رضا عباسپور نادری در گفت و گو با خبرنگار اقتصاد سرآمد، اظهار داشت: بر اساس گزارش آماری شیلات ایران که به سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (FAO) ارائه شده، صید گروه «ماهی‌های پلاژیک کوچک» در خلیج فارس و  دریای عمان  از حدود ۳۱ هزار تن در سال ۲۰۰۱ به ۱۵۹ هزار تن در سال ۲۰۲۳ رسیده است. 
مشاور رئیس سازمان شیلات ایران در توسعه ارزش افزوده و زنجیره تأمین محصولات شیلاتی، ادامه داد: ریزمـاهیان، گروهی از ماهیان کوچک‌ جثه و عمدتاً پلاژیک هستند که علاوه بر نقش مهم در اکوسیستم‌های دریایی، از ظرفیت اقتصادی قابل توجهی برخوردارند. 
به گفته وی، ساردین‌ها و آنچوی‌ها از شناخته‌شده‌ترین گروه‌های این دسته‌اند که می‌توانند در زنجیره‌هایی مانند فرآوری، تولید پودر و روغن ماهی، خوراک آبزیان، مصارف انسانی و سایر محصولات با ارزش افزوده قرار گیرند.
وی با اشاره به افزایش چشمگیر صید این گونه ماهیان طی سالهای اخیر، اظهار داشت: آنچه که حائز اهمیت است اینکه آیا افزایش برداشت از این منابع، متناسب با خود، به افزایش ارزش اقتصادی نیز منجر شده است؛ مسئله فقط این نیست که «چقدر ریزماهی صید کنیم»؛ بلکه باید پرسید چگونه می‌توان از هر واحد برداشت، با رعایت ظرفیت اکولوژیک دریا، بیشترین ارزش اقتصادی را ایجاد کرد.
عباسپور نادری با تاکید بر اینکه ارزش اقتصادی یک محصول شیلاتی در مقدار صید تعیین نمی‌شود، اظهار داشت:  کیفیت نگهداری، حمل، فرآوری، فناوری و بازار، همگی در شکل‌گیری ارزش نهایی این محصول شیلاتی نقش دارند.
وی اذعان داشت: ممکن است ظرفیت صید وجود داشته باشد، اما ضعف در زنجیره سرد، حمل یا فرآوری بخشی از ارزش محصول را از بین ببرد. از سوی دیگر، افزایش تولید بدون بازار پایدار و صنایع پایین‌دستی مناسب، الزاماً به افزایش ارزش اقتصادی منجر نمی‌شود.
این مقام مسئول در سازمان شیلات ایران، بیان داشت: بنابراین، مسئله اصلی فقط ظرفیت یک حلقه نیست؛ مسئله، نحوه اتصال حلقه‌ها و قواعد حاکم بر کل زنجیره است؛ حکمرانی زنجیره ارزش نیز به معنای بزرگ‌تر شدن دولت نیست بلکه دولت باید نقش تنظیم‌گر، هماهنگ‌کننده و تسهیل‌گر را ایفا کند و زمینه مشارکت و سرمایه‌گذاری بخش خصوصی را فراهم سازد.
مشاور رئیس سازمان شیلات ایران در توسعه ارزش افزوده و زنجیره تأمین محصولات شیلاتی با اشاره به اینکه در سیاستگذاری شیلات، میزان صید و تولید مهم است، اما کافی نیست، اذعان داشت: باید شاخص‌هایی مانند ارزش ایجاد شده به ازای هر تن، سهم فرآوری، کاهش ضایعات و سهم جوامع ساحلی از ارزش زنجیره نیز مورد توجه قرار گیرد؛ در واقع سیاست موفق شیلاتی الزاماً سیاستی نیست که بیشتر تولید کند بلکه سیاستی است که از منابع موجود، ارزش بیشتری خلق کند.
به گفته وی، بر اساس مطالعه ثبت‌ شده توسط مؤسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور، زی‌توده متوسط سالانه ساردین و آنچوی در محدوده هرمزگان حدود ۱۹۰ هزار تن برآورد شده و MSY این دو گروه در این محدوده بین حدود ۵۹٬۷۲۱ تا ۹۸٬۳۰۹ تن برآورد شده است؛ این ارقام قابل تعمیم به کل کشور نیستند اما نشان می‌دهند که موضوع ریزماهیان همزمان یک موضوع اقتصادی و اکولوژیک است.
عباسپور نادری با اشاره به اینکه تجربه جهانی نشان می‌دهد که خلق ارزش الزاماً به معنای برداشت بیشتر نیست، گفت: بر اساس گزارش FAO، در سال ۲۰۲۰ حدود ۲۷ درصد پودر ماهی و ۴۸ درصد روغن ماهی جهان از محصولات جانبی فرآوری تأمین شده است؛ این تجربه، اهمیت تکمیل زنجیره و استفاده حداکثری از ماده اولیه را نشان می‌دهد.