گروه انرژی- ۲۵۵ شهر ایران سیل خیز هستند و این تعداد در حال افزایش است.سیل‌های سال ۹۸این واقعیت مهم را برای افکار عمومی آشکار کرد که ایران مستعد وقوع سیل است و شرایط اقلیمی ما را تبدیل به کشوری سیل‌خیز کرده است. طبق برآوردها اکثر سیل‌های ایران به خاطر ساخت‌وسازهای غیرمجاز در حریم رودخانه‌ها و دست‌اندازی بشر به طبیعت، به وقوع می‌پیوندند بنابراین لازم است زیرساخت‌های کشور تقویت شوند و به مردم آموزش داده شود تا خسارات سیل به حداقل برسند. در ایران بیش از ۱۰۰ برابر آبی که به زمین نفوذ می کند را برداشت می کنیم و این مسئله موجب شده تا دشت ها و زمین های ما در حال فرونشست باشد.افت سطح زمین در کشور به دلیل برداشت آب زیرزمینی به ۳۰ تا ۳۵ سانتی متر رسیده و این موضوع تبدیل به یکی از بزرگ ترین مشکلات کشور شده است. ایران چهارمین کشور سیل‌خیز دنیاست و حدود ۲۶ درصد از پهنه کشور در معرض سیل‌های شدید و طغیانی قرار دارد.
به گزارش اقتصادسرآمد، آنچه در سیل مهم به شمار می رود، مدیریت بحران است. در حقیقت مدیریت سیلاب به فرآیندهای فراگیری در مهار سیل اطلا ق می شود که گسترش سیلا ب و خسارت ناشی از آن را تعدیل می کند. مهار سیلاب شامل فرآیندهای خاصی است که با فراهم آوردن و بهره برداری از سازه های طراحی شده اثرات تخریبی سیل را رفع یا کاهش دهد که این امر با انحراف، محدودسازی یا نگهداری جریان سیلاب تا حدی که از لحاظ اقتصادی توجیه پذیر باشد، انجام می شود که می توان از دو روش استفاده از منابع و امکانات موجود که شامل اصلا ح مسیر طبیعی رودخانه از طریق افزایش ظرفیت آبگذری رودخانه با لا یروبی، احداث مخا زن ذخیره سیلاب، استفاده از پروژه های تغذیه مصنوعی و پخش سیلا ب در منطقه، اجرای مناسب سازه های تقاطعی با احتساب ظرفیت آبگذری مناسب و با دبی طراحی با دوره بازگشت حداقل ۵۰ ساله و آبخیزداری که شامل آبخیزداری، اصلا ح و تغییر کاربری اراضی، احیا» جنگل ها و ایجاد پوشش مناسب از رستنی ها و گیاهان چند ساله را می توان از روش های مهار سیلاب نام برد.
طی پنجاه سال اخیر خسارات ناشی از سیل در کشور رشد ۲۵۰ درصدی داشته است. بر طبق آمار سازمان جنگل ها و مراتع کشور، حدود ۹۱ میلیون هکتار از اراضی کشور در زمره مناطق سیل خیز کشور است. بررسی طرح های پیشگیری از سیل در کشور نشان می دهد که یک راه حل مشخص برای تمام نقاط سیل خیز کشور قابل اجرا نیست ولی با توجه به پیشرفت علم و دستیابی به اطلا عات مختلف مانند داده های هواشناسی، نوع خاک، پوشش زمین، تغییرات کاربری زمین و غیره می توان راه حل هایی را جهت پیشگیری و مهار سیل و حتی کاهش خسارات ناشی از آن انجام داد.
در این خصوص، مدیرکل مدیریت بحران و پدافند غیرعامل شرکت مدیریت منابع آب ایران می گوید:زمانی که جریان سیلاب ایجاد می شود از بالاترین نقاط حوزه های آبریز شروع می شود و در داخل و خارج محدوده شهر ها و بافت روستاهاجریان پیدا می کند و در نهایت در دریا، سیلاب دشت ها و یا تالاب های طبیعی تخلیه می شود، در این چرخه تمام دستگاه های ذیربط وظیفه مند هستند.
به گفته آقابیگی در داخل شهر ها، شهرداری ها به حکم قانون وظیفه مند هستند که اقداماتی را در حوزه لایه روبی کانال ها و مسیرها در داخل شهر ها و همچنین پاکسازی این معابر انجام دهند، همچنین دهیاری ها در داخل بافت روستاها وظیفه مند هستند و آنچیزی که اهمیت دارد این است که در شرایط افزایش آب رودخانه ها پل ها اگر لایه روبی نشده باشند می تواند مانع و سدی برای عبور جریان سیلاب باشد.
آقابیگی  با بیان اینکه در گذشته تنها ۲۵۰۰ نقطه شناسایی شده بود که با ارزیابی های صورت گرفته تعداد آن افزایش یافت، گفت: امروز اگر بارش های سنگینی اتفاق بیفتد شرط آسیب نرسیدن به جان و مال مردم و تاسیسات کشور این است که همه دستگاه ها در اشتراک جمعی با یکدیگر کار کنند و حافظ این تاسیسات و جان و مال مردم باشند. طبیعتا در سال های گذشته اقدامات خوبی صورت گرفته اما کثرت و گستردگی تاسیسات کمی زمان را طولانی کرده است.
وی اظهار کرد: بیش از ۱۴۶ هزار کیلومتر رودخانه و مسیل در کشور ما وجود دارد و طبیعی است که اقدامات ما خیلی گسترده تر و اساسی تر باشد و قطعا فعالیت ها در این حوزه ادامه خواهد داشت.