گروه اقتصادجامعه - محمد آیتی -  بیش از سه است که تحریم‌های شدید اقتصادی علیه ایران در حال اجراست و بعید به نظر می‌رسد در آینده نزدیک بتوان شاهد کمرنگ‌شدن قابل ملاحظه این فشارها که ترامپ، رییس جمهور سابق آمریکا از آن به عنوان «فشار حداکثری» یاد کرد، باشیم.
به گزارش اقتصاد سرآمد ، حال در کنار تحریم‌های سخت و ظالمانه بین‌المللی علیه ایران، دو سالی هم هست که شیوع ویروس کرونا، منابع بسیاری را از کشور بلعیده است. هرچند واکسیناسیون در کشور با سرعت در حال انجام است، اما ناشناخته‌بودن ویروس و گونه‌های جهش‌یافته آن، همچنان آینده را برای همگان مبهم کرده است.
پرسش اصلی این است که با دو عامل سخت اشاره شده که راه پیشرفت اقتصاد را در حد بالایی بسته است، آیا می‌توان ماه‌های باقی‌مانده سال 1400 را با رشد و توسعه اقتصادی، توام و در نهایت به پایان رساند یا خیر؟
مهدی طغیانی عضو کمیسیون اقتصادی مجلس در همین رابطه به اقتصاد سرآمد گفت: رشد اقتصادی، هیچ‌گاه صفر و صد نیست و می‌تواند بین آن اتفاق بیفتد. آمار اخیر بانک مرکزی نشان می‌دهد که بعد از تحریم، شوک کرونا در اقتصاد ایران تاثیر شدیدی گذاشته است، اما حتی اگر واکسیناسیون کامل نشود این شوک، آرام آرام در حال هضم‌شدن است. وی افزود: اقتصاد ایران با وجود ابرچالش‌هایی که دارد به یک تعادل هرچند سطح پایین رسیده است و ما دل‌مان می‌خواهد که این روند بهتر هم شود.
نماینده اصفهان تصریح کرد: برخی تصور می‌کنند که مسیر رشد و توسعه اقتصادی تنها در گرو برداشتن همه تحریم‌هاست. من با این ایده که باید تلاش کرد تا تحریم‌ها برچیده شود و ان‌شاا... سرعت چرخیدن چرخ‌های اقتصاد کشور بالا برود، مخالف نیستم، اما اگر راهکار حلش را فقط در مذاکره و توافق احیای برجام ببینیم، هیچ‌وقت کسی این مدلی به ما کمک نخواهد کرد، ولی اگر در نظر بگیریم که امکانات ما همین است و با فرض وجود تحریم در صدد حل مشکلات برآییم، اگر در این مسیر موفق شویم، نتیجه‌ای که می‌خواهیم، یعنی رشد و توسعه اقتصادی هم حاصل خواهد شد.
طغیانی با اشاره به اینکه فعلاً دولت نیروهایش را کامل نچیده است، افزود: دولت‌های جدید در ایران وقتی در راس کار قرار می‌گیرند تقریباً یک زمان شش ماهه را برای تسلط و به دست گرفتن همه امور لازم دارند. از این‌رو نباشد بحران‌های اخیر را به پای دولت سیزدهم نوشت. از طرفی، اواسط بهمن‌ماه، عمر دولت سیزدهم به شش ماه می‌رسد و امیدوارم با اراده‌ای که وجود دارد، پایان سال خوبی را در حوزه اقتصاد داشته باشیم.
وی در واکنش به اینکه برخی می‌گویند در این اوضاع و احوال اقتصادی کشور نباید دست به فعالیت و معامله اقتصادی خاصی زد یا اینکه عده‌ای معتقدند باید نهایتاً روی به خرید و فروش‌های سریع آورد، به خبرنگار ما گفت: به نظر من، اقتصاد ایران رو به ثبات است. در زمانی چنین تصمیماتی پیشنهاد می‌شود که پیش‌بینی‌پذیری اقتصاد کم شده باشد، ولی ما این دوره را گذرانده‌ایم و بانک مرکزی میانگین رشد اقتصادی سال گذشته را 2.5 درصد اعلام کرده است. پس نباید نگاه بدبینانه داشت، چون ان‌شاا... با تصمیمات جدید اقتصادی و بودجه واقع‌بینانه‌ای که برای سال 1401 بسته خواهد شد، شرایط اقتصاد ایران هم رو به بهبود خواهد رفت.
در همین خصوص، چندی پیش، روح‌ا... ایزدخواه نماینده تهران گفته بود که رشد اقتصادی تا پایان اسفند 1400، امری شدنی است.
او در گفت‌وگو با اقتصاد24 گفته بود: متاسفانه در دولت قبل، کار‌هایی که می‌توانست ما را به این نقطه برساند، نیفتاد، اما اکنون اگر ظرفیت‌های تولید خود را افزایش دهیم حتماً از حرکت لاکپشتی در حوزه صادرات خارج می‌شویم. چندصد میلیون جمعیت کشور‌های همسایه ایران است، اما، چون دست مردم در حوزه صادرات باز نیست نتوانستیم به توفیقاتی در این رابطه برسیم، پس بخش عمده‌ای از تحقق شعار رشد اقتصادی، منوط به پر  و بال دادن به مردم و بخشی خصوصی است که امیدوارم در دولت سیزدهم رخ دهد.
عضو کمیسیون صنایع مجلس معتقد است: دولت باید انحصارطلبی و خودکامگی را کنار بگذارد. اکنون در بازارچه‌های مرزی، مردم بدون توجه به تحریم‌ها در حال تعامل و کار اقتصادی هستند؛ پس می‌توانیم به رشد اقتصادی برسیم حتی با وجود کرونا. متاسفانه تفکر روی کار آمدن تکنوکرات‌ها که به ۳۰ سال پیش برمی‌گردد، کار اقتصاد ما را به اینجا کشانده است.
به گزارش اقتصاد سرآمد، در حالی دولت پا در پنجمین ماه کاری خود گذاشته که فعلاً پیکان قیمت‌ها رو به بالاست و همچنان نگاه توده‌های مردم و بخش‌های اقتصادی کشور به مذاکرات وین است. حال با گذشت چند ماه، به نظر می‌رسد که دولتمردان هم نسبت به ماه‌های ابتدایی شروع دولت، کمی تغییر موضع دادند و می‌خواهند با جدیت بیشتر و با هدف به نتیجه‌رساندن مذاکرات، کار را جلو ببرند.
برخی فعالان اقتصادی بر این باورند که اگر مذاکرات احیای برجام به نتیجه نرسد، با رشد روزافزونی که نرخ ارز در پیش گرفته، باید شاهد کوچک‌ترشدن سفره‌های مردم در سال 1401 بود؛ موضوعی که اگر اتفاق بیفتد می‌تواند اثرات بدی را در همه حوزه‌ها رقم بزند.