به گزارش اقتصادسرآمد، سفارت کشورمان روز دوشنبه با انتشار پیامی در شبکه ایکس اعلام کرد: جمهوری اسلامی ایران در چارچوب اجرای یادداشت تفاهم، به‌طور رسمی یک کریدور موقت دریایی امن و ایمن، عاری از موانع فنی و نظامی، ایجاد کرده و مراتب را از طریق اطلاعیه S۱۴/۲۰۲۶ به سازمان بین‌المللی دریانوردی اطلاع داده است.

نمایندگی کشورمان افزود: در همین حال، ایالات متحده که از روز نخست جز نقض یادداشت تفاهم اقدامی نکرده، کشتی‌ها را به سمت یک مسیر موازی خطرناک در جنوب سوق می‌دهد. این مسیر نه‌تنها از نظر حقوقی محل تردید است، بلکه ناامن، غیرقابل اتکا و مستعد بروز حادثه است.

سفارت جمهوری اسلامی ایران تصریح کرد: افزون بر این تهدید، تجاوز نظامی آمریکا از جمله حمله به زیرساخت‌های بندری و برج‌های مراقبت دریایی ایران، تنگه هرمز را به منطقه‌ای پرتنش و پرخطر برای تردد دریایی تبدیل کرده است.

در ادامه این پیام آمده است: کسانی که زمینه‌ساز این وضعیت مخاطره‌آمیز شده‌اند، اگر واقعاً خواهان عبور ایمن از تنگه هرمز هستند، باید در مواضع خود بازنگری کنند. امنیت مسیری دوطرفه است.

به گزارش ایرنا، آمریکا از ۱۶ تیرماه با حملات مکرر به ایران، تفاهم‌نامه خاتمه جنگ را نقض کرده و به باور تهران، منشأ اصلی تنش تازه در تنگه هرمز بوده است. جمهوری اسلامی ایران تأکید دارد که امنیت این آبراه راهبردی تنها در چارچوب احترام به حاکمیت کشورهای ساحلی، رعایت مقررات بین‌المللی دریایی و هماهنگی با ترتیبات اعلام‌شده از سوی تهران و مسقط قابل تضمین است.

بر اساس بند پنجم تفاهم‌نامه خاتمه جنگ، جمهوری اسلامی ایران مسئولیت تنظیم ترتیبات لازم برای بازگشت تردد ایمن در تنگه هرمز را بر عهده دارد و درباره نحوه مدیریت خدمات دریایی آینده این آبراه با عمان گفت‌وگو خواهد کرد. اعلام کریدور موقت دریایی از سوی ایران و اطلاع‌رسانی آن به آیمو نیز در همین چارچوب صورت گرفته است.

این در حالی است که برخی کشورهای اروپایی با نادیده گرفتن نقش مستقیم واشنگتن در بی‌ثبات‌سازی منطقه، ادعاهای ضدایرانی را تکرار کرده و خواهان تردد کشتی‌ها از مسیرهایی شده‌اند که خارج از ترتیبات امن اعلام‌شده قرار دارد. تهران این رویکرد را تلاشی برای وارونه‌نمایی واقعیت‌های میدانی و نادیده گرفتن مسئولیت آمریکا در ایجاد وضعیت پرخطر کنونی می‌داند.

ایران بارها اعلام کرده است که امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز با اقدام یک‌جانبه و فشار سیاسی تأمین نمی‌شود و طرف‌هایی که خواهان عبور ایمن هستند، باید از تشدید تنش و نقض تفاهم‌های موجود دست بردارند.