به گزارش اقتصادسرآمد،دکتر علیرضا شریفی یزدی  اظهار کرد: به طور کلی انتشار اخبار مربوط به خودکشی از آن جهت که بخشی از خودکشی آموختنی است، بیشتر از آنکه به جلوگیری از آن و آگاهی بخشی کمک کند منجر به افزیش اقدام به خودکشی می‌شود.این مشاور و روانشناس اجتماعی ادامه داد: رسانه مناسب‌ترین راه در جهت آگاهی بخشی برای خودکشی نیست بلکه خانواده و پس از آن نظام آموزشی _مدرسه_ نخستین نهاد موثر در جهت آگاه سازی است، نهاد آموزشی و نهاد خانواده می‌توانند به طور عمیقی عوامل گرایش به خودکشی را کاهش دهندبه گفته وی، خودکشی دارای سه جنبه روانی، فیزیولوژیک و اجتماعی است. به طوری که امیل دورکیم _جامعه شناس_ خودکشی را پدیده ای کاملا اجتماعی می‌دانست و از سوی دیگروانشناسان معتقدند این اقدام پایه‌ای روانی دارد. از سوی دیگر وجود اختلالات روانی و یا تیپ شخصیتی خاص می‌توانند مرتبط با  اقدام به خودکشی باشد. امکان اقدام به خودکشی در افراد دارای اختلال شخصیت مرزی  و یا دو قطبی، بیشتر از سایرین است که در شناسایی آن خانواده و نظام تعلیم و تربیت نقش اصلی را ایفا می‌کند.شریفی یزدی با تاکید بر نقش خانواده و نظام آموزشی در غربالگری کودکان و نوجوانان دارای اختلالات روانی، افزود: به جای پرداختن مستقیم به مبحث خودکشی برای آگاهی دهی به کودکان و نوجوانان، باید آن‌ها را غربالگری کرد تا کودکان و نوجوانان با ریسک بالا که بیشتر در معرض خطر قرار دارند شناسایی و از طریق ارتباط با مشاوران تحت روان درمانی قرار گیرند. ما باید ریشه اختلالات را بخشکانیم نه اینکه مستقیم به خودکشی بپردازیم.وی معتقد است که اقدام به خودکشی در بزرگسالان دارای شرایط متفاوت و معمولا این اقدام در بزرگسالان دارای ریشه‌هایی است. بعضا بزرگسالان به دلیل مشکلات محیطی ایجاد شده برایشان اقدام به خودکش می‌کنند که در صورت ابتلا به اختلال شخصیت نیازمند شناسایی و درمان هستند. همچنین در صورتی که علت اقدام به خودکشی بروز اتفاق اجتماعی خاصی نظیر ورشکستی و یا شکست عشقی و... است درمان خود را می‌طلبد.این روانشناس اجتماعی به بیان نشانه‌هایی از اقدام به خودکشی در کودکان و نوجوانان پرداخت و تصریح کرد: خانواده‌ها باید روی چند نکته بسیار حساس باشند؛ اگر کودک یا نوجوانی اموال خود را می‌بخشد یا صحبت از بی‌ارزشی دنیا می‌کند و یا به انزوا و گوشه نشینی روی آورده است و پس از تحمل مدت‌ها حال بد، افسردگی و بهم ریختگی، بدون تحت درمان قرار گرفتن به یک باره حالش بسیار خوب و تغییر عمده‌ مثبتی در او ایجاد می‌شود در واقع این‌ها زنگ خطری است که نشان از فکر کردن کودک به خودکشی می‌دهد.به گفته شریفی یزدی خودکشی دارای علائمی است از این رو باید به هر نوع تهدید به خودکشی واکنش نشان دهیم و بی‌تفاوت نباشیم.وی تصریح کرد: خانواده‌ها باید نسبت به اختلالات خلقی و روانی فرزندان خود توجه داشته باشند. معمولا کودکانی که احتمال خودکشی در آنها بالا است مبتلا به اختلالات زمینه‌ای دیگری نظیر نوسانات خلق هستند. چنین اختلالاتی می‌توانند از ابعاد گوناگونی کودکان و نوجوانان را دچار مشکل کنند که تنها یکی از آن‌ها اقدام به خودکشی است.این روانشناس اجتماعی همچنبن تاکید کرد: خانواده‌ها باید از همان کودکی فرزندان خود را با روانشناس کودک آشنا کنند تا کودک بتواند با روانشناس ارتباط بگیرد که از جمله اهداف این ارتباط غربالگری است تا با بررسی تخصصی مشکلات و اختلالات کودک شناسایی شود چراکه مطابق با مطالعات به کمک انجام غربالگری به موقع بخش عظیمی از خودکشی ها اتفاق نمی‌افتند./ ایسنا