در سال‌های اخیر شاهد تلفات غیرعادی گونه با ارزش فوک‌های خزری هستیم. مشاهده لاشه‌های فک‌های خزری در سواحل شمال ایران موضوع جدیدی نیست، اما افزایش تعداد لاشه‌ها طی سال‌های اخیر نگران‌کننده است. در سه سال گذشته به طور متوسط سالانه گزارشی از تلفات ۱۵ تا ۲۰ قلاده فوک خزری در سواحل مازندران مخابره می‌شود.
فک خزری که با نام علمی Pusa Caspica  و نام انگلیسی Caspian Seal شناخته می‌شود، یکی از کوچک‌ترین گونه‌های فک است که در آب‌های شور دریای خزر و رودخانه‌های ولگا و اورال (روسیه) که به این دریا ریخته می‌شوند، زندگی می‌کند.
پیدایش فک خزری به گونه‌ای فک حلقه‌دار (Pusa hispida) بازمی‌گردد که دو میلیون سال پیش و در دوره کواترنری از قطب شمال به دریای خزر مهاجرت کردند. زمانی که صفحات یخ بین قاره‌ها آب شدند، فک‌های حلقه‌دار پراکنده شدند و جمعیت منزوی آن‌ها، فک خزری را شکل دادند.
«لنی هارت» یک بانوی خیر هلندی فعالیت‌ خود را در راستای حفاظت از فک های خزری از بندر ترکمن - سواحل آشوراده در سال (۱۳۸۶ شمسی) آغاز کرد و دو سال بعد نیز مرکز حفاظت از فک خزری با نگاه مثبت او و همچنین با حضور امیر صیاد شیرازی دامپزشک و مسئول پروژه، نجات فک خزری در ایران شکل گرفت.
لنی هارت در همان سال با نظر به فعالیت‌های شکار و آلودگی‌های نفتی و صنعتی در دریای خزر گفته بود که اگر کشورهای همسایه خزر نتوانند به ساز و کار مناسب برای نجات فک‌ها دست یابند همین جمعیت باقی‌مانده طی یک سال آینده کاملاً نابود می‌شوند.