گروه دانش دریا- محمدصالح زاده - سيل در حقيقت افزايش ارتفاع آب رودخانه، بيرون زدن آب از آن و اِشغال بخشي از دشت ‌هاي حاشيه رودخانه مي‌باشد كه مي‌تواند با غرقاب نمودن منطقه باعث وارد آمدن خسارات بر ساختمان ها، تاسيسات و تجهیزات عمومي و شهری - روستایی ، تلفات انساني و دامي است. در مواردي نيز سيل مي‌تواند ناشي از افزايش سطح آب درياچه و دريا باشد كه در اين موارد جريان بادهاي شديد تاثير زيادي خواهد داشت. در هنگام بارش باران و برف؛ مقداري از آب جذب خاك و گياهان، درصدي تبخير، باقيمانده جاري شده و رواناب را تشکیل می دهد. سيلاب زماني رخ مي دهد كه خاك و گياهان نتوانند بارش را جذب نموده و در نتيجه كانال طبيعي رودخانه كشش گذردهي رواناب ايجاد شده را نداشته باشد. بطور متوسط تقريبا 30 درصد بارش به رواناب تبديل شده كه اين ميزان با ذوب برف افزايش مي يابد. طبق آماری منتشر شده از سوی سازمان جهانی؛ از سال 1988 تا 1997 حدود 390000 نفر در اثر بلاياي طبيعي در جهان كشته شدند.كه 58 درصد مربوط به سيلاب، 26 درصد در اثر زلزله و 16 درصد در اثر طوفان، بلاياي ديگر بوده است. خسارات كل در اين دوره حدود 700 ميليارد دلار تخمین زده شد،که سهم سیلاب در این 10 سال؛ 33 میلیارد دلار ارزیابی شده بود.
تجارب مهار سیل با سیل بند در چین 
در زمان های گذشته؛ کشور چين كناره هاي رودخانه زرد ؛ سيل بندهاي طويلي احداث کرد. تصور سازندگان اين سيل بندها اين بود كه با محدود كردن رودخانه، احداث سيل بندها موجب افزايش سرعت، فرسايش و عميق تر شدن بستر شده و در نتيجه گذردهي رودخانه افزايش مي يابد. اما بر خلاف تصور اوليه، احداث سيل بندها موجب بالا آمدن بستر رودخانه گرديد و بجاي آن در گستره وسيعي رسوب گذاري شد. اين امر در محدوده سيل بندها صورت مي گرفت. با بالا آمدن بستر رودخانه اجباراً ارتفاع سيل بندها نيز افزايش يافت و پس از گذر زمان؛ بستر رودخانه در برخي نقاط به حداكثر 21 متر بالاتر از دشتهاي اطراف رسيد. در سال 1887؛ يكي از بدترين سيلابهاي تاريخ در اين رودخانه بوقوع پيوست و يك ميليون نفر در اثر اين سيلاب كشته شدند. سيل بندهايي كه در قرون وسطي بر رودخانه هاي پو ، دانوب ، راين ، رون و ولگا احداث شد، در قرن بيستم �