به گزارش اقتصادسرآمد، بازآفرینی شهری در چنین شرایطی معنا پیدا می‌کند. این رویکرد نه وعده‌ای بزرگ برای حل فوری مسائل، بلکه تلاشی تدریجی برای کاهش آسیب‌ها، حفظ حداقلی از کیفیت زندگی شهری و آماده‌سازی بستر بازسازی در آینده است. بازآفرینی، بیش از آنکه مجموعه‌ای از پروژه‌های کالبدی باشد، فرآیندی اجتماعی و زمان‌بر است که نیازمند حضور مستمر در محلات، گفت‌وگو با ساکنان و پذیرش واقعیت‌های پیچیده زندگی شهری است.
‌
 شرایط بحرانی، از جمله پیامدهای جنگ، فشار مضاعفی بر زندگی شهری وارد کرده و بیشترین اثر آن متوجه گروه‌های کم‌برخوردار و محلاتی است که پیش‌تر نیز با کمبود امکانات مواجه بوده‌اند. ادامه حضور در این محلات با اقدامات کوچک و تدریجی اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چرا که عقب‌نشینی از آن‌ها، به معنای تعمیق نابرابری‌ها و انتقال هزینه‌های اجتماعی به آینده خواهد بود.