به گزارش اقتصادسرآمد، امید ایرانی- امروز روز نبرد ویران‌طلبان با ایران‌طلبان است؛ نبردی که در آن نه تنها سیاست‌های تهاجمی و تروریستی یک طرف، بلکه ارادت و وحدت جامعه ایرانی در برابر فشارهای جهانی متمرکز شده است. با هر گله و ناراحتی که از سوی متجاوزان به حقی که وجود دارد، امروز هر کس که ایران را دوست دارد فارغ از علاقه‌اش به نظام سیاسی و حضورش در داخل یا خارج از کشور، موظف است هر کاری را که در حد توان و وظیفه‌اش است برای پیروزی کشورش در برابر متجاوزان انجام دهد؛ چرا که این نه یک جنگ معمولی است، بلکه جنگی برای حفظ وجود، هویت و آینده یک ملت است. ایران، این مرز پر غرور، در طول تاریخ خود از این نوع بد‌صفتی‌ها کم ندیده است؛ از تلاش‌های سلطنتی‌های غربی برای تضعیف سیستم اسلامی، تا تحریم‌های جامعه بین‌المللی و تروریسم مذهبی و سیاسی که هم‌زمان با پشتیبانی سیاسی و نظامی از دشمنان داخلی و خارجی انجام شده است. اما تاریخِ ایران شاهد آن است که هر بار که این ملت با چالش‌های بزرگ روبرو شده، نه تنها از میان نرفته، بلکه با ایمان به ارزش‌های دینی، تاریخی و فرهنگی‌اش، قدرت خود را تقویت کرده و دشمنان را به شکست و ناامیدی کشانده است. امروز نیز این الگو تکرار می‌شود؛ اما با تفاوتی کلیدی: دشمن امروز، نه تنها از ابزارهای نظامی و اقتصادی استفاده می‌کند، بلکه با به‌کارگیری رسانه‌های جهانی، شبکه‌های اجتماعی و ترویج نظرسنجی‌های ساختاریافته، تلاش می‌کند هویت ملی را به چالش بکشد و از درون، اعتماد مردم را به نظام و نهادهای امنیتی و دفاعی کشور تضعیف نماید. در این شرایط، وظیفه اول و اصلی همه‌ی شهروندان ایرانی چه در داخل و چه در خارج، حفظ وحدت اندیشه و عمل است؛ چرا که تفرقه‌سازی، بی‌اعتمادی و ناامیدی از جمله ابزارهایی هستند که دشمن امروز با دقت بسیاری در دستگیره‌ی آن‌ها قرار می‌گیرد. ایران نه تنها در برابر تحریم‌ها، بلکه در برابر تلاش‌های فرهنگی و ایدئولوژیک دشمن نیز باید مقاومت کند؛ و این مقاومت، نه از طریق انزوا و نه از طریق تسلیم‌آمیزی، بلکه از طریق تقویت اقتصاد ملی، توسعه علم و فناوری، پشتیبانی از صنعت دفاعی و تقویت ارتباطات فرهنگی با جهان اسلام و جهان سوم، امکان‌پذیر است. امروز، ایران با وجود همه‌ی تلاش‌های دشمن برای انزوایش، توانسته است روابط استراتژیک خود را با کشورهایی مانند روسیه، چین، ترکیه و حتی برخی کشورهای عربی گسترش دهد؛ روابطی که نه تنها از نظر امنیتی، بلکه از نظر اقتصادی و فناوری برای ایران حیاتی هستند. این پیروزی‌های دیپلماسی اقتصادی و سیاسی، نشان‌دهنده‌ی هوشمندی سیاست‌گذاران ایرانی و توانایی این ملت در تبدیل چالش‌ها به فرصت است. اما باید یادآوری شود که هر چقدر دشمن از راه‌های غیرنظامی تلاش کند، هر چقدر تحریم‌ها و تهدیدات نظامی شدیدتر شوند، اگر مردم ایران از وحدت خود دست نکشند و اعتماد به نهادهای ملی را حفظ کنند، این تلاش‌ها به نتیجه نخواهد رسید. تاریخ می‌آموزد که ملت‌هایی که به حقیقت و عدالت پایبند بوده‌اند، هر چند با دشمنان قدرتمندتر مواجه شده‌اند، در نهایت پیروز شده‌اند؛ و ایران امروز، با ایمان به حقیقت و عدالت، نه تنها نمی‌تواند از مسیر خود منحرف شود، بلکه باید با اطمینان بیشتری به سوی آینده‌ی پایدار و پیشرفت حرکت کند. از این رو، هر گونه ادعای تضعیف نظام از داخل چه به شکل انتقادهای غیرسازنده و چه به شکل ترویج ناامیدی، باید با هوشیاری و وحدت جواب داده شود؛ چرا که تاریخ ایران ثابت کرده است که دشمن تنها در لحظاتی که ملت به درون خود نگاه می‌کند و وحدت را از دست می‌دهد، موفق می‌شود. امروز، ایران نیازمند هوشیاری، نه ترس؛ نیازمند امید، نه ناامیدی؛ نیازمند اقدام، نه انتظار است. این نه یک جنگ معمولی است، بلکه جنگی برای حفظ وجود، هویت و آینده است؛ و در این جنگ، پیروزی تنها از طریق ایمان به حق، وحدت ملی و ارادت قوی به آینده ممکن است. ایران، با تمام تلاش‌های دشمن، هنوز هم در جهان وجود دارد، هوشمند است، توانمند است و آینده‌ی روشنی دارد و این، تاریخی است که دشمنانش هر بار از آن می‌گذرند، اما ایران ماندگارمی‌شود.