گروه راه و ساختمان - اعتماد، بزرگ‌ترین سرمایه اجتماعی هر ملتی است و به‌راحتی به‌دست نمی‌آید؛ سال‌ها و دهه‌ها زمان نیاز است تا ذره‌ذره شکل بگیرد و در روح و روان جامعه نهادینه شود. اشکالات و خطاها هم همیشه وجود داشته و دارد و هیچ‌گاه با بهترین آموزش‌ها و تربیت‌ها هم به صفر نمی‌رسد، زیرا انسان محصور در مکان و زمان بوده و آگاهی امروز او نسبت به فردا کمتر است همان‌طور که نسبت به دیروز بیشتر خواهد بود. این امر ممکن‌الخطا بودن را توجیه می‌کند اما قطعا با آموزش و تربیت باید آن را به حداقل رساند. نکته مهم در ارتباط با این موضوع (آگاهی) اعتماد و پذیرش خطا و اشتباه است. این امر آسیب‌های اجتماعی و فرهنگی را کاهش می‌دهد.
به گزارش اقتصادسرآمد، هر بار در حوزه حمل‌ونقل، حادثه‌ای رخ داد موضوع فرهنگ رانندگی مطرح شد و همه متهم شدند در حالی‌که هیچ‌گاه هیچ‌کس بازخواست و مجازات نشد. فرسودگی، کیفیت و استاندارد نه‌فقط در خودرو که در جاده‌ها و نه‌فقط در جاده‌ها در علائم راهنمایی و رانندگی و این مسائل نه‌فقط در علائم جاده‌ای که در نقاط حادثه‌خیز، زنجیره‌ای از چالش‌ها را به‌وجود آورده است.
هر بار در حوزه حمل‌ونقل، حادثه‌ای رخ داد موضوع فرهنگ رانندگی مطرح شد و همه متهم شدند در حالی‌که هیچ‌گاه هیچ‌کس بازخواست و مجازات نشد. کارشناسان حوزه فنی چقدر از به اصطلاح زیرسبیلی رد کردن خودروها با وجود قابل‌قبول نبودن سیستم تعلیق و ترمز سخن گفته‌اند؟ چندبار پلیس از جزئیات گزارش‌ حوادث صحبت کرده است؟ گلایه و کلی‌گویی چه مشکلی از زنجیره معضلات کم می‌کند؟ چرا در حوادثی که رخ می‌دهد و روزبه‌روز افزایش می‌یابد، کسی به‌عنوان متهم در دادگاه و قوه قضاییه به جامعه پاسخ نمی‌دهد؟ اگر حقیقت، شفاف به جامعه اعلام شود، به‌طور قطع، آمار حوادث و جانباختگان کاهش پیدا می‌کند.  آمار مرگ‌ومیرهای مربوط به وسایط نقلیه، چه در سوانح رانندگی و چه آلودگی زیست‌محیطی، وضعیت ناگواری دارد که روح و روان جامعه را فرسوده کرده است.
تیر خلاص به اعتماد عمومی در حوزه حمل و نقل جاده‌ای 
مهرداد بهیودی در اینباره به روزنامه اقتصادسرآدمد، گفت: امروز فرسودگی ناوگان حمل‌ونقل منجربه فرسودگی جامعه شده و بار بهداشت و سلامت را سنگین‌تر کرده است.  هنگامی که گفته می‌شود باز شدن کیسه هوا به شرایط برخورد بستگی دارد در حالی که تصادف زنجیره‌ای رخ داده نمی‌تواند پاسخ مناسبی باشد و اینکه هم عنوان شود مشکل فلان بخش به خودروساز ارتباطی ندارد و سازنده باید پاسخگو باشد به نوعی فرار به جلو است.  پذیرش این‌که وسایط نقلیه کشور دارای فناوری پایین‌تر از تکنولوژی روز جهان است، بخشی از مشکلات را حل می‌کند. ادعای اینکه در تولید و کیفیت می‌توانیم با تولیدکنندگان جهانی رقابت کنیم، تیر خلاص به اعتماد ملی است.
تکنولوژی نیم قرن پیش کامیون‌های ایرانی را احاطه کرده است
وی ادامه داد: تکنولوژی خودروهایی که در کشور در حال تولید است مربوط به فناوری نیم قرن قبل است. در حوزه سیستم تعلیق و ترمز با آنچه در شرکت‌های خودروساز جهانی تولید می‌شود، فاصله بسیاری داریم. وی افزود: در نسل جدید خودروها، انواع و اقسام ترمزهای ABS، دیسکی بودن چرخ‌های جلو و عقب را شاهد هستیم. هوشمندسازی ترمز کمک زیادی به کاهش حوادث و در نتیجه مرگ‌ومیرهای سوانح رانندگی کرده است. با هوشمندسازی خودروها اگر راننده به خودرو جلویی نزدیک شود، حسگر به خودرو فرمان می‌دهد و اگر حتی راننده ترمز نکند، این حسگر خودرو را به عقب کشیده و ترمز می‌کند.
بهبودی با بیان اینکه نوسازی ضرورت اجتناب‌ناپذیر ناوگان حمل‌ونقل عمومی است، گفت: متاسفانه طرح نوسازی خودروهای سنگین و نیمه‌سنگین به کما رفته و معضلات را در این بخش افزون کرده است. او اظهار کرد: سیستم ترمزی که روی این خودروها وجود دارد، در زمان خود ممکن است با سطح استاندارد بالا بوده باشند اما امروز با افزایش خودروها دیگر پاسخگو نیستند. رئیس اتحادیه صنف تعمیرکاران خودرو تهران با بیان اینکه تردد تعداد زیاد خودروها در جاده‌ها، ارتقای استانداردها را ضروری می‌کند، گفت: تولید سیستم تعلیق و ترمز در کشور باید با حساسیت بیشتری دنبال شود.خودروهای فرسوده و دوگانه‌سوزهای به مثابه بمب‌های ساعتی بوده و هر لحظه آبستن حادثه هستند. ایمنی خودروها به لحاظ استاندارد و کیفیت یک موضوع است و فرسودگی و از رده خارج شدن خودروها مسئله دیگری بوده که آینده ناوگان حمل‌ونقل عمومی را بستری برای حوادث ناخوشایند کرده است. مسئولان و سازندگان به گوش باشند که ملزم به پاسخگویی هستند.درحالی که کم و بیش اقداماتی در خصوص نوسازی ناوگان کامیون های ایرانی انجام شده، مسوولان سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای از ممنوعیت ورود کامیون های ایرانی به جاده های اروپایی خبر داده اند. این در حالی است که در اواخر سال 94، مسوولان وزارت راه و وزارت نفت تفاهم نامه ای را در خصوص نوسازی 65 هزار دستگاه کامیون به امضاء رساندند. بر اساس این تفاهم نامه مقرر شد تا در یک بازه 4 ساله 65 هزار کامیون فرسوده کشور نوسازی شود که به نوبه خود اقدام مناسبی بود. اما تا به امروز به رغم تمام ضروریات نوسازی این بخش هنوز اتفاق مثبتی برای نوسازی کامیون‌های فرسوده رخ نداده است.