معاون پژوهش مؤسسه مطالعات بین‌المللی انرژی گفت: چالش‌ها و مشکلاتی را که در شرکت‌ها وجود دارد، در چارچوب مطالعات و پژوهش‌ها بررسی و راه‌حل و راهکار مناسب را پیشنهاد می‌کنیم.
به گزارش اقتصادسرآمد، عباس زرعانژاد با اشاره به اینکه خانه گاز ایران سه سال پیش با رویکرد و چارچوب آینده‌پژوهی و بررسی چالش‌های این حوزه ایجاد شد، بیان کرد: امسال در نمایشگاه نفت موفق شدیم تفاهم‌نامه ایجاد خانه پتروشیمی و پالایش و پخش را هم امضا کنیم.
وی تأکید کرد: در نمایشگاه نفت امسال دو تفاهم‌نامه همکاری برای ایجاد و راه‌اندازی خانه پتروشیمی یا به عبارتی مرکز مطالعات راهبردی شرکت ملی صنایع پتروشیمی و خانه پالایش و پخش یا مرکز مطالعات راهبردی شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی امضا شد. این دو مرکز، مبتنی بر چارچوب کاری که در خانه گاز داشتیم ایجاد خواهد شد و همکاری در قالب یک ساختار نظام‌مند و به‌صورت فرایند و جریان مستمر انجام می‌شود.
معاون پژوهش مؤسسه مطالعات بین‌المللی انرژی با بیان اینکه ماهیت همکاری به این صورت است که یک دفتر و مرکز مطالعات راهبردی برای هرکدام از بخش‌ها ایجاد می‌کنند، گفت: در داخل مؤسسه مطالعات بین‌المللی انرژی، گروه‌های مطالعاتی مختلفی در حوزه‌های تخصصی همان شرکت سازمان‌دهی می‌شوند که در رأس آن یک شورای سیاست‌گذاری تحت رهبری همان شرکت قرار دارد.
زرعانژاد ادامه داد: دو رویکرد در این خانه‌ها وجود دارد: رویکرد نخست، رویکرد بالا به پایین است که در این رویکرد، شرکت‌ها نیازهای مطالعاتی و پژوهشی خود را به مرکز مطالعات راهبردی مربوطه اعلام می‌کنند. به این معنا که این رویکرد، رویکرد حل مسئله است.
وی افزود: بنابراین مسائل، چالش‌ها و مشکلاتی را که در شرکت‌ها وجود دارد، در چارچوب مطالعات و پژوهش‌ها بررسی و راه‌حل و راهکار مناسب را پیشنهاد می‌کنیم.
معاون پژوهش مؤسسه مطالعات بین‌المللی انرژی رویکرد بعدی را رویکردی پایین به بالا دانست و گفت: ازآنجاکه بسیاری از شرکت‌ها درگیر کارهای اجرایی و عملیاتی می‌شوند، زمان لازم برای مطالعه مسائل مختلف را ندارند.
زرعانژاد تصریح کرد: این مراکز مطالعات راهبردی، در رویکرد پایین به بالا، به‌عنوان نوعی رصدخانه و مرکز پایش، چالش‌هایی را که این شرکت‌ها در حوزه عملکردی خود در آینده با آن‌ها روبه‌رو خواهند شد بررسی می‌کنند.
وی افزود: در این مسیر، مؤسسه مطالعات بین‌المللی انرژی از طریق مراکز پایش، داده‌کاوی و الگوسازی، مراکز آینده‌پژوهی و آینده‌نگاری و بررسی روندها، رویدادها و پیشران‌های مؤثر در عملکرد هریک از شرکت‌ها، به‌عنوان نوعی سیستم هشدار سریع برای برنامه‌ریزی‌های آینده عمل می‌کند.