به گزارش اقتصادسرآمد، نکته گمراه‌کننده در روایت‌گری آمریکا، تلاش برای معادل‌سازی میان «هماهنگی امنیتی» و «مجوز عبور» است. آمریکایی‌ ها می‌ کوشند تا توصیه‌ ها و راهنمایی‌ های امنیتی ساختارهای نظامی خود (موسوم به دستورالعمل‌های MARAD و NCAGS) را به عنوان صدور مجوز عبور قلمداد کنند؛ در حالی که نهادهای نظامی آمریکا هیچ جایگاه قانونی برای صدور مجوز تردد در این منطقه ندارند و خودِ این نهادها نیز بارها به وجود اختلالات، پارازیت‌ها و جعل سیگنال‌های ناوبری (GNSS) در منطقه 
اعتراف کرده‌اند. 
بنابراین، عدد ۸۹ عبور صرفاً یک داده جهت‌ دار از سوی ارتش آمریکاست که با واقعیت‌های میدانی و روش‌های شمارش مستقل همخوانی ندارد.
این ادعاهای پوشالی در حالی مطرح می‌شود که برخلاف تلاش واشنگتن برای عادی جلوه‌دادن اوضاع، «مرکز مشترک اطلاعات دریایی» (JMIC) همچنان سطح تهدید برای کشتیرانی تجاری در تنگه هرمز را در بالاترین سطح یعنی «شدید» (Severe) حفظ کرده است. اگرچه طی ۷۲ ساعت گذشته حمله تأییدشده‌ای در منطقه گزارش نشده است، اما ادامه رصدهای نظامی، حضور پهپادها و شرایط غیرعادی تردد نشان می‌ دهد که این وقفه کوتاه به معنای بازگشت امنیت کامل به کشتیرانی نبوده و شرایط همچنان بحرانی است.
در سوی مقابل، واقعیت عملیاتی تنگه هرمز گویای اقتدار و مدیریت قانون‌ مند مسیرها بر اساس اراده جمهوری اسلامی ایران است. برخلاف ادعاهای واشنگتن، مسیرهای حیاتی شمالی کاملاً تحت مدیریت و نظارت نهادهای ایرانی (PGSA) قرار دارند و هیچ شناوری بدون اخذ مجوز رسمی اجازه تردد از این مسیرها را ندارد. اقدام قاطع ایران در ایجاد «لیست سیاه متخلفان» (Non-Compliance List) و افزایش شمار کشتی‌ های ناقض مقررات به ۸۱ مورد، نشان می‌دهد که چارترکنندگان و مالکان متخلف با محدودیت‌های جدی و قانونی مواجه خواهند شد ؛ واقعیتی که نشان می‌دهد کلید اصلی مدیریت تنگه هرمز در دستان اقتدار بومی است و بلوف‌های آماری واشنگتن هیچ تغییری در این موازنه ایجاد نمی‌کند.
منبع: سی نیوز