حسین سلاح ورزی، 
نائب رئیس اتاق ایران
حسین سلاح ورزی، نائب رئیس اتاق ایران در یادداشت خود به حال این روزهای ایران اشاره کرده و نوشته است: مردم از کسب‌وکار کم رونق و کاهش قدرت خرید و البته فشارهای خارجی ناراحت‌اند اما بااین‌همه، ایرانیان میهن‌دوست و دلسوز به این سرزمین باستانی می‌خواهند روزهای شاد و سربلند برای کشورشان را فراهم کنند.
معنای زندگی برای انسان از احساس مهر و پیوند با بستگانی عزیز یا مفاهیمی گرامی مایه می‌گیرد. این مهر در ژرفای دل و ذهن آدمی جاودان است و چرخش زمین و پویش زمان آنها را از دل و ذهن دور نمی‌کند. آدمی پدر و مادر، فرزند، برادر و خواهر خویش را عزیز می‌دارد و ارجمند می‌خواهد. برای پیشرفت و خوشبختی آنها نیرو و عشق و امید خود را در سبد دوستی می‌گذارد. آدمی علاوه بر این‌ها، راست‌گویی، درستکاری، شجاعت، مهربانی، مداراجویی آزادی و عدالت را نیز تحسین می‌کند و برای استوار کردن آنها در جامعه دل می‌سوزاند.
در میان همه این دلبندان مهرانگیز، وطن اما؛ حکایتی غریب دارد. فرهنگ و رسوم و میراث مفاخر تاریخ وطن که گویی با شیر مادر در جان کودک می‌نشیند؛ نقشی ابدی بر روان ماست که از یکسو سمبل همه پیوندها و خویشاوندی‌ها و از سوی دیگر نماد همه ارزش‌هایی است که به آن باور داریم.
مهر میهن شرابی است که با گذر عمر در جان ما کهنه و گیرا می‌شود. شاید ناملایمات روزگار آن را در ذائقه پرشور جوانی ناخوشایند کند؛ اما هر چه عمر بیشتر می‌شود و به نقطه پایان زندگی نزدیک‌تر می‌شویم واضح‌تر می‌بینیم و می‌فهمیم که مهر وطن که با شیر مادر به قلب ما آمده جز با رفتن جان، دل ما را ترک نخواهد کرد.
این ادعا نیست و تجربه میلیون‌ها مهاجری که دهه‌های درازی است از ایران رفته اما هنوز برای این سرزمین دل می‌سوزانند و از ژرفای وجود آرزوی سربلندی و سرآمدی آن را دارند نشان داده است. این یک میل نابود ناشدنی است و در درون میلیون‌ها ایرانی ساکن این مرزوبوم و میلیون‌ها ایرانی دور از مام وطن سر برمی‌آورد و به آنها یادآور می‌شود در کجا زاده شده‌اند و باید در برابر میهن چه وظیفه‌ای دارند.
 این روزها حال ایران ارجمند چندان خوش نیست و به نظر می‌رسد اجزای این تن و جان کهن خوب کار نمی‌کنند و بیماری و ناتوانی‌هایی او و شهروندانش را آزار می‌دهد. 
ادامه در صفحه2