جامعه دريايي در انتظار انتخاب سخت فرزانه صادق برای سازمان بنادر
​​​​​​​گروه راهبردی- ایرج گلشنی - بعد از جدل لفظی وزير و رييس سازمان بنادر و دريانوردي، این سازمان نفر اصلي خود را از دست  داد و تاكنون هيچ خبري از جانشين ثابت وي نشده است. گويا دست وزير خالي‌تر از آن چيزي است كه تصور مي‌شد. وزير قادر به تكميل تيم كاري خود نيست و اين‌گونه است كه مهم‌ترين سازمان دريايي كشور بر خلاف شعارهاي رييس دولت، در اقيانوس ركود به سر مي‌برد. اين سازمان، زماني كه رييس و مدعي دانش آموختگی سوئد مالمو را داشت به نظر می‌رسید که در كماست؛ الان كه رييس هم ندارد در چه حال و اوضاعي است؟
مديريت شخص‌محور رييس قبلي و حذف نيروهاي حرفه‌اي و راهبردی و در مقابل به كارگيري افراد ضعيف و مخصوصا به كارگيري افراد در پست‌هاي غيرتخصصي- (افراد متخصص در جای خودشان نبودند) مانند روابط عمومي این سازمان كه تخصص مهندسي دريا از دانشگاه معتبر و دارای سابقه روشن مدیریتی بنادر است - به وضعيت اسفناك اين سازمان دامن زده است و تحليل روند كنوني هم هيچ نقطه روشني به تحليل‌گران نشان نداده و گويا قصد ندارد كه روزن اميدي بگشايد.
تعلل وزير براي معرفي جانشين، دو چندان سخت است:‌ يكي به دليل رقابت و برخوردي كه با صفايي داشت و رفتني نامحترمانه براي رييس سابق مهيا كرد و ديگر اين كه نفري قوي‌تر از صفايي بايد سر كار بياورد، و گرنه تاريخ دريايي ايران او را نخواهد ستود. وضعيت بحراني سازمان بنادر طي چند سال سوءمديريت، درد مضاعفي است كه وزير بايد آن را درمان كند. آيا مي‌تواند؟

شاخص‌های ریاست سازمان بنادر
بر اساس منطق مديريتي و وجوه سازمان بنادر و دريانوردي، رييس سازمان مذكور بايد داراي سه شاخص معين باشد:
اول: تسلط و تخصص به وظايف سازمان
از مولفه‌هاي اين شاخص مي‌توان به سابقه مديريت قوي در حوزه‌هاي مرتبط با بنادر، دريانوردي، لجستيك و ترانزيت است. همچنين توانايي و تجربه در پروژه‌هاي بزرگ زيرساختي، آشنايي بالا به فناوري‌هاي نوين دريايي و بندري از ديگر نكات برجسته است. 
دوم: توان جذب سرمايه‌گذاري و همكاري‌هاي بين‌المللي
توسعه در سازمان بنادر و دريانوردي با كوربودجه‌هاي دولتي ممكن نيست. علاوه بر حجم بالاي نياز به سرمايه بايد حجم بزرگ عقب‌ماندگي گذشته نيز جبران شود و اين تنها با تعامل بين‌المللي و امكان جذب سرمايه‌هاي داخلي و خارجي ممكن است. كاري شاق كه رييس سازمان بايد بتواند از پس آن برآيد. 
سوم:‌ توجه به توسعه بنادر استراتژيك
شاخص سوم كاركردي اين است كه رييس سازمان جديد بايد توسعه و آبادانی بنادر استراتژيك شهید بهشتی چابهار، شهید رجايي هرمزگان، امام خمینی خوزستان، نگین بوشهر، بنادر شمالي نوشهر و امیرآباد را در اولويت خاص قرار دهد و از كارهاي معمولي و شعاري پرهيز كند. 
و چهارم: چسبندگي به دولت چهاردهم
ميزان گرايش به مشي دولت چهاردهم، شاخص ديگري است كه مي‌تواند همه شاخص‌هاي بالا را لگدمال كند. وقتي فردي بدون تجارب دريايي و بندري سكان هدايت راهبردي توسعه دريايي را در دولت چهاردهم به دست مي‌گيرد، نشان مي‌دهد كه گرايش جناحي بيش از تخصص و تجربه برش دارد. 
با اين وصف و با توجه به كمبود يار در دولت چهاردهم، چه كسي مي‌تواند رييس جديد سازمان بنادر و دريانوردي كشور باشد؟ سوالي است كه رييس جمهور و وزير مربوطه هنوز نتوانسته‌اند به آن جواب بدهند!

بررسي اجمالي چهره‌ها
در گمانه‌زني‌هاي اهالي دريا، نام‌هايي به زبان‌ها مي‌آيد. مانند پل‌مه، الهياري، راستاد و رسولي كه هم اكنون با حفظ سمت سرپرست سازمان شده است. 
بر اساس شاخص‌هاي پيش گفته شده، اين چهار نفر هم حائز كل شرايط نيستند. رسولي كه تخصص دريايي ندارد، راستاد كه به دولت روحاني چسبندگي داشته و بازنشسته شده است، الهياري كه منش سياسي او براي ما مشخص نيست و کمتر عرض اندام می‌کند و پل‌مه كه همواره يكي از منتقدان سندگرا و مستدل مديريت دريايي بوده و البته گرايش سياسي خود را نشان نداده است. 
الهيار از متخصصان و حرفه‌اي‌هاي دريا و بندر است و تسلط مناسبي به اوضاع سازمان و وظايف آن دارد. 
راستاد تجربه عملي رياست سازمان را در دولت روحاني به عهده داشته است و نگرش استراتژيك و برنامه‌ريزي كلان وي مورد تحسين اهالي است. 
پل‌مه در سمت دبيركلي انجمن كشتيراني و صنايع وابسته، نام نيكي در بين اعضاي انجمن و اهالي دريا پيدا كرده است و به كشتي و دريا و بندر تسلط دارد. 
و رسولي كه تجربه‌ و دانشي در حوزه دريا ندارد، در ايام اخير كه سرپرست شده است و فعلا نمي‌توان وي را قضاوت كرد. 
چه گزينه‌هاي ديگري روي ميز وزير است؟ وزير از چه كسان ديگري رزومه و برنامه خواسته است؟ در فرصت باقي مانده چه كسي را انتخاب خواهد كرد؟ به تخصص و تجربه بها خواهد داد يا به گرايش سياسي؟ 

رويه پزشكيان
اگر بر مبناي رويه رييس جمهور، عناصر و شاخص‌ها و معيارها تعيين‌كننده نفر بعدي براي سازمان بنادر و دريانوردي باشند، بي‌شك بايد بي‌تجربه‌ها را كنار گذاشت و بر اساس شاخص‌ها به سمت متخصصان و حرفه‌اي‌هاي تمام عيار رفت. آيا براي تشخيص و تعيين رييس جديد سازمان، آن مرام شاخص‌نويسي و تعيين معيار به كار گرفته مي‌شود يا چيزي عجيب به اسم «مصلحت» كار را به روش ديگر پيش خواهد برد؟