب گاهی چند ساعته در شهرهای شما، یا مشکل اخیر آب آشامیدنی یزد و حتی مشکلات چند سال پیش استان خوزستان و بلوچستان که عزم‌ ملی را برانگیخت! 

اما مشکل کجاست؟
فقدان یا کمبود آبشیرین کن؟؟ خیر! کمبود بودجه و تخصیص دولتی؟خیر!...
 به ادعای آبفا استان، در جزیره قشم، ۱۱۰ هزار نفر تحت پوشش آن‌هاست. به استناد گزارشات خود آبفا و سازمان برنامه استان، برای روزانه ۳۴۵۰۰ مترمکعب آب آشامیدنی از سوی سازمان برنامه استان یارانه مابه التفاوت پرداخت می‌شود. یعنی سرانه ۳۱۳ لیتر. یعنی دولت برای رفع تشنگی مردم این محدوده از جزیره و ایفای ماموریت و مسئولیت و خدمات‌رسانی خود، قریب دوبرابر برای مصرف روزانه پایدار هر نفر قشمی پول و یارانه آب می‌دهد. (جالب اینجا بود که آبفا سال ۱۴۰۳ هر مترمکعب را ۴۴هزارتومان محاسبه می کرد و مابه التفاوت آن و ۱۱هزارتومان دریافتی از مردم را از یارانه دولتی دریافت می‌کرد، در حالی‌که قیمت تمام شده آب در آبشیرین کن های آن‌سوی دیگر دولت در منطقه آزاد، هر مترمکعب ۲۷ هزارتومان بود!!)
آبفا ادعا می‌کند که نیمی از این آب به دلیل فرسودگی شبکه توزیع در مسیر انتقال اتلاف می‌شود. لذا ۱۵۷ لیتر سرانه در روز باقی می‌ماند! که باید به خانه‌های مردم برسد. مجددا یادآور می‌شوم در بخش شرقی با ۱۶۰ لیتر آب سرانه، دسترسی پایدار شبانه روزی تحقق یافته؛ حال سوال این است که با ۱۵۷ لیتر سرانه چرا روستاها هر سه ماه یکبار دریافت دارند؟؟ و چرا به هر میزان که آب خواسته شود از طریق تانکرهای آبرسان، با قیمت هر مترمکعب ۲۵۰ هزارتومان در جزیره وجود دارد، (مقایسه شود با متوسط ۱۵ هزارتومان پرداختی مردم کشور!)
قبل از جنگ، شهر درگهان هر ۲۰ روز، یک روز آب داشت و روستاها از ۳۰ تا ۹۰ روز، یک‌روز!! بعد جنگ‌به دلیل بمباران مپنا و کاهش ۱۲هزار مترمکعب تولید آن، این مدت به دوبرابر افزایش یافته!! این درحالی است که دو کارخانه برق غدیر و قشم‌مولد بالغ بر ۳۰ هزار مترمکعب در روز ظرفیت تولید آب شیرین دارند و کافی است قرارداد خرید تضمینی مپنا به آن‌ها منتقل شود.
سازمان منطقه آزاد قشم بر اساس ماموریت‌ها و همچنین اجرای ماده ۶۵ احکام دائمی برنامه‌های توسعه، از سال ۱۴۰۳ آمادگی خود را جهت برعهده گرفتن مسئولیت آبرسانی به کل جزیره و ۲۴ ساعته کردن آن بدون دریافت بودجه دولتی اعلام داشته است که مورد استقبال مسئولان وزارت نیرو و آبفای کشوری و استانی نبوده!!
اما اخیرا شنیده شده این انتقال در کمیسیون زیربنایی هیات دولت بررسی شده! مشکل کجاست؟ والله اعلم!
وزیران محترم فعلی و قبلی نیرو، نمایندگان ذیربط در شعام، برخی مدیران وزارت نیرو و سازمان برنامه از مساله البته مطلع اند و تلاش خود را مبذول داشته اند. 
به عنوان یکی از ساکنان روستای جنگ زده مسن در جزیره قشم، در تنگه هرمز، که ۴ ماه هست از دولت محترم و آبفای استان آب آشامیدنی از طریق انشعاب دریافت نکرده ام، از مسؤولان محترم ذیربط خواهشمندم رسیدگی فرمایند یا پول آب را هم به کالابرگ‌ مردم‌ قشم بیافزایند!!