به گزارش اقتصادسرآمد، این نام سترگ، در حافظه تاریخی ایرانیان، همواره با عزت، همبستگی و صلح‌خواهی همراه بوده و هر زمان که دستِ طمعی به سوی آن دراز شده، آینه استواری و غیرت ملی این سرزمین شده است؛ آینه‌ای به‌ بلندای تاریخ که در این روزها، برای ایرانیان نمادی از مقاومت و عزت بوده و فرزندانی عزیز از ملت ایران را در آغوش گرفته است.
دهم اردیبهشت، روز ملی خلیج فارس در حالی فرا می‌رسد که سرزمین ما، در میانه روزهایی سرشار از آزمون‌های دشوار و سرافرازی‌های ماندگار قرار دارد که تا نسل‌ها بعد، قصه‌ها خواهد داشت.
رخدادهای ماه‌های اخیر، بار دیگر آشکار کرد که میهن‌پرستی، تاب‌آوری اجتماعی در راه وطن ، فرهنگ مقاومت و استقلال‌خواهی در این سرزمین، امری عارض و شعاری نیست، بلکه ریشه در جان تاریخ دارد و سینه به سینه، از نسلی به نسل بعد منتقل می‌شود.
ایرانیان، همواره صلح را خواسته‌اند اما جنگ‌ را نیز خوب بلدند و امروز دیگر این گزاره، قصه‌ای در کتاب‌ها نیست، بلکه مردان دریادل سرزمین ما با خون خود، آن را به دنیا ثابت کرده‌اند.
از این رو، این دوره و ادوار آتی جشنواره بین‌المللی فرهنگی هنری خلیج فارس، فرصتی مغتنم برای تجلی پیوند هنر و ایستادگی ملی است و وظیفه‌ای سترگ بر عهده دارد.
اگر در میدان دفاع، فرزندان رشید این مرز و بوم با جان‌فشانی از امنیت وطن پاسداری کردند تا خلیجِ فارس، خلیج فارس باقی بماند، امروز اصحاب فرهنگ، هنر و رسانه رسالتی دیگر بر دوش دارند؛ آن‌که حقیقت رشادت‌ها را در زبان هنر روایت کنند و یاد آن ایثار را در حافظه نسل‌ها ماندگار سازند.باید به خاطر داشت که خلیج فارس و تنگه هرمز، در همیشه‌ تاریخ، آبراه صلح و همزیستی ملت‌ها بوده است؛ اما تاریخ گواهی می‌دهد که هرگاه بدخواهان در سودای تعرض به این حریم برآمده‌اند، با اراده خلل‌ناپذیر ایرانیان روبه‌رو شده‌اند و از تنگسیری‌های قهرمان تا دریادلان سرزمین ما که در خون خود غلطیدند، گواه این موضوع هستند.
بدون شک ما در روزهایی قرار داریم که آیندگان به نیکی از مردم شکست‌ناپذیر ایران یاد می‌کنند؛ اما کیست که نداند، بزرگترین پیروزی‌ها، بدون روایت مناسب فرهنگی و هنری، در حصار زمان فراموش خواهند شد. بر همین مبنا معتقدم که جشنواره پراهمیت فرهنگی و هنری خلیج‌فارس، مسئولیتی صد چندان نسبت به دوره‌های گذشته بر دوش دارد.
چه جان‌سوز است که صیانت از این نام بزرگ، این خلیج همیشه فارس، با یاد مظلومیت کودکان و نوگلان معصومی درآمیزد که در جنایتی نابخشودنی در مدرسه شجره طیبه میناب به خاک و خون کشیده شدند. آنان که فرزندان ایران بودند و نام‌شان سندی بر جنایت رژیم‌های ستمگر علیه مردم این سرزمین است.
چه اندوهناک است که صیانت از این نام بزرگ، با نام یکایک مظلومان شهید در ناو دنا گره می‌خورد؛ فرزندان این ملت که غافلگیرانه و بر خلاف دستورالعمل‌های بین‌المللی به شهادت رسیدند.
چه دشوار است برای همه آزادگان سرزمین ایران، که بهترین مردان، زنان، رهبران، سیاستمداران و فرماندهان ایران، جان خود را در کمان قرار دادند تا مرزهای استقلال این مردمِ مبعوثِ زمان، ذره‌ای تغییر نکند.
باید این غم مقدس را پاس بداریم و بدانیم که پاسداری از خلیج فارس، امروز تنها نگاهبانی از بناها، قلعه‌ها و آثار تاریخی نیست؛ بلکه پاسداری از غرور ملی، حافظه تاریخی و اعتماد به نفس تمدنی یک ملت و در یک کلام، پاسداری از تک تک خون‌های به ناحق ریخته شده روی زمین و دریای این کشور در طول تاریخ است.
هر خشت از دژهای کهن جنوب، هر بادگیر بر فراز بندرهای دیرینه، هر موجِ ایستاده در دریا و هر دانه شن نشسته بر ساحل، روایتگر نسلی است که نه از خاک خویش عقب نشست و نه از هویت خود دست شست.اینجانب، ضمن گرامی‌داشت یاد و خاطره رهبر شهید انقلاب، شهدای مدافع وطن و پاسداران امنیت این مرز و بوم، از همه هنرمندان، پژوهشگران و اندیشه‌ورزانی که با نگاهی ژرف، می‌توانند بر غنای این رویداد بی‌افزایند، صمیمانه دعوت به همکاری می‌کنم و با احترام فراوان، این دوره از جشنواره فرهنگی و هنری خلیج فارس را به خانواده‌ی کودکان مظلوم میناب، خانواده دریادلان شهید ناو دنا و خانواده عزیزان شهید در نیروی دریایی ایران عزیز، تقدیم می‌کنم.
پاینده‌ باد ایران عزیز و مظلوم ما.»