درخواست خانواده باستان شناسی دریاییِ یونسکو برای گنجاندن میراث فرهنگی دریایی در برنامه دهه اقیانوسی سازمان ملل.
به گزارش اقتصاد سرآمد آنلاین از تارنمای سازمان ملل (unesco.org) اقیانوس‎ها 70 درصد از سطح زمین را پوشانده‎اند، بزرگترین زیست کره این سیاره و محل سکونت 80 درصد از کل حیات در جهان می‎باشند. 50 درصد از اکسیژن مورد نیاز ما را تولید می کنند،25 درصد از کل دی اکسید کربن پخش شده و 90 درصد از گرمای اضافی تولید شده از انتشارات آن را نیز جذب می‎کنند. از این رو، اقیانوس‎ها به عنوان ریه‎های سیاره زمین و بزرگترین مخزن کربن آن شناخته می‎شوند – به عبارت دیگر یک سپر حیاتی در مقابل تاثیرات تغییرات اقیلمی می‎باشند-.
گوناگونی زیستی غیر قابل تصور، تامین غدا، اشتغال زایی، منابع معدنی و انرژی موجود در اقیانوس‎ها موارد مورد نیاز برای شکوفا شدن حیات روی کره زمین را تولید می‎کنند.
چیزهای زیادی درباره اقیانوس وجود دارد که ما هنوز نمی‎دانیم و دلایل بسیاری وجود دارد که چرا باید از اقیانوس‎ها به طور پایدار مدیریت و حراست کنیم - همانطور که در هدف 14؛ اهداف توسعه پایدار sustainable development goals/SDGs) ذکر شده: استفاده پایدار از اقیانوس‎ و دریاها.
علوم مختلف به صراحت مطرح می‎کنند: « اقیانوس‎ها در نتیجه فعالیت‎های انسان زاد با تهدیدهای بی‎سابقه‎ای روبه‎رو هستند» و با افزایش جمعیت جهان و فعالیت‎های انسانی سلامت و توانایی اقیانوس‎ها برای بقاء کاهش پیدا کرده.
اگر بخواهیم به برخی از نمایان‌ترین مسائل زمان خود مانند: تغییرات اقلیمی، ناامنی غذایی، بیماری‌ها و همه‌گیری‌ها، کاهش تنوع زیستی، نابرابری اقتصادی و حتی درگیری‌ها و نزاع‌ها بپردازیم، باید از هم‌اکنون برای محافظت از وضعیت اقیانوس‌هایمان تلاش کنیم.
اجرای هدف 14: ارزیابی ، مشارکت و راه حل
کنفرانس دهه اقیانوسی به میزبانی مشترک دولت‌های کنیا و پرتغال، در زمان بحرانی در حال برگزاری است، زیرا جهان به دنبال رسیدگی به بسیاری از مشکلات ریشه‌دار جوامع بشری است که با همه‌گیری کووید-19 بیشتر نمایان شدند و حل این مشکلات مستلزم دگرگونی های اساسی ساختاری و راهکارهای مشترک می‎باشد که در اهداف هفتدگانه سازمان ملل SDGs نهفته است.
برای اقدام هماهنگ، این کنفرانس به دنبال ارائه راه حل‎های نوآورانه مبتنی بر علوم با هدف شروع فصل جدیدی از اقدامات اقیانوسی جهانی می‎باشد.
راهکارهایی موجود برای مدیریت پایدار اقیانوس‎ها شامل: «فناوری سبز(green technology) و استفاده‌های نوآورانه از منابع دریایی می باشد. افزون بر آن، رسیدگی به تهدیدات سلامت، اکولوژی، اقتصاد و مدیریت اقیانوس‎ها که عبارتند از - اسیدی سازی، زباله ها و آلودگی دریایی ، ماهیگیری غیرقانونی و گزارش نشده و از بین رفتن زیستگاه ها و تنوع زیستی می‎باشد؛ نیز مد نظر است».
تفسیر هدف 14 از اهداف هفده گانه توسعه پایدار 2030 سازمان ملل
هدف 14 که در سال 2015 به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از پیش نویس 2030 برای توسعه پایدار و مجموعه اهداف 17 گانه تحول آفرین به تصویب سازمان ملل رسید، بر نیاز به حفظ و استفاده پایدار از اقیانوس ها، دریاها و منابع دریایی جهان تأکید می‎نماید.
هدف 14 توسط عوامل خاصی هدایت می‎شوند که بر روی مجموعه ای از مسائل اقیانوسی متمرکزند ، از جمله کاهش آلودگی دریایی، حفاظت از اکوسیستم‎های دریایی و ساحلی، به حداقل رساندن اسیدی سازی، پایان دادن به ماهیگیری غیرقانونی و بیش از حد، افزایش سرمایه گذاری در حوزۀ دانش و فناوری دریایی و احترام به قوانین بین المللی که خواستار استفاده ایمن و پایدار از اقیانوس و منابع آن می‎باشند.
 دهه علوم اقیانوسی سازمان ملل برای توسعه پایدار 2021 – 2030
اکثریت قریب به اتفاق اقیانوس ناشناخته باقی مانده‎اند. درک ما از اقیانوس‎ها و سهم آن‎ها در پایداری تا حد زیادی به توان ما برای انجام علوم اقیانوسی موثر - از طریق تحقیق و مشاهدات پایدار و مستمر- با پشتیبانی از زیرساخت‌ها و سرمایه‌گذاری‌های کافی؛ بستگی دارد.
دهه اقیانوسی چارچوب مشترکی را فراهم می کند تا اطمینان حاصل شود که علوم اقیانوسی می‎توانند به طور کامل از اقدامات کشورها برای مدیریت پایدار اقیانوس ها و به ویژه برای دستیابی به سند 2030 برای توسعه پایدار - از طریق ایجاد بنیادهای جدید، وجه مشترک علم و سیاست، تقویت مدیریت اقیانوس ها و سواحل به نفع بشریت؛ حمایت کند.
درخواست خانواده باستان شناسی دریاییِ یونسکو برای گنجاندن میراث فرهنگی دریایی در برنامه دهه اقیانوسی سازمان ملل (2021-2030)
بر اساس گزارش اقتصاد سرآمد از تارنمای یونسکو در ماه مه دانشگاه آک‌دنیز ترکیه و یونسکو به طور مشترک در کمر، آنتالیا، میزبان جلسات شبکه یونی توین (UNITWIN) در حوزه‎ی باستان‎شناسی زیرآب، سازمان های غیر دولتی و مردمی معتبر( (NGOsو جامعه علمی و مدنی بود.
در نخستین کنفرانس علوم اقیانوسی سازمان ملل که شعار آن "دعوت به عمل" بود؛ از جامعه بین المللی خواسته شد تا توجه خود را به لزوم گنجاندن ظرفیت‎های میراث فرهنگی در راستای حفظ اقیانوس‎ها جلب نمایند.از این رو، حراست و پژوهش از میراث فرهنگی به یکی از موضوعات دهه علوم اقیانوسی سازمان ملل تبدیل شد.
هدف از برگزاری جلسه در دانشگاه آک‌دنیز جلب توجه جامعه بین الملل به موضوع گنجاندن میراث فرهنگی در دهه علوم اقیانوسی سازمان ملل بود و اعضای جلسه در مورد قرار گرفتن بهتر ظرفیت‎های میراث فرهنگی در دومین کنفرانس سازمان ملل در مورد اقیانوس‌ها در لیسبون متعهد شدند و به بحث و تبادل نظر در چارچوب دهه علوم اقیانوسی پرداختند. همچنین این رویداد به اجرای چارچوب راهبردی تدوین شده توسط هیئت مشورتی، علمی و فنی یونسکو که در هشتمین اجلاس کشورهای عضو کنوانسیون 2001 یونسکو در مورد حراست از میراث فرهنگی دریایی تصویب شده؛(قطعنامه 4/8 MSP) پرداختند.
چنین نشست‎هایی فرصت مهمی برای ترویج حراست گسترده از میراث فرهنگی دریایی و قواعد کنوانسیون 2001 می‎باشد.