پژوهشگران بقایای این کوسه باستانی را از دل دیواره‌های غار ماموت، طولانی‌ترین سیستم غاری جهان، بیرون کشیده‌اند. این کوسه که کمتر از ۳۰ سانتی‌متر طول داشته احتمالاً از نرم‌تنان و کرم‌ها تغذیه می‌کرده است. بارکلی تریمبل، مدیر پارک ملی غار ماموت گفته: «این کشف به درک ما از حیات دریایی باستانی کمک می کند.
به گزارش اقتصادسرآمد، پژوهشگران بقایای این کوسه باستانی را از دل دیواره‌های غار ماموت، طولانی‌ترین سیستم غاری جهان، بیرون کشیده‌اند. این کوسه که کمتر از ۳۰ سانتی‌متر طول داشته احتمالاً از نرم‌تنان و کرم‌ها تغذیه می‌کرده است. بارکلی تریمبل، مدیر پارک ملی غار ماموت گفته: «این کشف به درک ما از حیات دریایی باستانی افزوده و بر اهمیت حفاظت و مطالعه تاریخ طبیعی‌مان تأکید می‌کند.»
سنگ‌های غار ماموت بین ۳۲۰ تا ۳۶۰ میلیون سال پیش شکل گرفته‌اند و زمانی زیر دریای شور کم‌عمقی به نام دریای می‌سی‌سی‌پی قرار داشتند. خودِ غار بسیار جوان‌تر است و حدود ۱۰ تا ۱۵ میلیون سال پیش، زمانی که رودخانه‌ها و جویبارها به درون سنگ‌ها نفوذ کردند و مسیرهای غاری امروزی را تراشیدند، شکل گرفته است.
طول دقیق غار ماموت هنوز روشن نشده، اما کاوشگران تاکنون بیش از ۶۸۶ کیلومتر آن را نقشه‌برداری کرده‌اند و همچنان در حال کشف مسیرهای جدید هستند. این غار گنجینه‌ای از فسیل‌های ماهیان باستانی را در خود دارد و تاکنون بیش از ۷۰ گونه‌ی منقرض‌شده در دیواره‌های آن شناسایی شده‌اند.آخرین کشف از سازند سنگی سینت جنویو (Ste. Genevieve) استخراج شده و به دوران کربونیفر (بین ۳۵۸٫۹ تا ۲۹۸٫۹ میلیون سال پیش) بازمی‌گردد. نام جنس ماکادنس (Macadens) به افتخار غار ماموت انتخاب شده، در حالی که نام گونه اولسونی (olsoni) به افتخار ریکارد اولسون، دانشمند بازنشسته پارک که نقش مهمی در مستندسازی این فسیل‌ها داشته، نام‌گذاری شده است.کشف گونه اِم. اولسونی به پژوهشگران کمک می‌کند درک بهتری از اکوسیستم‌های باستانیِ حفظ‌شده در غار ماموت داشته باشند؛ اکوسیستم‌هایی که شاید در گذشته شبیه صخره‌های مرجانی بوده‌اند./همشهری آنلاین