آوات آرمان طاهرپور
کشورهای جهان مدرن برای اینکه در بلندمدت از نظر اقتصادی پایدار و در مسیر توسعه دائمی باشند، باید بتوانند استعدادها را پرورش دهند و شرایطی را برای فعالیت کارآمد آنها در داخل کشور ایجاد کنند. در پایان قرن بیستم و در قرن بیست و یکم، رویکرد انسان محوری برای ارزیابی توسعه اقتصادی کشورها در اقتصاد جهانی، با تکیه برعلم و نظریه پردازی های جدید، روند و شکل نوینی به خود گرفت.این رویکرد مبتنی بر اهمیت مردم به عنوان موتور محرکه اصلی توسعه اقتصادی کشور است.بسیاری از محققان بر این باورند که یکی از دلایل اصلی تمایز اقتصادی کشورها در جهان امروز، توزیع نابرابر مردم در فضای جغرافیایی جهان و نحوه استفاده آنها از نخبگان و استعداد های برتر است. در واقع سرمایه اصلی کشورها مردم، توانایی ها، استعداد های آنها و مهم تر از همه جمعیت نخبگانی فعال و کارآمد آن کشور است.در حقیقت مردم، معدن استعدادهای برتر و استعدادهای برتر منبع خبرگان و نخبگان هستند. زیرا این مردم هستند که قوای نظامی، کارکنان بخش سلامت، کارگران واحدهای صنعتی و سایر بخش های یک کشور را تشکیل می دهند. در این میان هرچه میزان جمعیت نخبگانی فعال و کارآمد بیشتر باشند یک کشور مسیر توسعه و پیشرفت را بهتر و سریع تر طی می کند، و صد البته برای تحلیل و کالبد گشایی این مفهوم دلایل متنوع و قابل تاملی وجود دارد.برای مثال، در اپیدمی کرونا این نخبگان پزشکی بودند که عبور از این ورطه دشوار را با فداکاری کادر درمان، تلاشهای حوزه دارویی، صف و ستاد پزشکی و ساخت واکسن های ضدکرونا تسهیل کردند. در حقیقت نخبگان سکان دار حرکت واحد های تولیدی و خدماتی و دفاعی می باشند، که در حیطه تخصصی خود مشغول به کار هستند.بنابر این می توان گفت استعداد انسانی اکنون به طور فزاینده ای توسعه اقتصادی یک کشور را تعیین می کند...
صفحه 2