اقتصادسرآمد- حسین بوذری ـ نمی‌توان ناترازی انرژی را در کشور اتفاق دیروز و امروز دانست، این ناترازی به تدریج بر مملکت ما حکمفرما شده و به اعتقاد بسیاری از کارشناسان حوزه انرژی تنها راهکار حمایت از شرکت‌های دانش‌بنیان و بخش خصوصی برای ورود به ساماندهی انرژی است.
اینکه در تابستان با قطعی مکرر برق و در زمستان با کمبود گاز مواجه باشیم اتفاق طبیعی به نظر نمی‌رسد و غیراستاندارد بودن وسایلی برقی و تکنولوژی های قدیمی بخشی از مشکلات کنونی انرژی است.
به گزارش اقتصادسرآمد، دولت باید به بخش خصوصی برای ساماندهی حوزه انرژی میدان بدهد و این حوزه را از انحصار مطلق خود خارج کند، دراین‌صورت می‌توان به آینده انرژی امیدوار بود.

از استراتژی انرژی بی‌بهره بودیم
«اقتصادسرآمد» درراستای بررسی وضعیت نامساعد حوزه انرژی در کشور و راهکارهای عبور از این معضل گفت‌و‌گویی را با فرزین سوادکوهی کارشناس حوزه انرژی ترتیب داده است.
سوادکوهی با تأکید بر اینکه در سال‌های گذشته نقشه راهی برای انرژی ترسیم نکرده‌ایم، اظهار کرد: متأسفانه از استراتژی انرژی بی‌بهره بودیم و در نتیجه وضعیت حوزه انرژی این است که مشاهده می‌کنیم و دچار مشکلات عدیده‌ای هستیم و این مسائل محدود به امسال و سال گذشته نیست.

به شرایط بحرانی در حوزه انرژی رسیده‌ایم
وی متذکر شد: در ۴۰ سال گذشته با مشکل انرژی مواجه بودیم و از کنار آن عبور کردیم! حال که به شرایط بحرانی در حوزه انرژی رسیده‌ایم تازه یادمان افتاده که با ناترازی انرژی مواجه هستیم!
این کارشناس انرژی یادآور شد: واقعیت امر این است که در زمینه انرژی سرمایه‌گذاری خاصی انجام نداده‌ایم و حامل‌های انرژی هم متشکل از پیک و هیدروکربنی است که عمدتاً سوخت‌های ما را تشکیل می‌دهند.
سوادکوهی یادآور شد: در زمینه سوخت‌های هیدروکربنی مانند نفت، گاز و ... برای خودروها قدرت انتخاب را از مردم گرفته‌ایم و متأسفانه محدود به خودروهای داخلی کردیم که در هر ۱۰۰ کیلومتر از ۱۲ تا ۱۵ لیتر بنزین مصرف می‌کنند.

جولان تکنولوژی‌های قدیمی در خودروسازی
وی با تأکید بر اینکه باید به تکنولوژی‌های جدید در خودروسازی توجه جدی صورت بگیرد، متذکر شد: خودروسازی‌ّها همچنان براساس الگوهای قدیمی پیش می‌روند و جلوی واردات خودرو گرفته شده، درحالی که خودروهای جدید دارای تکنولوژی جدیدتری هم هستند و ساعتی پنج لیتر سوخت می‌سوزانند.

در حوزه سوخت‌های فسیلی مشکل بسیاری داریم
این کارشناس انرژی یادآور شد: خودروهایی که وارد کشور می‌شوند قیمت بسیار بالایی دارند و در نتیجه مردم قدرت انتخاب ندارند و مجبوردند به همین خودروهای داخلی بسنده کنند، چراکه دولت در زمینه خودرو انحصار ایجاد کرده، بنابراین در حوزه سوخت‌های فسیلی مشکل بسیاری داریم و مصرف سوخت هم روز به روز بیشتر می‌شود، چراکه تعداد خودروهای تولید شده بیشتر بوده و وارد ناوگان حمل و نقل شده و مصرف هم بالاتر رفته است.
سوادکوهی تصریح کرد: نکته شگفت‌انگیز اینکه در همه جای دنیا قیمت سوخت بالاتر از خودروست، در نتیجه خودرو کالای ارزان است و در مقابل گران، اما در ایران برعکس است و خودرو گران و سوخت ارزان است و طبیعتاً این توازن برهم می‌خورد و هرچقدر هم نفت خام تولید کرده و بین پالایشگاه‌ها توزیع کنیم، نخواهیم توانست جوابگوی مصرف داخلی باشیم.وی خاطرنشان کرد: در حوزه گازی هم طی سال‌های گذشته استراتژی اشتباهی داشته‌ایم و آن گازرسانی به همه نقاط کشور بوده؛ به خیال خود تصور کردیم با این کار می توانیم مردم را راضی نگه داریم و دولت‌ها برای کسب محبوبیت مرتب به نقاط کشور گازرسانی انجام دادند و مردم را تشویق به مصرف بیشتر گاز کردند و فکر این نبودند که در سال‌های آینده میدان‌های گازی توانایی این میزان گاز را نخواهد داشت.

دومین دارنده گاز جهان سهم چندانی از صادرات ندارد
این کارشناس انرژی در ادامه توضیح داد: تأسف‌بار است که به‌عنوان دومین دارنده گاز جهان سهم چندانی از صادرات نداشته و تقریباً زیر دو درصد داریم.
سوادکوهی افزود: گاز تولید شده در داخل صرف مصرف می‌شود، بنابراین چیزی برای صادرات نداریم؛ ازسویی تحریم‌های خارجی موجب شده تا گاز صادراتی کمتر شود.

باید بخش خصوصی‌سازی را وارد حوزه انرژی کنیم
وی با تأکید بر اینکه باید بخش خصوصی را وارد چرخه انرژی کنیم، عنوان کرد: با کاهش سرمایه‌گذاری‌های خارجی می‌توان از بخش خصوصی برای نجات از بحران انرژی بهره‌مند شد و با کاهش سرمایه‌گذاری‌های خارجی در داخل ساخت نیروگاه و پالایشگاه‌ هم کاهش پیدا می‌کند و در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری قابل اشاره‌ای نداشته‌ایم.

درصورتی که ۲۰ میلیارد دلار هزینه ساخت نیروگاه کنیم تازه به نقطه صفر می‌رسیم 
این کارشناس انرژی با تأکید بر اینکه باید از چرخه باطل دور شویم، ادامه داد: هرچقدر تولید سوخت داریم از سویی مصرف می‌کنیم و این چرخه باطل موجب بحران شده؛ در حوزه برق نزدیک ۱۸ هزار مگابایت کمبود برق داریم؛ به‌عنوان مثال برای ساخت یک نیروگاه یک‌هزار مگابایتی باید ۲ میلیارد دلار هزینه کنیم که چنین سرمایه‌ای نداریم و درصورتی که ۲۰ میلیارد دلار هزینه ساخت نیروگاه کنیم تازه به نقطه صفر می‌رسیم که تولید برق داشته باشیم.