گروه استان ها- دانشی ، یزد- عضو هیات علمی دانشگاه یزد و استاد علوم سیاسی گفت: تهاجم رژیم صهیونیستی به جمهوری اسلامی ایران مهم‌ترین مصداق نقض ماده ۲ منشور ملل متحد است.
به گزارش اقتصادسرآمد،  امیرحسین عسکری به ایرنا افزود: در حالی که جمهوری اسلامی ایران در فرآیند مذاکرات خود با آمریکا قرار داشت و چشم‌انداز رسیدن به یک توافق بیش از همیشه وجود داشت، اسرائیل حملاتی را علیه اماکن نظامی، هسته‌ای و زیرساخت‌های شهری و عمرانی ایران آغاز کرد.
وی ادامه داد: پرسش‌هایی اساسی اینک پیش‌روی ناظران حقوق بین‌الملل قرار گرفته که عبارتند از اینکه در چه شرایطی می‌توان به زور متوسل شد؟ مرزهای دفاع مشروع کجاست؟ و آیا حمله به تأسیسات هسته‌ای حتی در چارچوب درگیری‌های شدید، قابل توجیه است؟.
این استاد علوم سباسی توضیح داد: بند چهار ماده ۲ منشور بیان می‌کند که اعضای سازمان ملل متحد باید از تهدید یا استفاده از زور علیه تمامیت ارضی، استقلال سیاسی هر کشوری یا هرگونه اقدام مغایر با اهداف سازمان ملل خودداری کنند و از این رو، تهاجم نامشروع اسرائیل به ایران برخلاف روح منشور ملل متحد ارزیابی می‌شود.
عسکری گفت: علاوه بر این ماده ۵۱ منشور ملل متحد به حق دفاع مشروع پرداخته و بیان می‌دارد در صورتی که یک عضو ملل متحد مورد تجاوز مسلحانه واقع شود هیچ‌یک از مقررات این منشور به حق طبیعی دفاع مشروع انفرادی یا اجتماعی تا موقعی که شورای امنیت اقدام لازم برای حفظ صلح و امنیت بین‌المللی به عمل آورد لطمه وارد نخواهد آورد و اقداماتی که اعضاء برای اجرای حق دفاع مشروع به عمل می‌آورند باید فورا به شورای امنیت اطلاع دهند.
وی خاطرنشان کرد: ولی این اقدامات به هیچ وجه در اختیارات و وظایفی که شورا بر طبق این منشور دارد و به موجب آن‌ها در هر موقع روشی را که برای حفظ و یا اعاده صلح و امنیت بین‌المللی لازم می‌داند می‌تواند اتخاذ کند تأثیری نخواهد داشت.
عضو هیات علمی دانشگاه افزود: این تجاوز در حالی رخ می‌دهد که ایران با استناد به بند چهار ماده منشور ملل متحد هیچ گونه اقدامی را به معنای تجاوز یا حمله نظامی علیه این رژیم انجام نداده است و از این رو از منظر حقوق بین الملل و قطعنامه تعریف تجاوز ایران دارای این حق است که تا زمان اتخاذ تصمیم شورای امنیت و همچنین دفع تجاوز به دفاع مشروع از خود ادامه دهد.
عسکری تصریح کرد: اما اسرائیل در این زمینه ادعا کرده که این حمله یک حمله پیشدستانه علیه ایران بوده که در شرف دستیابی به تسلیحات هسته‌ای است و این ادعا در حالی مطرح می‌شود که ایران با امضای پیمان منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای یا NPT ضمن پذیرفتن استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای فعالیت‌های خود را داوطلبانه ذیل نظارت آژانس بین المللی انرژی اتمی درآورده و در سوی مقابل اسرائیل به این پیمان نپیوسته و فعالیت‌های هسته‌ای آن نیز ذیل نظارت آژانس قرار ندارد.
وی گفت: در این زمینه باید بین ۲ حمله پیشدستانه و پیشگیرانه تمایز قائل شد، حمله پیشدستانه به وضعیتی اشاره دارد که در آن یک دولت اقدامات و رویه‌های یک دولت دیگر را به نحوی ارزیابی می‌کند که تهاجم فوری و قریب الوقوع است و در این راستا دست به جنگ پیشدستانه می‌زند اما در جنگ پیشگیرانه تهدیدات کمتر و اقدامات تهاجمی دورتر ارزیابی می‌شوند.