اقتصادسرآمد- فواد صادقی - پس از ۴۵ روز وقفه مذاکرات اخیر ایران و آمریکا حالا پس از جنگ تحمیلی رمضان از سر گرفته شده است. با توجه به برآورد غلط پیشین و هزینه‌های سنگین وارد شده، موفقیت در این دور مذاکرات حیاتی است.
به گزارش اقتصادسرآمد، فواد صادقی دکترای رسانه در این باره نوشت: مذاکرات حیاتی پاکستان نکات کلیدی در بر دارد که عبارتند از: پایان دادن به مذاکرات غیرمستقیم، هدف‌گذاری توافق سریع با لغو کامل تحریم‌ها (در غیر این صورت، اقتصاد در آستانه فروپاشی است)، پذیرش محدودیت‌های موقت در صنایع هسته‌ای و موشکی در ازای امتیازات واقعی، و پذیرش واقعیت‌های اقتصادی (تورم سه رقمی و بیکاری فزاینده).
همچنین، پرهیز از دستاوردسازی و شفافیت در اطلاع‌رسانی به مردم ضروری است. باید از دو قطبی‌سازی و تعمیق شکاف‌ها اجتناب شود و انسجام ملی تقویت گردد. تنها اهرم فشار باقی‌مانده، تنگه هرمز است که نباید به سادگی به عنوان اولین گزینه مطرح شود. تغییرات ساختاری و آزادی‌های سیاسی همزمان با مذاکرات باید در دستور کار قرار گیرد. پروژه تغییر رژیم ادامه دارد و عدم انعطاف می‌تواند به اعتراضات گسترده منجر شود. در نهایت، شفافیت در ساختار قدرت و اطلاع‌رسانی دقیق در مورد وضعیت رهبری، برای تصمیم‌گیری صحیح و مسئولیت‌پذیری ضروری است.
و اما توصیه های یک دکترای رسانه به مذاکره کنندگان:
۱. ژست مذاکره غیر مستقیم یکبار برای همیشه پایان یابد، رودرو می‌توان بهتر امتیاز گرفت، تاثیرگذاری و ذهن خوانی کرد
۲. مذاکره برای مذاکره، نیز باید رسما پایان یابد، مذاکره باید برای توافق سریع هدفگذاری شود، زمان بشدت به زیان ایران است، توافق باید حتما شامل لغو تحریمها باشد، وگرنه اقتصاد ایران بسوی فروپاشی می لغرد، هر توافقی بدون لغو تحریمها، فقط کشتن زمان به زیان ایران است
۳. در مذاکره قبلی هدف محدودیت صنایع هسته ای وموشکی و نیروهای نیابتی نظام بود، هرسه این اهرمها در جنگ تضعیف شده اند، هیچ اشکالی ندارد که در برابر امتیازات مهم، محدودیتها را بصورت موقت بپذیریم تا کشور از این بحران خارج شود.
۴. واقعیت اقتصاد را بپذیریم، تورم سه رقمی شده و نرخ بیکاری در دوران بیش از دوبرابر گردیده،  تقریبا نیمی از صنایع مادر کشور که میلیونها شغل را پوشش می دهد از کار افتاده اند، دست کم یکسال فرصت و سی تا پنجاه میلیارد دلار منابع برای رسیدن به شرایط قبل از جنگ نیاز داریم که انهم با رفع تحریمها ممکن است.
۵. از دستاوردسازی، دست بالاگرفتن، خوش بینی مفرط ، رجز خوانی در مذاکرات بپرهیزیم، دوبار از همین سوراخ گزیده شدیم، حقایق کشور به امت حزب الله حاضر در خیابان بصورت شفاف منتقل شود، ممکن است ناراحت شوند، اما انتظاراتشان و فشار بر مذاکره کنندگان تعدیل می شود.
۶. الان زمان طعنه زدن به یکدیگر نیست، زمان شماتت ایرانیان خارج از کشور یا طرفداران نظام نیست، هرگونه دو قطبی سازی و تعمیق شکافها به فروپاشی ایران کمک می کرد، از این فرصت برای گفتگو و نزدیک شدن قلوب و اذهان باید استفاده کرد نه تسویه حسابهای قبلی.
۷. نظام در شرایط فعلی اگر در مذاکرات به نتیجه نرسد، تنها اهرم فشارش بستن مجدد تنگه هرمز است که اغازگر جنگ تلقی می شود، بنابراین نباید بگونه انتظارات را بالا برد که آخرین اهرم به اولین ابزار تبدیل شود.
۸. از تجربه پس از جنگ ۱۲ روزه عبرت گرفته شود، انسجام ملی فقط شعار نیست نیاز به اقدامات عینی دارد، تغییرات در رسانه ملی، ازادی زندانیان سیاسی، سعه صدر در بکارگیری افراد توانمند در سمتهای اجرایی باید همزمان با مذاکرات دنبال شود.
۹. پروژه رژیم چنج با آتش بس تمام نشده است بلکه آغاز شده، اگر تغییر و انعطاف در سیاستها رخ ندهد، مذاکرات ظرف مدت کوتاه به توافق و صلح پایدار و گشایش اقتصادی نیانجامد، بسرعت و ظرف چندماه بیکاری و تورم اعتزاضات را مشتعل می کند و این بار واقعا شاهد حضور نیروهای مسلح خواهیم بود.