محمد طاهر رحیمی-  بازار انرژی یعنی مثلا «تقسیم بنزین بین مردم و کشف قیمت مبتنی بر تبادل آن میان مردم» منجر به بنزین لیتری ۷۰ سنت الی ۱ دلار می‌شود.
 توزیع مساوی بنزین بین مردم و تعیین قیمت آن مبتنی بر عرضه و تقاضا همان ۵۰ برابر شدن قیمت آن است که مثلا قاچاقش نصرفد!
 یعنی می‌گویند هر خانوار تا n میلیون تومان ماهانه نقدی عایدش می‌شود اما نمی‌دانند این عایدی صرفا یک «متغیر اسمی» است و اگر با هزینه‌های بعدی خانوار و ایضا انتظارات تعدیل شود چه بسا خانوار متضرر شود.
 قاچاق سوخت بیش از آنکه معلول آربیتراژ قیمتی باشد، معلول «سهولت تسویه ارزی باهدف پول‌شویی» است.
 مهم‌تر از آن، قاچاق پاسخ مناطق مرزی به عدم توسعه صنعتی است و با ۵۰ برابر شدن قیمت بنزین حل نمی‌شود که بحران امنیت ملی 
خلق می‌کند.
 کسری بودجه مذموم است اما علت تورم ایران نیست، این را حداقل با ۴ شاخص ترکیبی می‌توان اثبات کرد.
 بنابراین فوب‌سازی قیمت بنزین با طرح‌های موهومی مثل توزیع میان کدهای ملی یا مدل کرمان! با هدف کاهش کسری بودجه اثر ضدتورمی به این معنا ندارد.
پی‌نوشت: این‌که می‌گوییم با این طرح ساده‌انگارانه‌ تقسیم سوخت بین‌مردم، بنزین به لیتری ۴۰ الی ۶۰ (٨٠، ٩٠، ١٠٠ و...) هزار تومان می‌رسد به این دلیل است که قیمت بنزین در بازار مبادله مورد نظر این عزیزان در حدی تعیین می‌شود که اختلافش با قیمت بنزین کشورهای اطراف به 
حداقل برسد.