درویش شریفی و ذوق هر روزهاش از دیدن جنگل حرا
طاهر قدیریان
فعال محیط زیست
با «درویش شریفی» و پسر برادرش «ابراهیم» که سکان قایق را در دست داشت از خور اصلی جنگل حرا وارد یکی از خورهای فرعی شدیم که درختان حرای بلند با تاج پوشش انبوه داشت. همین که چشممان به این درختان افتاد آقای درویش چندین بار پشت سر هم گفت: اَی حِرا، اَی حِرا، اَی حِرا. وقتی نگاهش کردم لبخندی بر لب داشت و ذوقی در چشمانش بود که گویی بعد از سالها دوباره درخت حرا را دیده است. اما او تقریبا هر روز جنگل حرا را میدید، پس چه چیزی او را به وجد آورده بود.
سال 1384 تقریبا دو سال میشد که با درویش شریفی و خانوادهاش آشنا شده بودم. او که از کودکی کنار و داخل جنگل حرا بزرگ شده بود دانش بومی گستردهای دربارة درخت حرا، ماهیان و پرندگان منطقه داشت. وقتی برای اندازهگیری درختان حرا میرفتیم سرشاخههای درختان را نشانم میداد و میگفت: چه فرقی بین این شاخهها است؟ من هیچ فرقی نمیدیدم اما او میگفت: به رنگ آنها دقت کن، برخی سبز روشن و برخی سبز تیره است. این شاخه را در زمستان گاو میخورد ولی این شاخه را نه و در تابستان باید آن شاخه را برید.
از دوران کودکی خود میگفت که آنقدر ماهی زیاد بود که کوسه سرچکشی که با دست میگرفتند، از حواصیل بسیار بزرگی که احتمالا غول حواصیل بوده. او دانشنامه جنگل حرا بود. وقتی از او پرسیدم که آیا بریدن سرشاخههای درخت حرا برای غذای دام ضرری دارد یا نه؟ گفت: سازمانهایی مانند محیطزیست و منابع طبیعی 50 سال است که درست شدهاند و میگویند از جنگل استفاده نکنید. اما پدران ما هزاران سال کنار این جنگل زندگی کرده و نه تنها به اندازه از آن استفاده کردند بلکه حتی برای حفظ آن جنگیدند.
و داستانی از پدرش نقل کرد که مردم محلی در گذشته در مقابل اعرابی که برای بریدن تنه درختان آمده بودند ایستادند و حتی کشته هم دادند. در واقع او بریدن سرشاخههای حرا با دست را مشکل نمیدانست بلکه میگفت آنچه درخت حرا را نابود میکند سرعت زیاد قایقهای موتوری داخل خورها و حضور شتر در جنگل است چون ریشهها را خراب میکند و درخت را میخشکاند.
درویش شریفی طی 15 سال و با همکاری مردم محلی 6 میلیون نهال حرا کاشت. او بهتر از هر کسی میدانست که زندگی و معیشت مردم وابسته به جنگل حرا است و برای همین هر وقت جنگل را میدید ذوق میکرد، مانند کسی که برای اولین بار آن را میبیند.
یادش گرامی
فعال محیط زیست
با «درویش شریفی» و پسر برادرش «ابراهیم» که سکان قایق را در دست داشت از خور اصلی جنگل حرا وارد یکی از خورهای فرعی شدیم که درختان حرای بلند با تاج پوشش انبوه داشت. همین که چشممان به این درختان افتاد آقای درویش چندین بار پشت سر هم گفت: اَی حِرا، اَی حِرا، اَی حِرا. وقتی نگاهش کردم لبخندی بر لب داشت و ذوقی در چشمانش بود که گویی بعد از سالها دوباره درخت حرا را دیده است. اما او تقریبا هر روز جنگل حرا را میدید، پس چه چیزی او را به وجد آورده بود.
سال 1384 تقریبا دو سال میشد که با درویش شریفی و خانوادهاش آشنا شده بودم. او که از کودکی کنار و داخل جنگل حرا بزرگ شده بود دانش بومی گستردهای دربارة درخت حرا، ماهیان و پرندگان منطقه داشت. وقتی برای اندازهگیری درختان حرا میرفتیم سرشاخههای درختان را نشانم میداد و میگفت: چه فرقی بین این شاخهها است؟ من هیچ فرقی نمیدیدم اما او میگفت: به رنگ آنها دقت کن، برخی سبز روشن و برخی سبز تیره است. این شاخه را در زمستان گاو میخورد ولی این شاخه را نه و در تابستان باید آن شاخه را برید.
از دوران کودکی خود میگفت که آنقدر ماهی زیاد بود که کوسه سرچکشی که با دست میگرفتند، از حواصیل بسیار بزرگی که احتمالا غول حواصیل بوده. او دانشنامه جنگل حرا بود. وقتی از او پرسیدم که آیا بریدن سرشاخههای درخت حرا برای غذای دام ضرری دارد یا نه؟ گفت: سازمانهایی مانند محیطزیست و منابع طبیعی 50 سال است که درست شدهاند و میگویند از جنگل استفاده نکنید. اما پدران ما هزاران سال کنار این جنگل زندگی کرده و نه تنها به اندازه از آن استفاده کردند بلکه حتی برای حفظ آن جنگیدند.
و داستانی از پدرش نقل کرد که مردم محلی در گذشته در مقابل اعرابی که برای بریدن تنه درختان آمده بودند ایستادند و حتی کشته هم دادند. در واقع او بریدن سرشاخههای حرا با دست را مشکل نمیدانست بلکه میگفت آنچه درخت حرا را نابود میکند سرعت زیاد قایقهای موتوری داخل خورها و حضور شتر در جنگل است چون ریشهها را خراب میکند و درخت را میخشکاند.
درویش شریفی طی 15 سال و با همکاری مردم محلی 6 میلیون نهال حرا کاشت. او بهتر از هر کسی میدانست که زندگی و معیشت مردم وابسته به جنگل حرا است و برای همین هر وقت جنگل را میدید ذوق میکرد، مانند کسی که برای اولین بار آن را میبیند.
یادش گرامی
ارسال دیدگاه
عناوین این صفحه
اخبار روز
-
گام تازه سازمان ملی زمین، مسکن و بازآفرینی برای احیای بافت تاریخی پیرامون حرم شاهچراغ(ع)
-
نماز، محور همدلی در صندوق قرضالحسنه شاهد
-
گام تازه بانک ملی ایران برای توسعه همکاری با صنعت بیمه؛ تفاهمنامه با بیمه زندگی کاریزما امضا شد
-
توسعه همکاریهای بانک مهر ایران و بیمه دانا
-
نودو ششمین شماره نشریه دریایی و بندری «بایَندُر» منتشر شد
-
پیام وزیر راه و شهرسازی به مناسبت هفته بسیج
-
برگزاری حدود ۴۰۰ رویداد گردشگری در کشور؛ ۳۸۵ رویداد با مشارکت مردم برگزار شد
-
تداوم کاوشهای باستانشناسی در سیراف؛ حفاظت از مسجد تاریخی بندر سیراف در اولویت قرار دارد
-
تولید ۱۰۰ هزار تن تیلاپیا در 3 سال؛ تصمیمگیری نهایی به بررسیهای کارشناسی موکول شد
-
۲۱۲ هزار واحد نهضت ملی مسکن تحویل مردم شد
-
پیشرفت چشمگیر هند در کاهش فقر؛ تحول در شاخصهای درآمدی و چندبٌعدی
-
سرنوشت تفاهمنامههای «ایران کریدور ۲۰۲۶ » ؟!
-
خسارت ۶.۲ همتی جنگ به ۴۲۳ شناور و اسکلههای صیادی
-
« بازار جهانی گاز» زیرفشار جنگ و سرمای قطبی
-
«ترانزیت ایران» گرفتار موانع خارجی یا ضعف مدیریت داخلی
-
لزوم بازآرایی آمایش سرزمینی ایران از کویر به پهنه دریا
-
حکمرانی شهودی به حکمرانی عدالتمحور دادهبنیان
-
موانع فرود هواپیماهای پهنپیکر در فرودگاه رامسر برطرف میشود
-
بررسی میراث مشترک فارسی و هندی در دیدار سفیر هند با حداد عادل
-
تفاهمنامههای ایران کریدور ۲۰۲۶ به کجا رسیدند؟



