حسین سلاح ورزی
شورایعالی فضای مجازی در سال 99، تصویب کرد که میزان مصرف ترافیک داخلی به خارجی تا سال 1404 باید به حدود 70 به 30  برسد، این شورا مصوبات دیگری هم داشت، ولی فقط  یکی بلافاصله اجرا شد: محدودیت در پهنای باند بین‌الملل بود.
توسعه اقتصاد دیجیتال و دسترسی 80 درصد خانوارها به اینترنت ثابت 25 مگابیت و دسترسی کسب‏و‏کارها و کاربران تجاری به اینترنت صد مگابیت‏برثانیه هم در طرح کلان معماری شبکه اطلاعات بود، ولی فراموش شد.
شبکه های داخلی دستوری مثل اقتصاد دستوری، فقط اسباب اتلاف منابع شدند ، اما به جای تنبیه دستگاه‌های فرهنگی ناکارامد  و آموزش و پرورش و دانشگاه ناکارامدتر، این مردم و اپراتورها  بودند که با کاهش پهنای باند و اختلال در اینترنت، جریمه شدند.
صدا و سیما پاداش فراری دادن  مخاطبانش از رسانه ملی رو از صندوق توسعه ملی، دلاری دریافت کرد و پیام رسان های داخلی بی مشتری،  مدام کمک رایگان  و حمایت بلاعوض گرفتند.
شورای عالی فضای مجازی قرار بود مدل شبکه ملی اطلاعات را تبیین کند ولی مدل این شبکه به گونه ای است که وزیر ارتباطات قبلی در مجلس از 80 درصد پیشرفت آن می گوید و وزیر بعدی ، سه سال بعد در همان مجلس از 10 درصد !!
نتیجه تلاش شورای عالی فضای مجازی برای تحقق حکمرانی صالحانه در فضای مجازی !! تا سال 1404، به جز تحمیل میلیاردها هزینه و هزاران ساعت فعالیت کارشناسی! سرانجام فقط به کمک یک راهبرد، محقق شد: فیلترینگ شبکه‌های اجتماعی پرمصرف مردم و کسب و کارها !!
اگر مهران مدیری هنوز می توانست ادامه سریال شب های برره را بسازد و پخش کند، الان کلی سوژه برای خنداندن مردمی داشت که مدتهاست خندیدن را از یاد برده اند.