بپذیرید ایران کشوری دریایی است
فیروز اسماعیلی نژاد- ابلاغ سیاست های کلی دریامحور توسط رهبری معظم انقلاب و نیز درج صریح بندهایی در برنامه هفتم توسعه در باره دریا، ما را امیدوارتر و البته چشم انتظار برنامه های دولت و جامعه دریایی می کند.
سیاست های کلی نظام برای برنامه هفتم توسعه و نیز سیاست های کلی دریامحور ما را به سمت امیدهای بزرگی سوق می دهد، مشروط بر این که سمت و سوی دریایی به خود بگیرد و بر این باور که «ایران خشک است» خط بطلان بکشد.
آیا مسئولان عالی اجرایی در سه قوه، به استناد این بندها – به خصوص بند 9 و 10- ما را به سمت اقتصاد سبز دریا هدایت می کنند؟
انتظار می رود چنین باشد و شروع آن هم از بودجه 1402 باشد تا هیچ فرصتی از دست نرود. ساخت و سازها به آن سمت برود. ساخت مسکن به سواحل کوچ کند.
انگیزه های سرمایه گذاری در سواحل لنگر بیندازد. زیرساخت ها در آن سامان مورد توجه جدی قرار بگیرد که دیگر رنج کم آبی ما را نکشد.
«گنج پنهان» در سواحل 700 کیلومتری مَکُران منتظر ماست. منتظر است تا با اندکی همت و تلاش و سرمایه گذاری، خیر و برکات سرشار به ایرانیان هدیه کند.
زیرساخت های معمولی در حوزه گردشگری می تواند توجه انبوهی از کارجویان و مردمان دریادوست را به سوی خلیج بکشاند و بسیار طرح های زودبازده و مفید که به راحتی می تواند هم اشتغال ایجاد کند، هم سرمایه های کوچک را جذب کند و هم مردم را به سمت زندگی با طراوت دریایی سوق دهد. این ها همه انتظارات ما از برنامه هفتم توسعه ایران است.
سال های سال است که سرمایه گذاری در خشکی و دریاهراسی و دریاگریزی گریبان تفکر و منش اقتصادی ما را گرفته است؛ در حالی که کشورهای دریا محور، روز به روز به سمت رشد اقتصادی شتابنده پیش می روند.
باور غلطی که بر اقتصاد کلان ما حاکم است و سرمایه ها را به سمت خشکی و کویر می کشاند، ما را از مسیر اصلی رشد و توسعه دور کرده است.
اگر خزر را دریاچه ای بدانیم که ما را به بین الملل در شمال وصل می کند، خلیج فارس و دریای عمان ما را به تمام جهان متصل می کند و این یک موهبت بی نظیر الهی است که نصیب ایران شده است؛ اما شوربختانه به کناری افتاده است.
گرایش به اقتصاد دریامحور و روی آوردن به سواحل بکر و پرفایده می تواند طی چند سال، آثار بسیار قوی و چشمگیری در زمینه های مختلف اقتصادی و اجتماعی به ما نشان دهد. توزیع جمعیت، معکوس کردن چرخه مهاجرت، ایجاد اشتغال بسیار زیاد و جهت دهی به انبوهی از سرمایه های سرگردان از مزیت های رویکرد به دریا و سواحل ایران است.
باید پذیرفت که «ایران کشوری دریایی» است و از دو سو به دریا راه دارد. دو دریایی مناسب برای تکیه بر اقتصاد دریامحور لطفا بپذیرید که «ایران کشوری دریایی است»
سیاست های کلی نظام برای برنامه هفتم توسعه و نیز سیاست های کلی دریامحور ما را به سمت امیدهای بزرگی سوق می دهد، مشروط بر این که سمت و سوی دریایی به خود بگیرد و بر این باور که «ایران خشک است» خط بطلان بکشد.
آیا مسئولان عالی اجرایی در سه قوه، به استناد این بندها – به خصوص بند 9 و 10- ما را به سمت اقتصاد سبز دریا هدایت می کنند؟
انتظار می رود چنین باشد و شروع آن هم از بودجه 1402 باشد تا هیچ فرصتی از دست نرود. ساخت و سازها به آن سمت برود. ساخت مسکن به سواحل کوچ کند.
انگیزه های سرمایه گذاری در سواحل لنگر بیندازد. زیرساخت ها در آن سامان مورد توجه جدی قرار بگیرد که دیگر رنج کم آبی ما را نکشد.
«گنج پنهان» در سواحل 700 کیلومتری مَکُران منتظر ماست. منتظر است تا با اندکی همت و تلاش و سرمایه گذاری، خیر و برکات سرشار به ایرانیان هدیه کند.
زیرساخت های معمولی در حوزه گردشگری می تواند توجه انبوهی از کارجویان و مردمان دریادوست را به سوی خلیج بکشاند و بسیار طرح های زودبازده و مفید که به راحتی می تواند هم اشتغال ایجاد کند، هم سرمایه های کوچک را جذب کند و هم مردم را به سمت زندگی با طراوت دریایی سوق دهد. این ها همه انتظارات ما از برنامه هفتم توسعه ایران است.
سال های سال است که سرمایه گذاری در خشکی و دریاهراسی و دریاگریزی گریبان تفکر و منش اقتصادی ما را گرفته است؛ در حالی که کشورهای دریا محور، روز به روز به سمت رشد اقتصادی شتابنده پیش می روند.
باور غلطی که بر اقتصاد کلان ما حاکم است و سرمایه ها را به سمت خشکی و کویر می کشاند، ما را از مسیر اصلی رشد و توسعه دور کرده است.
اگر خزر را دریاچه ای بدانیم که ما را به بین الملل در شمال وصل می کند، خلیج فارس و دریای عمان ما را به تمام جهان متصل می کند و این یک موهبت بی نظیر الهی است که نصیب ایران شده است؛ اما شوربختانه به کناری افتاده است.
گرایش به اقتصاد دریامحور و روی آوردن به سواحل بکر و پرفایده می تواند طی چند سال، آثار بسیار قوی و چشمگیری در زمینه های مختلف اقتصادی و اجتماعی به ما نشان دهد. توزیع جمعیت، معکوس کردن چرخه مهاجرت، ایجاد اشتغال بسیار زیاد و جهت دهی به انبوهی از سرمایه های سرگردان از مزیت های رویکرد به دریا و سواحل ایران است.
باید پذیرفت که «ایران کشوری دریایی» است و از دو سو به دریا راه دارد. دو دریایی مناسب برای تکیه بر اقتصاد دریامحور لطفا بپذیرید که «ایران کشوری دریایی است»
ارسال دیدگاه
عناوین این صفحه
-
«عایشه آباد» کوچک ترین روستای قشم میزبان چهارمین رویداد «قشم بوم»
-
حکمرانی باید روایتگر مسائل و چالش های نظام باشد
-
نقش نداجا در تأمین امنیت تجارت دریایی و اقتصاد دریاپایهی کشور
-
بپذیرید ایران کشوری دریایی است
-
تعیین مرجع تصمیمگیری اجرای طرحهای بخش گردشگری ساحلی و دریایی
-
بازاربورس منتظر روزهای بهتر دادوستد
-
عملیات ساخت شهرکهای ساحلی سال آینده آغاز میشود
-
نظام پایش بودجه اتاقها در اتاق ایران ایجاد میشود
-
ارائه تسهیلات دولتی به متقاضیان خرید قایقهای چهارزمانه
اخبار روز
-
الگویی برای برقیسازی ناوگان کلانشهرها
-
شرکت مستمر در ارزیابیها و رتبهبندیها، ضریب پایداری و موفقیت بنگاهها در شرایط سخت را افزایش داده است
-
بسته حمایتی جدید ستاد تسهیل و رفع موانع تولید برای بنگاههای تولیدی ابلاغ شد
-
انتصاب دکتر احمد صدر، بهعنوان مشاور راهبردی مدیریت تحولات دیجیتال پژوهشکده بیمه
-
راهآهن در مسیر زنده نگهداشتن نام شهدا
-
42 هزار تن میگوی پرورشی صادر شد
-
نقش مهم تسهیلات در صدور مجوزهای توریسم دریایی
-
یکم مهر ماه؛ ایران میزبان هفتمین نشست کنوانسیون حفاظت از محیط زیست دریای خزر
-
کارنامه عملکرد فرودگاهها، مبنای ایجاد نظام تصمیمسازی، پاسخگویی و بهبود مستمر و در نهایت تعالی شرکت است
-
اتصال سیرجان به بردسیر تا پایان ۱۴۰۶
-
پیگیری مصوبات بازدیدهای میدانی کمربندی رزن و محور اردبیل ـ سرچم تا تحقق وعده ادامه دارد
-
دبیرخانه پساجنگ و توسعه، مغز منفصل توسعه است؛ نه دست اجرا، نه چشم نظارت
-
در راستای تحقق سیاستهای تعامل با ذینفعان و تقویت همافزایی درونصنفی در زنجیره ارزش نفت
-
ارزش افزودهای که در نخلستانهای جنوب نمیماند
-
واکاوی شکاف میان سیاستگذاری و اجرای اسناد لجستیک
-
شیلات و گردشگری قربانی تغییرات اقلیمی
-
جنگ نفتکشها و معمای قدرت در هرمز
-
نگاهی به مکانیزم نرخ بهره منفی در التهاب تورمی
-
استمرار پایش آلودگی نفتی در سواحل قشم
-
گردشگری آبی در آزمون حکمرانی دریاپایه جهانی



