اقتصاد دریاپایه از منظر نمایندگان مجلس؛

اگر زمان را از دست بدهیم در واقع یک کریدور را از دست داده‌ایم

گروه اقتصاددریا - تاریخ می‌گوید همواره جغرافیای دریا تمدن ساز بوده و کشور‌ها توانسته‌اند از طریق دریا قدرت و نفوذ خود را توسعه دهند، موضوعی که آمار و گزارش‌های اقتصادی آن را تأیید می‌کند به طوری‌که امروز دو سوم جمعیت جهان در مجاورت نقاط آبی و دریا مستقر شده و بیش از ۸۰ درصد شهر‌های بزرگ جهان که قطب تجاری دنیا هستند، در مناطق ساحلی قرار دارند؛ تجارت دریابُرد در جهان به ۱۲ میلیارد تن در سال می‌رسد که این عدد هر ساله حدود ۱ و ۶ میلیارد تن رشد دارد و ماهانه حدود یک میلیارد تن کالا از مسیر دریا جابه جا می‌شود.

رؤیای بی تعبیر اقتصاد دریاپایه
امروز دیگر «اقتصاد دریا محور» تنها به حمل و نقل و آبزی‌پروری محدود نمی‌شود هر چند که هر یک از این بخش‌ها نیز سهمی تعیین کننده در استفاده از فرصت‌های اقتصاد دریایی دارند، اما امروز گستره فعالیت‌های اقتصاد دریایی فراتر از فعالیت‌های بندری و شیلات بوده و حجم اقتصاد دریا در جهان سالانه بیش از هزار میلیارد دلار برآورد می‌شود و سهم دریا از تولید ناخالص داخلی در کشور‌های ساحلی پیشرفته مانند اتحادیه اروپا به ۵۰ درصد می‌رسد.
هر کدام از این آمار و اعداد و ارقام نشان دهنده توجه کشور‌ها به اقتصاد دریایی و استفاده حداکثری آن از ثروت است، اما این آمار در ایران با وجود بیش از پنج هزار و ۸۰۰ کیلومتر نوار ساحلی و دریای خلیج فارس متصل به آب‌های آزاد، دریای اقیانوسی عمان و دریای خزر، با وجود مرز مشترک دریایی با ۱۲ کشور همسایه که ۳۷ درصد مرز‌های کشور را تشکیل می‎دهد، همچنین با داشتن ۲۷ شهر ساحلی و تردد سالانه حدود ۵۰ هزار کشتی بزرگ اقیانوس‌پیما در خلیج فارس و دریای عمان، حداقل‌ترین اعداد و ارقام را نشان می‌دهد. همان‌طور که گفته شد سهم دریا از تولید ناخالص داخلی در کشور‌های اروپایی، ویتنام و چین ۵۰ درصد است، این عدد در ایران تنها ۲ درصد و در خوشبینانه‌ترین حالت این عدد در برخی از گزارش‌ها به ۵ درصد می‌رسد.
همچنین مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارشی مبنی بر اینکه بیشترین فعالیت در عرصه سواحل کشور، مربوط به محدوده‌های شهری و روستایی و تأسیسات بندری و نظامی است آورده است:همه این‌ها حدود ۵ درصد از ظرفیت سواحل کشور را به خود اختصاص داده‌اند و حدود ۹