اقتصاد سرآمد- محمدجعفر محمدزاده - در یکم بهمن ۱۴۰۴، زمانی که در رسانه‌ها سخن از تصرف *گرینلند* مطرح می‌شد، با نقل این بیت معروف قاآنی شیرازی:
*تا نشانِ سُمِ اسبت گم کنند
ترکمانا نعل را وارونه زن!*
در یادداشتی کوتاه نوشتم: ترامپ قابل اعتماد نیست و عادتی دیرینه در *نعل وارونه زدن* و حیله‌گری دارد. در ادبیات ما، نعل وارونه زدن کنایه از فردی است که ظاهراً نگاهش به جایی است، اما دل و ذهنش به جای دیگر مشغول است. او در دوره حضورش در عرصه بازی‌های سیاسی نشان داده که افکار عمومی را به سمتی جلب می‌کند، در حالی که تمرکز واقعی‌اش جای دیگری است.
 
روشن شد که، تا این زمان، ماجرای گرینلند صرفاً بازی با افکار عمومی برای ایجاد فرصت همراهی و تجمیع قدرت در جهت حمله‌ای سنگین علیه ایران بود، و دیدیم که در میانه مذاکره، حمله را آغاز کرد، در حالی که اروپا و جهان چشم به گرینلند دوخته بودند.
 اکنون نیز با کمک رسانه‌های همسوی با نظام سلطه، همراهی برخی وطن‌فروشان، و متأسفانه فشار عده‌ای واداده‌ی ترسو و بیگانه‌پرست، موضوع مذاکره در اسلام‌آباد را برجسته کرده‌اند.
 
 در شرایطی که نیروهای نظامی و ملت هوشیار ایران در چهار هفته گذشته ایستادگی کرده و هم‌پای دو قدرت هسته‌ای میدان را اداره کرده‌اند ـ و حتی در مواردی دست برتر را داشته‌اند ـ ضروری است دستگاه دیپلماسی با هوشیاری و هماهنگی کامل با میدان اقدام کند. زیرا اگر بار دیگر فریب مکر دشمن بخورند، دیگر نمی‌توان تنها دشمن را سرزنش کرد.
این سخن به معنای مخالفت با مذاکره نیست. راه مذاکره با رعایت احترام متقابل در هر شرایطی باید باز بماند.