به گزارش اقتصادسرآمد، ابتکاراتی مانند «۱۰۰۰ استارت‌آپ اقیانوسی» با هدف حمایت و گسترش حداقل ۱۰۰۰ استارت‌آپ اقیانوسی تأثیرگذار تا سال ۲۰۳۰ و افزایش سرمایه‌گذاری در فناوری اقیانوس و استارت‌آپ‌های اقتصاد آبی، ۷۲۸ میلیون دلار در سال ۲۰۲۵، نشان‌دهنده تعهد این راهبرد برای جریان اصلی اقتصاد آبی است. اروپا ۱۵۹ صندوق اقتصاد آبی دارد که مجموع آن‌ها بیش از ۱۴ میلیارد یورو است و بازار فناوری اقیانوس ۱۳.۲ میلیارد دلار ارزش دارد. در سطح جهانی، کشورها باید با پرداختن به چالش‌های ساختاری مداوم در زیرساخت‌ها، توسعه مهارت‌ها، دسترسی به منابع مالی و تصمیم‌گیری فراگیر، رشد استارتاپ‌های اقتصاد آبی را هدایت کنند.

استارتاپ‌های اقتصاد آبی
آن‌طور که اندیشکده بنیاد تحقیقاتی آبزرور هند آورده است: استارتاپ‌ها به اقتصاد آبی کمک می‌کنند تا از مدل‌های استخراج سنتی به رویکردهای نوآورانه با ارزش افزوده منتقل شود. آن‌ها در حال گسترش به بخش‌های با رشد بالا از جمله محصولات زیستی مشتق شده از دریا، داروهای زیستی، سوخت‌های زیستی، انرژی‌های تجدیدپذیر و آبزی‌پروری پایدار هستند. شرکت‌هایی مانند Eco Wave Power مستقر در سوئد از امواج اقیانوس برای تولید برق استفاده می‌کنند. شرکت Blueye Robotics در نروژ در حال توسعه رباتیک زیر آب برای اکتشاف و نظارت بر اقیانوس است، در حالی که کشاورزی جلبک دریایی در زنگبار، تانزانیا، تقریباً ۳۰ هزار نفر را استخدام می‌کند که ۸۰ درصد آن‌ها زن هستند. 
رشد سریع بازارهای نوظهور، گسترش بخش‌های جدید را آشکار می‌کند، به طوری که بازار جهانی جلبک دریایی که با افزایش علاقه سرمایه‌گذاران تأثیرگذار و مکانیسم‌های تأمین مالی اقلیمی تقویت شده، در سال ۲۰۲۱ به ۱۷ میلیارد دلار می‌رسد و کاربردهایی در مواد غذایی، سوخت‌های زیستی، لوازم آرایشی و بیوپلاستیک‌ها خواهد داشت. استارت‌آپ‌های اقتصاد آبی همچنین در حال گسترش به مدل‌های اقتصاد چرخشی و شرکت‌های خرد هستند و معیشت ساحلی را با تقویت ارزش افزوده، جذب کربن و ادغام بازار ترکیب می‌کند تا مدل‌های تجاری پایدار و مقیاس‌پذیر ایجاد شود. با رشد این بخش؛ پایداری، رعایت مقررات و تقسیم عادلانه سود برای جلوگیری از بهره‌برداری بیش از حد بسیار مهم خواهد بود.

نقش زنان در پیشبرد اقتصاد آبی
در بسیاری از مناطق ساحلی، زنان در سراسر زنجیره ارزش از پرورش جلبک دریایی و گردشگری دریایی گرفته تا فرآوری ماهی و شرکت‌های ارزش افزوده مشارکت دارند. زنان ۲۱ درصد از نیروی کار شیلات و آبزی‌پروری جهانی را تشکیل می‌دهند. در شیلات مقیاس کوچک، زنان ۴۷ درصد از کل اشتغال به ویژه در پس از برداشت را تشکیل می‌دهند. زنان همچنین نقش مهمی در نوآوری دارد، به طوری که نزدیک به ۴۰ درصد از استارت‌آپ‌های جلبک دریایی جهانی، به ویژه در حوزه‌های غذا و تغذیه، لوازم آرایشی، مواد زیستی و بیوپلاستیک‌ها، توسط زنان هدایت می‌شوند. در سطح جهانی، شرکت‌هایی مانند Loliware، به دلیل توسعه جایگزین‌های مبتنی بر جلبک دریایی برای پلاستیک‌های یکبار مصرف شناخته شده‌اند. در اوتار پرادش هند، ابتکاراتی مانند انقلاب آبی و Mission Shakti با موفقیت پرورش ماهی در حوضچه‌های کوچک را به مشاغل سودآور تبدیل کرده‌اند. در ویزیاناگارام گروه‌های به رهبری زنان، ماهیگیری در قفس، ارزش افزوده، فرآوری ماهی و شبکه‌های بازاریابی را برای بهبود دسترسی به بازار درپیش گرفتند. مطالعات نشان می‌دهد که افزایش مشارکت و رهبری زنان در ابتکارات اقتصاد آبی می‌تواند رشد اقتصادی را تقویت کند، مدیریت پایدار منابع و تاب‌آوری جامعه را بهبود بخشد.

فرصت‌های استارتاپی هند
با وجود پتانسیل بالا، استارتاپ‌های اقتصاد آبی عمدتاً در فعالیت‌های غیررسمی و کم‌ارزش متمرکز هستند. برای رفع این شکاف، دولت هند طیف وسیعی از ابتکارات ملی و وزارتخانه‌ای را برای تقویت اکوسیستم حمایتی معرفی کرده است. به عنوان مثال، برنامه پرادان مانتری ماتسیا سامپادا یوجانا (PMMSY) با هدف نوسازی زیرساخت‌های شیلات، افزایش بهره‌وری و تقویت زنجیره ارزش اجرا می‌شود، در حالی که برنامه ساگارمالا از صنعتی‌سازی در چارچوب بنادر برای ارتقای اقتصادهای ساحلی حمایت می‌کند. ابتکاراتی مانند ماموریت اقیانوس عمیق و استارتاپ؛ هند، نوآوری، تحقیق و کارآفرینی را با تمرکز بر حوزه‌های نوظهور اقتصاد آبی ترویج می‌دهند. به طور کلی، این ابتکارات پایه و اساس یک اقتصاد آبی سازمان‌یافته و مبتنی بر نوآوری را بنا می‌کنند. اقدامات اخیر این تغییر را نشان می‌دهند. در ماهاراشترا، پروژه‌های آزمایشی پرورش جلبک دریایی درآمد ساحلی را تا ۳۰ درصد افزایش داده‌اند و چرخه‌های تولید ۴۵ روزه دارند. پرورش‌دهندگان ماهی و گروه‌های خودیاری زنان با حمایت دولت در حال تنوع‌بخشی به شرکت‌های فرآوری، آبزی‌پروری در قفس و ادغام‌شده در بازار هستند. همکاری‌های نهادی نیز امکان افزایش تولید مبتنی بر جلبک دریایی و ادغام آن در زنجیره‌های تأمین رسمی را فراهم کرده است. فراتر از شیلات، فرصت‌های نوظهور در بیوتکنولوژی دریایی، خدمات دیجیتال مبتنی بر اقیانوس، انرژی‌های تجدیدپذیر و گردشگری ساحلی پایدار، دامنه استارت‌آپ‌های اقتصاد آبی هند را گسترش می‌دهند. 

چالش‌های پیش روی شرکت‌ها
علاوه بر دسترسی محدود به اعتبار و شکاف‌های مهارتی و ظرفیتی، شرکت‌های کوچک اغلب با موانع نظارتی و حاکمیتی، ارتباطات محدود بازار، ادغام ضعیف در زنجیره‌های ارزش رسمی وعدم دسترسی به داده‌ها و اطلاعات مواجه هستند. زیرساخت‌های ناکافی، همراه با خطرات زیست‌محیطی و اقلیمی، به‌عدم قطعیت‌ها می‌افزاید. این چالش‌ها برای زنان برجسته‌تر است، به طوری که بیش از ۵۰ درصد از زنان کارآفرین، دسترسی مالی ناکافی را گزارش می‌کنند. زنان علیرغم نقش مهم خود، همچنان با محدودیت‌های نهادی، اجتماعی و فرهنگی مواجه هستند. علاوه بر این، کارآفرینان اغلب فاقد سازوکارهای حمایت اجتماعی هستند که آن‌ها را در برابر ضررهای مالی آسیب‌پذیر می‌کند. 
در مجموع، اقتصاد آبی به شدت توسط نوآوری‌های مبتنی بر استارتاپ‌ها و توسعه بنگاه‌های اقتصادی شکل می‌گیرد. ایجاد یک اقتصاد آبی مقاوم و فراگیر مستلزم فراهم کردن دسترسی کافی مالی، اجتماعی، فنی و بازار برای کارآفرینان و همچنین رشد فراگیر است و در این راستا، زنان باید نقش‌های کارآفرینی و تصمیم‌گیری را بر عهده بگیرند. همچنین، ابزارهای مالی اختصاصی از جمله کمک‌های مالی هدفمند، اعتبار، بودجه، وام‌ها، مشوق‌ها و سازوکارهای مالی ترکیبی برای استارتاپ‌های در مراحل اولیه ضروری است. طرح‌های مالی جهانی مانند صندوق اقدام آبی و صندوق اقلیم سبز نشان می‌دهند که چگونه صندوق‌های مرتبط با آب و هوا و وام‌های اعطایی می‌توانند از شرکت‌های پایدار اقتصاد آبی حمایت کنند. در هند، طرح‌های تحت برنامه PM Matsya Sampada Yojana، پشتیبانی زیرساختی، بودجه و کمک‌های مالی برای تحقیق و توسعه، کارآفرینی و رشد کسب و کار ارائه می‌دهند.